Μόλις άκουσα για ανασχηματισμό το βράδυ της Τετάρτης, μετά το ναυάγιο των συζητήσεων για Οικουμενική, λίγο αναθάρρησα, λίγο χάρηκα και θεώρησα οτι ο Παπανδρέου θα έκανε έναν ανασχηματισμό που θα μας άφηνε όλους άφωνους, όπου θα αξιοποιούνταν άνθρωποι της αγοράς, εξωκοινοβουλευτικά αξιόλογα πρόσωπα ή ακόμα και στελέχη της ΝΔ όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή ο Χατζηδάκης και μετά ... ξύπνησα.
Θα ήταν ένα ωραίο σενάριο, σε μία ιδεατή χώρα με ένα ιδεατό Κοινοβούλιο και υπεύθυνους πολιτικούς.
Θα ήταν ένα ιδεατό σενάριο σε μία χώρα που αποδέχεται οτι μπορεί να υπάρχει και η αυθεντία, που δεν είναι φυσικά αλάνθαστη. Θα ήταν ένα ιδεατό σενάριο σε μία χώρα που αντιλαμβάνεται οτι στο Υπ. Οικονομικών θα πρέπει να βρίσκεται Οικονομολόγος ή Τεχνοκράτης, στο Υγείας άνθρωπος που να ξέρει πως έχουν τα πράγματα στον χώρο της Υγείας, σε μία χώρα που έχει σε εκτίμηση τον τεχνοκρατικό τρόπο σκέψης.
Σε μία χώρα που κουμάντο κάνουν θλιβεροί μουτζαχεντίν του παρελθόντος που τους ενδιαφέρει να επηρεάζουν τα πράγματα, που δημιουργούν προβλήματα, που δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των στιγμών που περνάμε, που λένε με αβάσταχτη ελαφρότητα "ας χρεωκοπήσουμε", ένα σχήμα όπως θα το επιθυμούσα κι εγώ και πολύς κόσμος, έστω κι αν είχε την σιωπηλή υποστήριξη της πλειοψηφίας, δεν θα άντεχε ούτε τρίμηνο.
Γι' αυτό και φτάσαμε στην άλλη άκρη. Αντιρρησίες και άνθρωποι που μπορούν να συγκρατήσουν αντιδράσεις πήραν υπουργικές θέσεις.
Ας πούμε με ποια λογική υπουργοποιήθηκε ο κύριος Παντελής Οικονόμου, πολέμιος του Μνημονίου;
Ο Παπανδρέου έβγαλε στον αφρό την εσωκομματική του αντιπολίτευση και την έφερε προ των ευθυνών της, γιατί έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέγονται. Δυστυχώς ή ευτυχώς το πόσο θα αντέξει η κυβέρνηση είναι άμεσα συνδεδεμένο με την πορεία της χώρας πλέον. Πολιτική αστάθεια δεν επιτρέπεται να δημιουργηθεί και προφανώς ο Παπανδρέου προέβη στον ανασχηματισμό αυτό για να εξασφαλίσει σύμπνοια στην Κοινοβουλευτική του ομάδα, υπουργοποιώντας πρόσωπα ευρείας αποδοχής που δεν θα χαρακτηριστούν από κανέναν Φλωρίδη ως κηπουροί.
Είναι λυπηρό πάντως να βλέπεις οτι η επιβίωση της χώρας εξαρτάται εν πολλοίς από ανώριμους πολιτικάντηδες, επίσης είναι λυπηρό να ακούς οτι κορυφαίοι Οικονομικοί παράγοντες αρνούνται σε μία τόσο δύσκολη συγκυρία το Υπουργείο Οικονομικών, όπως είναι λυπηρό να συνειδητοποιείς οτι ίσως αυτή τους η άρνηση, να είναι λογική.
Πάντως έχει και κάποια θετικά στοιχεία ο ανασχηματισμός: Ο Λαμπρινίδης στη θέση του Υπ. Εξωτερικών είναι μία εξαιρετική επιλογή, ο Μόσιαλος ως υπουργός Επικρατείας επίσης.
Κατά τα άλλα όπως στον προηγούμενο ανασχηματισμό είχαμε ως διαμαντάκι το Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης, το τωρινό διαμάντι είναι το Υπουργείο Εσωτερικών: Καστανίδης/Κουκουλόπουλος... Αν είναι...
Ανεξήγητη κρίνω την παραμονή στο κυβερνητικό σχήμα της Φώφης, της Μαριλίζας, του Παπουτσή, του Σκανδαλίδη, του Καστανίδη, ενώ η αλήθεια είναι οτι περίμενα επάνοδο της Κατερίνας Μπατζελή στο παλιό της πόστο.
Τέλος απόλυτα άδικη θεωρώ την απομάκρυνση των Μπιρμπίλη, Κατσέλη και την υποβάθμιση του Γιάννη Ραγκούση. Ο Ραγκούσης έχει να επιδείξει έργο, ενώ η Κατσέλη όσο ήταν στο Ανάπτυξης άφησε έργο, το οποίο τώρα φαίνεται και το πιστώνεται όλο ο Χρυσοχοϊδης. Δεν είναι αυτό που λέμε Μνημονιολάτρης, αλλά για να μην τρελαθούμε η γυναίκα εντάσσεται στην κατηγορία των αρίστων. Δεν πειράζει αφού ο Χρυσοχοίδης κρίνεται θετικά και μάλιστα αποκτά και νέες αρμοδιότητες, δεν μπορεί να πει κανείς τίποτα...
ΥΓ: Μακάρι να μην κρινόταν ως απαραίτητη η αντικατάσταση του πρώην Υπ. Οικονομικών.
ΥΓ2: Βρε Βάσω, τι πήγε λάθος πάλι;
Θα ήταν ένα ωραίο σενάριο, σε μία ιδεατή χώρα με ένα ιδεατό Κοινοβούλιο και υπεύθυνους πολιτικούς.
Θα ήταν ένα ιδεατό σενάριο σε μία χώρα που αποδέχεται οτι μπορεί να υπάρχει και η αυθεντία, που δεν είναι φυσικά αλάνθαστη. Θα ήταν ένα ιδεατό σενάριο σε μία χώρα που αντιλαμβάνεται οτι στο Υπ. Οικονομικών θα πρέπει να βρίσκεται Οικονομολόγος ή Τεχνοκράτης, στο Υγείας άνθρωπος που να ξέρει πως έχουν τα πράγματα στον χώρο της Υγείας, σε μία χώρα που έχει σε εκτίμηση τον τεχνοκρατικό τρόπο σκέψης.
Σε μία χώρα που κουμάντο κάνουν θλιβεροί μουτζαχεντίν του παρελθόντος που τους ενδιαφέρει να επηρεάζουν τα πράγματα, που δημιουργούν προβλήματα, που δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των στιγμών που περνάμε, που λένε με αβάσταχτη ελαφρότητα "ας χρεωκοπήσουμε", ένα σχήμα όπως θα το επιθυμούσα κι εγώ και πολύς κόσμος, έστω κι αν είχε την σιωπηλή υποστήριξη της πλειοψηφίας, δεν θα άντεχε ούτε τρίμηνο.
Γι' αυτό και φτάσαμε στην άλλη άκρη. Αντιρρησίες και άνθρωποι που μπορούν να συγκρατήσουν αντιδράσεις πήραν υπουργικές θέσεις.
Ας πούμε με ποια λογική υπουργοποιήθηκε ο κύριος Παντελής Οικονόμου, πολέμιος του Μνημονίου;
Ο Παπανδρέου έβγαλε στον αφρό την εσωκομματική του αντιπολίτευση και την έφερε προ των ευθυνών της, γιατί έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέγονται. Δυστυχώς ή ευτυχώς το πόσο θα αντέξει η κυβέρνηση είναι άμεσα συνδεδεμένο με την πορεία της χώρας πλέον. Πολιτική αστάθεια δεν επιτρέπεται να δημιουργηθεί και προφανώς ο Παπανδρέου προέβη στον ανασχηματισμό αυτό για να εξασφαλίσει σύμπνοια στην Κοινοβουλευτική του ομάδα, υπουργοποιώντας πρόσωπα ευρείας αποδοχής που δεν θα χαρακτηριστούν από κανέναν Φλωρίδη ως κηπουροί.
Είναι λυπηρό πάντως να βλέπεις οτι η επιβίωση της χώρας εξαρτάται εν πολλοίς από ανώριμους πολιτικάντηδες, επίσης είναι λυπηρό να ακούς οτι κορυφαίοι Οικονομικοί παράγοντες αρνούνται σε μία τόσο δύσκολη συγκυρία το Υπουργείο Οικονομικών, όπως είναι λυπηρό να συνειδητοποιείς οτι ίσως αυτή τους η άρνηση, να είναι λογική.
Πάντως έχει και κάποια θετικά στοιχεία ο ανασχηματισμός: Ο Λαμπρινίδης στη θέση του Υπ. Εξωτερικών είναι μία εξαιρετική επιλογή, ο Μόσιαλος ως υπουργός Επικρατείας επίσης.
Κατά τα άλλα όπως στον προηγούμενο ανασχηματισμό είχαμε ως διαμαντάκι το Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης, το τωρινό διαμάντι είναι το Υπουργείο Εσωτερικών: Καστανίδης/Κουκουλόπουλος... Αν είναι...
Ανεξήγητη κρίνω την παραμονή στο κυβερνητικό σχήμα της Φώφης, της Μαριλίζας, του Παπουτσή, του Σκανδαλίδη, του Καστανίδη, ενώ η αλήθεια είναι οτι περίμενα επάνοδο της Κατερίνας Μπατζελή στο παλιό της πόστο.
Τέλος απόλυτα άδικη θεωρώ την απομάκρυνση των Μπιρμπίλη, Κατσέλη και την υποβάθμιση του Γιάννη Ραγκούση. Ο Ραγκούσης έχει να επιδείξει έργο, ενώ η Κατσέλη όσο ήταν στο Ανάπτυξης άφησε έργο, το οποίο τώρα φαίνεται και το πιστώνεται όλο ο Χρυσοχοϊδης. Δεν είναι αυτό που λέμε Μνημονιολάτρης, αλλά για να μην τρελαθούμε η γυναίκα εντάσσεται στην κατηγορία των αρίστων. Δεν πειράζει αφού ο Χρυσοχοίδης κρίνεται θετικά και μάλιστα αποκτά και νέες αρμοδιότητες, δεν μπορεί να πει κανείς τίποτα...
ΥΓ: Μακάρι να μην κρινόταν ως απαραίτητη η αντικατάσταση του πρώην Υπ. Οικονομικών.
ΥΓ2: Βρε Βάσω, τι πήγε λάθος πάλι;







