"Σκεφτείτε ακόμα, ποιο συμφέρον μπορεί να έχει ένας άνθρωπος όπως εγώ, στην ηλικία που βρίσκομαι και που μπορώ να πω ότι τα έχω όλα, επιτυχία, φήμη, δόξα και προ παντός την αγάπη όλων των Ελλήνων χωρίς διακρίσεις; Κι εγώ σας αγαπώ όλους αδιακρίτως και μου προξενεί πόνο όταν είμαι αναγκασμένος να αποκαλύπτω και να καταγγέλλω συμπατριώτες μου για πράξεις για τις οποίες είμαι βέβαιος ότι βλάπτουν τη χώρα και τον λαό μας.Γι' αυτό, σας παρακαλώ, μην προτρέξετε να με καταδικάσετε και να με τοποθετήσετε εδώ ή εκεί χωρίς να ακούσετε, έστω για τελευταία φορά, αυτά που σας λέω, γιατί ειλικρινά δεν ανήκω πουθενά αλλά μόνο στην Ελλάδα και η μόνη μου έγνοια είναι το συμφέρον όλου του λαού μας χωρίς διακρίσεις.
Το ίδιο και ως καλλιτέχνης, θεωρώ τον εαυτό μου από τους λίγους που αποφάσισαν να γράψουν έργα για όλο τον λαό και όχι για μια μειοψηφία μορφωμένων, που δήθεν μόνο αυτοί καταλαβαίνουν έργα δύσκολα όπως είναι οι Συμφωνίες, τα Ορατόρια και οι Οπερες. Πρέπει να ξέρετε ότι το ρίσκο στην προσπάθεια να γίνω κατανοητός από όλους τους Ελληνες ήταν πολύ μεγάλο, γιατί κινδύνευε η τέχνη μου να διαλυθεί μέσα στο πλήθος. Να γίνω αντί για λαϊκός, λαϊκιστής. Εύκολος, φτηνός. Εγώ όμως το διακινδύνευσα και είναι σαν να ήθελα να βάψω με το χρώμα της μουσικής μου όχι την πρόσοψη ενός σπιτιού ούτε μια γούρνα νερό αλλά όλο το Αιγαίο, δηλαδή να μπορέσει η μουσική μου, όχι μόνο το τραγούδι αλλά και το Ορατόριο, όπως είναι το «Αξιον Εστί», να φτάσει σε όλο τον λαό μας και να αγγίξει όλες τις καρδιές χωρίς διάκριση."
Το απόσπασμα αυτό είναι από την ιδρυτική διακήρυξη της "Σπίθας" του Μίκη Θεοδωράκη.
Είτε το θέλουν κάποιοι, είτε όχι, ο Μίκης Θεοδωράκης είναι ένα τεράστιο μέγεθος, ένας μεγάλος Έλληνας που έχει αποδείξει οτι αγαπάει την Ελλάδα και έτσι πρέπει να τον αντιμετωπίζουν όλοι. Αυτές τις μέρες εξοργίστηκα και στεναχωρήθηκα με τη στάση που τήρησαν ορισμένοι. Αμέσως να τον απαξιώσουν, να πουν τη μακάβρια εξυπνάδα τους, πολύ ευγενικό από μέρους τους.
Με δεδομένο οτι οι περισσότεροι εξ' ημών δεν θα κάνουμε στη ζωή μας, ούτε τα μισά από αυτά που έχει κάνει ο Θεοδωράκης, χρειάζεται μεγάλος σεβασμός όταν σχολιάζουμε τα πεπραγμένα του και τα όσα λέει. Είμαι πεπεισμένη οτι αυτός ο άνθρωπος αγαπάει την Ελλάδα όσο λίγοι.
Το να αγαπάει κάποιος την Ελλάδα, δεν είναι δεδομένο. Για ελάχιστους πολιτικούς μπορεί κάποιος να πει "να αυτός αγαπάει την Ελλάδα και τους Έλληνες και βάζει το συμφέρον της χώρας του και όχι της τσέπης του πάνω από όλα". Ό,τι έχει κάνει ο Θεοδωράκης και του χρεώνεται ως πολιτική αστοχία, το έκανε προφανώς γιατί έκρινε πως έτσι θα προσέφερε τις καλλίτερες υπηρεσίες στην Ελλάδα . Τώρα αν εκ του αποτελέσματος η στάση του κρίθηκε ως λανθασμένη, δεν σημαίνει πως ο Θεοδωράκης, το έχει χάσει ή οτι πρέπει να μην μπλέκεται με την πολιτική αφού “δεν το έχει”.
Η εύκολη αντιμετώπιση και το εύκολο επιχείρημα είναι οτι έχει τρελαθεί, οτι τον εκμεταλλεύονται άλλοι και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Χούντες και δικτατορίες δεν έχω ζήσει και ούτε θέλω και γι΄αυτό πάντα ακούω τους ανθρώπους που έχουν την ηλικία και τις εμπειρίες του Θεοδωράκη με τεράστιο σεβασμό και τα λεγόμενά τους με προβληματίζουν.
Στα της διακήρυξης τώρα...
Ο Θεοδωράκης φαίνεται οτι έχει εναποθέσει όλες του τις ελπίδες για βοήθεια, στη Ρωσία και στην Κίνα (πρώην κομμουνιστικές χώρες δηλαδή), καθότι οι προτάσεις του για έξοδο από την κρίση, έχουν να κάνουν κατά κύριο λόγο με τη λογική, μας δανείζουν οι χώρες αυτές και κάνουμε κοινοπραξίες μαζί τους για να αντισταθμιστεί το δάνειο. Κάτι τέτοιο θα ήταν ευχής έργο να συμβεί, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το γεγονός οτι αυτές οι χώρες είναι πρώην κομμουνιστικές, δεν σημαίνει πως θα μας αντιμετωπίσουν με πιο ανθρωπιστικά κριτήρια...Στη συνέχεια προτείνει κάτι που πιστεύω πως πολλοί το έχουν σκεφτεί, δηλαδή την έξοδο της χώρας από το ΝΑΤΟ και τη σύναψη νέων συμμαχιών. Η πρόταση αυτή γίνεται με το σκεπτικό οτι οι βασικοί μας "εχθροί" είναι επίσης μέλη του ΝΑΤΟ. Αν όμως δεν ήμασταν μέλη του ΝΑΤΟ έχω να πω εγώ, τότε θα ήμασταν περικυκλωμένοι από μέλη της συμμαχίας, κάτι που θα ήταν πιο επικίνδυνο, τόσο για την ειρήνη στην περιοχή, όσο και για την εδαφική μας ακεραιότητα.
Κατά τα άλλα έχει απόλυτο δίκιο στην κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση για την εξωτερική πολιτική που εφαρμόζει, κυρίως σε σχέση με το Ισραήλ.
Για το θέμα αυτό η διακήρυξη αναφέρει:
"Υστερα από όλα αυτά, πώς δικαιολογείται το γεγονός ότι η χώρα μας αποφάσισε να προχωρήσει στη σύναψη στενών σχέσεων, και μάλιστα σε επίπεδο στρατιωτικής συνεργασίας, με την παραχώρηση του εθνικού μας εναέριου χώρου σε μια πολεμική δύναμη της οποίας οι στόχοι είναι οι Παλαιστίνιοι, ο Αραβικός κόσμος και το Ιράν; Από πότε έγιναν εχθροί μας οι λαοί αυτοί; Και ποια είναι τα εθνικά συμφέροντα που μας οδηγούν σήμερα στο πλευρό του επιθετικού Ισραήλ; [...]
Εκτός όμως απ' το θέμα των ηθικών ευθυνών που επωμίστηκε ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, υπάρχουν ακόμα δύο σοβαρά προβλήματα: Με ποιο δικαίωμα δόθηκε η άδεια στην ισραηλινή πολεμική αεροπορία να εκτελεί γυμνάσια στον εθνικό μας εναέριο χώρο; Και με ποια λογική εμπλέκουν τη χώρα μας στα επιθετικά σχέδια του Ισραήλ; Είναι πασίγνωστο ότι σε μια ενδεχόμενη επιθετική ενέργεια των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, ο ρόλος της ισραηλινής αεροπορίας ειδικά, θα είναι καθοριστικός και όλα δείχνουν ότι έχει επωμιστεί το βάρος του πρώτου χτυπήματος κατά της Τεχεράνης. Γι' αυτό ακριβώς χρειάζονται έναν «ανάλογο» εναέριο χώρο, προκειμένου να εκπαιδεύσουν τα πληρώματά τους, και αυτόν ακριβώς το χώρο τούς παραχώρησε σήμερα ο πρωθυπουργός και η ελληνική κυβέρνηση. Πιστεύει όμως κανείς ότι δεν το γνωρίζει αυτό η κυβέρνηση του Ιράν; Ή μήπως πιστεύει κανείς ότι θα το αντιμετωπίσει με δεμένα τα χέρια;[...]
Με ποιο δικαίωμα η όποια κυβέρνηση τολμά να μας εκτροχιάζει από την πάγια πολιτική ειρήνης που θα πρέπει ευλαβικά να τηρούμε, τόσο για λόγους Αρχής όσο και για λόγους Εθνικής Ασφάλειας;"
Σε αυτό τον τομέα ο Θεοδωράκης έχει απόλυτο δίκιο. Το αντίτιμο που θα κληθούμε να πληρώσουμε γι΄αυτή την ανίερη συμμαχία μας με το Ισραήλ, θα είναι πολύ μεγάλο.
Tέλος είναι εμφανής η εμπάθεια του Θεοδωράκη προς την οικογένεια Παπανδρέου. Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα είναι το εξής "Με άλλα λόγια, οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη, Σημίτη και Κ. Καραμανλή ευθύνονται για το 20% (σσ: αναφέρεται στο χρέος) ενώ οι κυβερνήσεις του Ανδρέα και του Γιώργου για το 70% της ανόδου ο πρώτος και για 10% ο δεύτερος μέσα σε ένα χρόνο, αποδεικνύοντας έτσι ότι αυτοί ήταν και είναι και σήμερα οι κυρίως υπεύθυνοι για την ουσιαστική πτώχευση της χώρας." Επίσης χαρακτηρίζει ως την πιο δραματική και ατυχή στιγμή της χώρας, τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης του Παπανδρέου, όπου όπως αναφέρει χάθηκε πολύτιμος χρόνος και ήταν πλέον αδύνατο να επανορθωθεί το κακό.
Eίμαι σχεδόν σίγουρη πως οι περισσότεροι που έβγαλαν χολή για τον Θεοδωράκη δεν μπήκαν καν στο κόπο να διαβάσουν όλη τη διακήρυξη, κακώς. Μιλάμε για ένα κίνημα- "κραυγή αγωνίας" που δημιούργησε ένας άνθρωπος στην ηλικία των 85 χρόνων, κάτι που θεωρώ σχεδόν βέβαιο πως προέκυψε μετά από μία εσωτερική του έκρηξη, καθώς ένιωσε να πνίγεται με όλα αυτά που συμβαίνουν. Πιστεύω πως θέλει να βοηθήσει να ανοίξουν μάτια και αυτιά και θα επιδιώξει να χαράξει ένα νέο μονοπάτι για την Ελλάδα, προς την κατεύθυνση στην οποία κρίνει ο ίδιος οτι πρέπει να βαδίσουμε.
Διαφωνώ μαζί του σε πολλά, αλλά σέβομαι το αγαθό των προθέσεών του και δεν είμαι διατεθειμένη να σνομπάρω αυτό το ανεξάρτητο κίνημα, κάθε άλλο.
Το κύκνειο άσμα του Θεοδωράκη δεν θα είναι απ' οτι φαίνεται, ένα μουσικό αριστούργημα, αλλά μία προσπάθεια να προσφέρει στον τόπο μας μέσω της "Σπίθας των πολιτών". Αυτός ο άνθρωπος αξίζει τον σεβασμό όλων μας και θεωρώ πως είναι απαράδεκτο να τον υποτιμούν και να τον απαξιώνουν κάποιοι, για τους δικούς τους ιδιοτελείς λόγους. Αν θέλουν ας κάνουν οι ίδιοι το δικό τους κίνημα, εκτός και αν το παρόν πολιτικό σκηνικό τους καλύπτει απόλυτα.
ΥΓ: Τα εκτενή αποσπάσματα από τη διακήρυξη της Σπίθας των πολιτών είναι από την Ελευθεροτυπία, η οποία στην Σαββατιάτικη έκδοσή της, είχε ως ένθετο τη διακήρυξη.
ΥΓ2: Το κακό είναι οτι αυτή τη "Σπίθα", είναι πολύ πιθανό να την εκμεταλλευτεί και "Το Σπίρτο"....
