31 Αυγούστου 2013

Θέλεις να ασχοληθείς με τα κοινά; Απάντα στο quiz και δες αν η χώρα σε χρειάζεται!

Είσαι ή δηλώνεις κεντροαριστερός; Βρίσκεσαι σε σύγχυση και δεν ξέρεις τι να ψηφίσεις; Περιμένεις το θαύμα στον χώρο της κεντροαριστεράς; Θεωρείς οτι έχει έρθει η στιγμή να κάνεις το μεγάλο βήμα και να εμπλακείς ( ή να ξαναεμπλακείς ή να συνεχίσεις να εμπλέκεσαι) στα κοινά; Έχεις τις αμφιβολίες σου για το εάν και κατά πόσον η παρουσία σου θα βοηθούσε την κεντροαριστερά και κατ' επέκταση την χώρα; Αμφιβάλλεις για το εάν είσαι άνθρωπος κατάλληλος για τον στίβο της πολιτικής;

Απάντησε στο παρακάτω quiz που ετοίμασαν ειδικοί πολιτικοί επιστήμονες για εσένα και μάθε εάν και κατά πόσον η χώρα σε χρειάζεται.

1) Έστω οτι έχεις αναλάβει μία καίρια πολιτική θέση και επιβάλλεται πρόστιμο σε μεγαλοεπιχειρηματία ο οποίος σε επισκέπτεται και αξιώνει το σβήσιμο ή τον περιορισμό του προστίμου:

α) Τον στέλνεις από εκεί που ήρθε, όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο
β) Το πρόστιμο είναι μεγάλο και του το περιορίζεις γιατί υπάρχει κατανόηση, όλοι άνθρωποι είμαστε.
γ) Το σβήνεις στα πλαίσια της λογικής "κράτα με να σε κρατώ"
δ) Το σβήνεις για να μη σε ... σβήσουν

2) Έστω οτι έχεις μία καίρια πολιτική θέση και βρίσκεται σε εξέλιξη ένας διαγωνισμός για κάποιο δημόσιο έργο, σε προσεγγίζει εκπρόσωπος εταιρίας και σου προτείνει διακριτικά ένα χρηματικό ποσό για να του δώσεις το διαγωνισμό:

α) Του εξηγείς οτι τα κριτήρια είναι ίδια για όλους και αρνείσαι τη δωροδοκία
β) Του αποκαλύπτεις σε ποιά σημεία θα μπορούσε να βελτιώσει της προσφορά του και τα αρνείσαι.
γ) Τα παίρνεις και τον ευχαριστείς για τη συνεργασία.
δ) Απαντάς οτι όπως και να έχει θα το πάρει ο Μπόμπολας.


3) Είσαι Υπουργός και υπάρχει η σκέψη να γίνει μία μεταρρύθμιση στον τομέα ευθύνης σου, πώς το χειρίζεσαι;

α) Ξεκινάς διάλογο με όλους τους εμπλεκομένους και ενδιαφερομένους από μηδενική βάση
β) Ξεκινάς διάλογο πάνω σε συγκεκριμένες προτάσεις με περιθώρια περιορισμένων αλλαγών.
γ) Ξεκινάς μονόλογο προσπαθώντας να πείσεις για την μεταρρύθμιση το κομματικό σου ακροατήριο και αυτό να το περάσει σιγά σιγά.
δ) Δεν ξεκινάς τίποτα, απλά αποφασίζεις και προχωράς.

4) Πάνω σε μία μεταρρύθμιση υπάρχουν έντονες αντιδράσεις πορείες, απεργίες, γενικός εκνευρισμός:

α) Αναβάλλεις τη μεταρρύθμιση και καλείς τους πάντες σε διάλογο για βελτιώσεις.
β) Δέχεσαι σωματεία και κάνεις δεκτές περιορισμένες προτάσεις.
γ) Ξεκινάς πόλεμο με στοχοποίηση των αντιδρώντων
δ) Ποντάρεις στην ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού με λίγη βοήθεια από τα ΜΜΕ...

5) Εάν η μεταρρύθμιση δεν περάσει, ποιός θα σου φταίει;

α) Προφανώς κάτι δεν έκανες καλά κι εσύ
β) Κάτι δεν έκανες καλά αλλά αντέδρασαν υπερβολικά
γ) Αντέδρασαν υπερβολικά και η αντιπολίτευση έκανε σαματά για να αποκομίσει οφέλη.
δ) Δεν είναι μόνο η αντιπολίτευση σε φάγανε και μέσα από το κόμμα καθώς άλλα στελέχη δεν σε στήριξαν αρκετά.

6) Θέλεις να εμφανιστείς σε κάποια εκπομπή λίγο πριν τις εκλογές...

α) Όποιος σε καλέσει σε κάλεσε δεν θα σκάσεις κιόλας
β) Ψάχνεσαι από γνωστούς και φίλους μπας και χωρέσεις σε οποιαδήποτε εκπομπή
γ) Έχεις φροντίσει να έχεις καλές σχέσεις με δημοσιογράφους και επιχειρηματίες
δ) Ο επιχειρηματίας σου χρωστάει χάρη, εννοείται οτι εμφανίζεσαι σε κεντρικά δελτία την τελευταία βδομάδα πριν τις εκλογές.

7) Μετά τις εκλογές και πριν ανακοινωθεί το κυβερνητικό σχήμα

α) Δεν περιμένεις τίποτα και από κανέναν ό,τι κάνεις το κάνεις για να τα έχεις καλά με τη συνείδησή σου, από εκεί και πέρα αν έρθει η πρόταση καλώς να έρθει.
β) Κάθεσαι πάνω από το τηλέφωνο και σιχτιρίζεις μόλις χτυπήσει και είναι η θειά σου η Κίτσα που πήρε να δει "τι γίνεται"
γ) Είσαι σίγουρος οτι έχεις μία θέση στο σχήμα λόγω συσχετισμών και απλά περιμένεις να δεις ποιά
δ) Είσαι σίγουρος οτι θα είσαι ο επόμενος ΥΠΕΞ ή ΥΠΟΙΚ, άντε ΥΠΕΠΘ αλλιώς θα γίνει της πόπης.

8) Δεν υπουργοποιείσαι, τι κάνεις;

α) Υπήρχαν καλύτεροι από εμένα, δεν πειράζει δεν είναι αυτοσκοπός
β) Στεναχωριέσαι, αλλά σου περνάει
γ) Αρχίζεις την εσωκομματική αντιπολίτευση
δ) Αρχίζεις την εσωκομματική αντιπολίτευση, διοχετεύεις παραπολιτικά, επιτίθεσαι σε αυτόν που σου πήρε το πολυπόθητο υπουργείο

9) Είσαι υπουργός και ξεσπάει σκάνδαλο στα κατώτερα στρώματα στο οποίο ΔΕΝ εμπλέκεσαι, τι κάνεις;

α) Παραιτείσαι γιατί είσαι ο πολιτικός υπεύθυνος και έπρεπε να ξέρεις τι γίνεται κάτω από τη μύτη σου.
β) Διατάζεις ΕΔΕ και απολύεις τους υπεύθυνους, ενώ ξεσκονίζεις τα πάντα στο Υπουργείο
γ) Διατάζεις ΕΔΕ, λες οτι οι ευθύνες θα αποδοθούν και θα πέσει βαρύς ο πέλεκυς. Βάζεις το αποτέλεσμα στο συρτάρι.
δ) Μιλάς για στημένο σκάνδαλο από τους πολιτικούς σου αντιπάλους που έχει σκοπό την σπίλωση του ονόματός σου. Η κυβέρνηση σε στηρίζει.

10) Είσαι υπουργός και ξεσπάει σκάνδαλο στο οποίο είσαι μπλεγμένος...

α) Παραδέχεσαι την ευθύνη σου και ζητάς να αρθεί η ασυλία σου
β) Λες οτι είσαι αθώος και ζητάς να αρθεί η ασυλία σου
γ) Μιλάς για σκευωρία και ζητάς να αρθεί η ασυλία σου
δ) Λες οτι στην έχουν στήσει, ζητάς από τη Βουλή να σε προστατεύσει, εμφανίζονται περιεργα παραπολιτικά για πολιτικούς σου αντιπάλους.

11) Είσαι επικεφαλής κόμματος που πάει σε εκλογές και φαίνεται οτι μ' εσένα θα τις χάσει, τι κάνεις;

α) Μένεις για να χάσεις τίμια και στη συνέχεια να αποσυρθείς
β) Ξεκινάς διαδικασίες διαδοχής πριν τις εκλογές για να αναλάβει νέο άφθαρτο πρόσωπο για ένα καλύτερο αποτέλεσμα και το στηρίζεις απόλυτα.
γ) Παραδίδεις την ηγεσία για να φορτωθεί άλλος τη βαριά ήττα.
δ) Παραδίδεις την ηγεσία για να φορτωθεί άλλος τη βαριά ήττα και σε δεύτερο χρόνο προσπαθείς να τον ξεφορτωθείς και να επανακάμψεις.


12) Διεκδικείς την ηγεσία ενός κόμματος...

α) Προβάλεις τα δικά σου πλεονεκτήματα και τις θέσεις σου, δεν ασχολείσαι με τους συνδιεκδικητές, δεν τους βλέπεις ως αντιπάλους
β) Αντιπαρατίθεσαι και βλέπεις τον άλλο στιγμιαία ως αντίπαλο, του ασκείς κριτική με κομψό τρόπο
γ) Δημιουργείς έναν κύκλο που επιτίθεται με πολιτικά επιχειρήματα στον αντίπαλό σου, κάνεις τα πάντα για να κερδίσεις με καθαρό τρόπο. 
δ) Σκαλίζεις το παρελθόν του αντιπάλου σου, διοχετεύεις παραπολιτικά, ρίχνεις λάσπη, δεν σε ενδιαφέρει ο τρόπος αλλά η επίτευξη του στόχου.

13) Χάνεις την ηγεσία, πώς αντιδράς;

α) Στεναχωριέσαι αλλά εύχεσαι καλή επιτυχία στον μέχρι πρότινος αντίπαλό σου και είσαι στο πλάι του
β) Στεναχωριέσαι, εύχεσαι καλή επιτυχία και αποστασιοποιείσαι
γ) Στεναχωριέσαι, εύχεσαι καλή επιτυχία και ψάχνεις τρόπους να του μπεις στο μάτι με ρεύματα ή τάσεις.
δ) Στεναχωριέσαι, εύχεσαι καλή επιτυχία, υποσκάπτεις και περιμένεις την κατάλληλη στιγμή για να του δαγκώσεις το λαρύγγι.

14) Είσαι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος σε μία συγκυβέρνηση

α) Συνθέτεις απόψεις
β) Υπάρχουν συγκεκριμένες αναλογίες, αλλά σέβεσαι και τα υπόλοιπα κόμματα.
γ) Ουσιαστικά έχεις γραμμένα τα υπόλοιπα κόμματα, στα οποία έχεις δώσει διακοσμητικό ρόλο, χωρίς όμως να αφήνεις να φανεί.
δ) Έχεις γραμμένα τα υπόλοιπα κόμματα και γουστάρεις να το δείχνεις με κάθε τρόπο

15) Είσαι ο αρχηγός του δεύτερου κόμματος

α) Στηρίζεις όπου πρέπει είσαι επικριτικός όπου διαφωνείς και καταψηφίζεις, είσαι αυτόνομο κόμμα after all
β) Στηρίζεις όπου πρέπει και προσπαθείς οι διαφωνίες σου να μη δημιουργούν πρόβλημα.
γ) Στηρίζεις γενικά χωρίς όρους γιατί αυτό είναι συγκυβέρνηση
δ) Στηρίζεις περιμένοντας ανταλλάγματα γιατί ξέρεις οτι ο άλλος εξαρτάται από εσένα και το ξέρει κι αυτός.

16) Είσαι βουλευτής και έρχεται προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο με το οποίο διαφωνείς:

α) Το καταψηφίζεις, αφού διαφωνείς
β) Δεν πηγαίνεις στη Βουλή και είσαι "απών" ή ψηφίζεις "παρών"
γ) Μετά από άπειρα παρακάλια ενδίδεις για το καλό της χώρας αλλά ειναι η τελευταία φορά.
δ) Το ψηφίζεις και ως εκ θαύματος στον επόμενο ανασχηματισμό γίνεσαι Υπουργός

17) Πριν κατατεθεί το νομοσχέδιο προς ψήφιση, δεδομένης της διαφωνίας σου, τι έκανες;

α) Τη δημοσιοποίησες στα αρμόδια όργανα, περίμενες απάντηση και αναλόγως έπραξες.
β) Τη δημοσιοποίησες στα αρμόδια όργανα και άφησες τον εαυτό σου να πειστεί οτι τελικά πρέπει να το ψηφίσεις για να μη δημιουργήσεις πρόβλημα.
γ) Τη δημοσιοποίησες στα αρμόδια όργανα και μετά διέρρεες οτι δεν θα το ψηφίσεις στα ΜΜΕ.
δ) 8 η ώρα σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων ανακοίνωσες οτι διαφωνείς και δεν θα ψηφίσεις.

18) Ολοκληρώνεις την ενοσχόλησή σου με την πολιτική και γράφεις ένα βιβλίο

α) Κάνεις μία αποτίμηση των όσων έγιναν και την αυτοκριτική σου.
β) Αναφέρεσαι στις καλές στιγμές σου και στο έργο σου.
γ) Αναφέρεσαι στις καλές στιγμές σου και κατηγορείς τους πολιτικούς σου αντιπάλους οτι δεν σε άφησαν να ολοκληρώσεις το έργο σου.
δ) Αναφέρεσαι στα επιτεύγματά σου και κατηγορείς τους πολιτικούς σου αντιπάλους αλλά και το ίδιο σου το κόμμα οτι δεν σε άφησε να κάνεις τομές, ενώ ήθελες.

Αποτελέσματα


Περισσότερες απαντήσεις α
Εντάξει είσαι ειδική κλινική περίπτωση καλού ανθρώπου. Ιδανικά θα έπρεπε πολλοί σαν εσένα να εμπλακούν με την πολιτική. Υπάρχει όμως ο κίνδυνος να σε φάνε λάχανο καθώς παραείσαι καλόβολος και καλοκάγαθος. Σκληραγωγήσου λίγο και ασχολήσου, η χώρα σε χρειάζεται.

Περισσότερες απαντήσεις β (ειδικά αν είναι με αρκετές α)
Είσαι αυτό που χρειάζεται η πολιτική σκηνή, όχι εντελώς καλόβολος για να μπορεί να σε καβαλάει (μετά συγχωρήσεως) ο καθένας και καμία σχέση με λαμόγιο. Η χώρα και η κεντροαριστερά σίγουρα σε χρειάζονται.

Περισσότερες απαντήσεις β με αρκετές γ.
Εντάξει κι εσένα σε χωράει η πολιτική σκηνή (ίσως όχι η κεντροαριστερά), αλλά γίνε λίγο πιο δημοκρατικός και συνεργάσιμος. Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.

Περισσότερες απαντήσεις γ.
Ε εντάξει να πω οτι η χώρα σε χρειάζεται; Οτι είσαι κάτι το διαφορετικό; Τέλος πάντων είσαι αναγκαίο κακό, καλύτερα όμως να αφήσεις την κεντροαριστερά ήσυχη, κοίτα δεξιότερα.

Έστω και μία απάντηση δ.
Η χώρα δεν σε χρειάζεται, είχε αρκετούς σαν εσένα χρόνια τώρα.

Πάνω από μία απάντηση δ.
Θεωρείς την πολιτική επάγγελμα και μάλιστα κερδοφόρο. Παρ' όλα αυτά είναι λειτούργημα. Ασχολήσου με κάτι άλλο όπως εισαγωγές- εξαγωγές, λαρθεμπόριο καυσίμων και όπλων, εμπόριο λευκής σαρκός, συστήματα για να κλέβεις στο πόκερ και στη ρουλέτα, οργάνωση κλοπών έργων μεγάλης αξίας από μουσεία, διοργάνωση παρανόμων κοκορομαχιών κλπ...


26 Αυγούστου 2013

Κάτι γίνεται λάθος στη συζήτηση για την κεντροαριστερά

Από την εποχή που άρχισε να κατρακυλάει το ΠΑΣΟΚ και να μετατοπίζεται ο κυρίαρχος μη δεξιός πόλος αριστερότερα στο πολιτικό φάσμα, έχουν αρχίσει αναλύσεις επι αναλύσεων για το μέλλον της κεντροαριστεράς. Κάποιες εφημερίδες μάλιστα κάνουν κατά καιρούς αφιερώματα στο θέμα.
Στην αρχή εκεί γύρω στο 2011-2012, είχε ενδιαφέρον. Κάποιες απόψεις/προτάσεις ακουγόντουσαν για πρώτη φορά, υπήρχε μεγάλη διάθεση αυτοκριτικής από όσους δεν ενεπλάκησαν ποτέ ουσιαστικά στην διακυβέρνηση της χώρας και φυσικά όσοι ενεπλάκησαν φρόντισαν να υπενθυμίσουν τα επιτεύγματα και τις θέσεις τους, χωρίς φυσικά να κάνουν έστω και για τα μάτια του κόσμου την αυτοκριτική τους.

Η αρθρογραφία και οι ατέρμονες συζητήσεις όμως χωρίς να υπάρχει καμία ουσιαστική εξέλιξη, άρχισαν να κουράζουν και το ανησυχητικό είναι οτι άρχισαν να κουράζουν και ανθρώπους με ζωηρό ενδιαφέρον και αγωνία για το μέλλον της κεντροαριστεράς. Τα δε άρθρα που σχετίζονται με το θέμα έχουν καταντήσει πια ανέκδοτο, καθώς μονότονα επαναλαμβάνουν τα ίδια πράγματα, ενώ έχουν πληθύνει επικίνδυνα.

Ίσως για την ανησυχητική στασιμότητα που παρατηρείται στα χωράφια της κεντροαριστεράς παρά τις συνεχείς ζυμώσεις, να φταίει το γεγονός οτι στην πραγματικότητα οι μόνοι που ενδιαφέρονται για το μέλλον της κεντροαριστεράς είναι όσοι ενδιαφερόντουσαν σταθερά χρόνια τώρα. Στη συζήτηση δεν έχουν ενταχθεί παρά ελάχιστοι. Όλα τα χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι, με τις ίδιες πάνω κάτω ιδέες και τις κλασσικές αιώνιες διαφωνίες...

Το βασικό ερώτημα που θα έπρεπε να προβληματίζει τους αγωνιούντες για την κεντροαριστερά, είναι για ποιό λόγο δεν υπάρχει γενικευμένο ενδιαφέρον στην κοινωνία για τις εξελίξεις στον χώρο της κεντροαριστεράς, για ποιό λόγο στη συζήτηση συμμετέχουν οι ίδιοι και οι ίδιοι, ενώ παρά τις διάφορες ομάδες και πρωτοβουλίες που ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια καμία δεν έχει καταφέρει να ξεχωρίσει και να συσπειρώσει.

Ίσως να γίνεται κάτι λάθος στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η συζήτηση. Ίσως να πρέπει πρώτα να εξηγηθεί για ποιό λόγο είναι ζωτικής σημασίας να υπάρχει ισχυρή κεντροαριστερά και φυσικά να εξηγηθεί τι είναι πια αυτή η κεντροαριστερά. Τι σημαίνει πρακτικά κάποιος να μην είναι νέτα σκέτα αριστερός; Τι οδηγεί στην αναγκαιότητα να υπάρχει και αυτό το "κέντρο" που εξομαλύνει τα πράγματα και κρυφοκοιτάει και προς τα δεξιά; Τι διαφοροποιεί έναν κεντροαριστερό από έναν κεντροδεξιό και τις τους εμποδίζει να συνεργαστούν; Τι πρεσβεύει σε κάθε τομέα κάποιος ο οποίος χαρακτηρίζεται κεντροαριστερός; Αυτονόητα πράγματα θα μου πουν κάποιοι, και στη συνέχεια θα συνεχίσουν να αναρωτιούνται τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε.

Υπάρχει κατά την άποψή μου λοιπόν μία συζήτηση δομική που προηγείται συζητήσεων όπως ποιός θα ηγηθεί, πού θα βρούμε 100 Μπουτάρηδες, που προηγείται μέχρι και της συζήτησης για το εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Μία συζήτηση που θα προσελκύσει κόσμο που θα δείξει γιατί είναι σημαντικό να υπάρχει ισχυρή κεντροαριστερά, γιατί να προτιμήσει κανείς έναν νέο σχηματισμό που λογικά θα δημιουργηθεί, από την Σαμαρική δεξιά, την παιδική χαρά του ΣΥΡΙΖΑ, ή ας πούμε το κόμμα της Δράσης.

Θα πρέπει επίσης να εξηγηθεί τι ακριβώς έκανε λάθος το βασικό κόμμα το οποίο μονοπωλούσε τον χώρο της κεντροαριστεράς χρόνια τώρα, το ΠΑΣΟΚ και από τις εμπειρίες να χτιστεί μία νέα κεντροαριστερά.

Η συζήτηση για το τι πήγε λάθος με το ΠΑΣΟΚ θεωρώ οτι είναι απαραίτητο να ενταχθεί σε μία συζήτηση για την κεντροαριστερά. Η δαιμονοποίηση του ΠΑΣΟΚ της περιόδου από το 1980 και μετά, η χρήση της έκφρασης "πασοκική νοοτροπία" που θεωρητικά συμπυκνώνει όλα τα δεινά της Μεταπολίτευσης και θεωρείται οτι είναι φωλιασμένη σε όποιον έχει ψηφίσει έστω και μία φορά ΠΑΣΟΚ, άρα είναι πασόκος, άρα θεωρητικά μπορεί να επιμολύνει κάθε νέα προσπάθεια, έχει προξενήσει τεράστιες βλάβες στον χώρο της κεντροαριστεράς. Αφού το ΠΑΣΟΚ ήταν κεντροαριστερό κόμμα και είναι υπεύθυνο για όλα τα δεινά και οι πασόκοι επίσης, γιατί να πρέπει να υπάρχει ένας ισχυρός πόλος στην κεντροαριστερά; Ποιός κατήγορος του παλαιο και νεοπασοκ που άγχεται για το μέλλον της κεντροαριστεράς μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση;

Μήπως δεν είναι ουσιαστικά η αναβίωση της κεντροαριστεράς που θέλουν κάποιοι αλλά η δημιουργία ενός φιλελεύθερου κεντροδεξιού κόμματος που θα βαφτιστεί κεντροαριστερό για να έχει τα αριστερά του άλλοθι και παράλληλα να τσιμπήσει και καμία ψήφο από κανέναν πρώην πασόκο τον οποίο κατά τα άλλα αποτάσσεται;


Η ταύτιση όλων των δεινών με το ΠΑΣΟΚ δεν θεωρώ οτι είναι τυχαία και πιστεύω βαθιά οτι είχε και έχει στόχο την αποδυνάμωση της κεντροαριστεράς ως μέρος του πολιτικού φάσματος. Δεν είναι τυχαίο ας πούμε, οτι για να απαξιώσουν τον ΣΥΡΙΖΑ από τη δεξιά μεριά αλλά και εξ' αριστερών του, να δείξουν οτι δεν έχει να κομίσει τίποτα το καινούριο, δεν αναφέρονται στην ένδοια επιχειρημάτων αλλά στο οτι έχει γεμίσει "πασόκους" κάτι το οποίο αδυνατώ να καταλάβω γιατί είναι κακό.

Στη δε Νέα Δημοκρατία όταν once in a blue moon θυμούνται να κάνουν αυτοκριτική, το μόνο που λένε είναι οτι η ΝΔ μετεξελίχθηκε σε ΠΑΣΟΚ (ΠΑΣΟΚ = καρκίνωμα) και αυτό ήταν το λάθος της.

Το ΠΑΣΟΚ είναι πια εκτός παιχνιδιού, έχει συρρικνωθεί απόλυτα, έχει κλείσει προς το παρόν έναν κύκλο άρα μπορεί να "μελετηθεί" και να πάψει πια να κανιβαλίζεται. Γιατί αν η συζήτηση για την κεντροαριστερά έχει κουράσει μία, η συζήτηση για την πασοκική νοοτροπία και το κακό ΠΑΣΟΚ που διόριζε έχει κουράσει δέκα.

ΥΓ: Αν διακρίνετε ψήγματα συμπάθειας για το ΠΑΣΟΚ, διευκρινίζω οτι δεν αναφέρομαι στο ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου.

2 Αυγούστου 2013

"Με την πολιτική ασχολούνται μόνο οι αποτυχημένοι ή τα λαμόγια"


Από τη στιγμή που ξεκίνησα να ασχολούμαι με την πολιτική και την ειδησεογραφία σαν χόμπι, άρχισα να παρατηρώ τη σχέση των ανθρώπων γύρω μου με την πολιτική, τα κόμματα, τις όποιες κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις και το πόσο τους ενδιέφεραν ή τους επηρέαζαν τα όσα συνέβαιναν.  Μετά λύπης μου συνειδητοποίησα οτι η πλειοψηφία αδιαφορούσε καθώς είχε πιο σημαντικά θέματα να ασχοληθεί όπως το ποδόσφαιρο, ή τα ρούχα... Οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα, χρόνια ανενημέρωτοι αποτελούν βορά στον κάθε τυχάρπαστο λαϊκιστή που τους συγκλονίζει με τα επιχειρήματά του και τις μαγικές λύσεις του...
Από τη στιγμή που ο κύκλος μου (οικογένεια και φίλοι) συνειδητοποίησε το σαράκι το οποίο κουβαλάω με αποθάρρυνε, μην ασχολείσαι τι έχεις να κερδίσεις, γιατί τσακώνεσαι, γιατί χαλάς τη ζαχαρένια σου, αφοσιώσου στις σπουδές σου κλπ κλπ. Η κλασσική διαχρονική ατάκα που πάντα μου ανέβαζε το αίμα στο κεφάλι ήταν το: "με την πολιτική ασχολούνται οι αποτυχημένοι κάθε επαγγέλματος ή τα λαμόγια". Δεν ξέρω αν αυτό ισχύει διεθνώς αλλά στη χώρα μας δεν υπάρχει αμφιβολία οτι αυτό συμβαίνει, όποιος αξιόλογος τύχει να ασχοληθεί λόγω κάποιου φωλιασμένου σαρακιού, ξεβράζεται μετά από λίγο, καθώς το σύστημα δεν τον σηκώνει και το στομάχι του δεν αντέχει.

Το ελεύθερο πεδίο που αφήσαμε τα προηγούμενα χρόνια στη μετριότητα να καθορίζει τις ζωές μας, το βρίσκουμε μπροστά μας τώρα. Όταν η χώρα θα έπρεπε να τρέχει με χίλια μπροστά, να εκπονούνται σχέδια επι σχεδίων για κάθε πιθανό ή απίθανο ενδεχόμενο, να γίνονται προσεκτικές και στοχευμένες κινήσεις από την πολιτική ηγεσία με στόχο την πάταξη καρκινωμάτων όπως η φοροδιαφυγή, να παρουσιάζονται στην τρόικα δομημένες σοβαρές εναλλακτικές και παράλληλα να γίνεται μία διεθνής προσπάθεια να τιθασευτούν οι αγορές και να προχωρήσουμε σε έναν πιο ανθρώπινο καπιταλισμό, αυτό που γίνεται είναι οι περιχαρείς για την καρέκλα τους Υπουργοί, να κοροϊδεύουν την τρόικα, να εφαρμόζουν αυτοκτονικές συνταγές και τίποτε άλλο. Οι χωρίς σχέδιο απολύσεις, έχουν βαφτιστεί μεταρρυθμίσεις τις οποίες εφαρμόζουν άνθρωποι χωρίς καμία επαφή με τα Υπουργεία τα οποία διοικούν.

Χρόνια τώρα υπάρχουν φωνές ανθρώπων που λένε οτι η χώρα κινείται σε λάθος δρόμο, κάποιοι από αυτούς επιχείρησαν να ασχοληθούν με την πολιτική αλλά εγκατέλειψαν εξαντλημένοι, άλλοι αποφάσισαν απλά να περιοριστούν στον ρόλο του παντογνώστη κριτή των πάντων.
Όλοι αυτοί οι "ικανοί και παραγωγικοί" που θα μπορούσαν να μας σώσουν, που έχουν σειρά ιδεών, λίγο έχουν μετατοπιστεί από το δόγμα "με την πολιτική ασχολούνται οι αποτυχημένοι και τα λαμόγια", παρ' όλα αυτά συμμετέχουν σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό σε συσπειρώσεις ατόμων που κάνουν παρεμβάσεις και διεκδικούν ρόλο. Το λυπηρό είναι οτι το κάνουν με τον ίδιο σνομπίστικο και απαξιωτικό τρόπο που το έκαναν και στο παρελθόν, ασχολούνται με κάτι που χρόνια απορρίπτουν, χωρίς να διαφαίνεται οτι έχουν στόχο να αλλάξουν τα πράγματα εκ των έσω. Απλά θέλουν να ακουστούν και να επηρεάσουν αυτούς που καλώς ή κακώς είναι διατεθειμένοι να μπουν στον βούρκο, ασκώντας τους εννοείται κριτική οτι δεν μπορούν να αποδώσουν όπως θα μπορούσαν δυνητικά να αποδώσουν οι ίδιοι, αν ήταν διατεθειμένοι να θυσιάσουν την όποια ηρεμία τους για να ασχοληθούν με την πολιτική.

Ο απόλυτος σνομπισμός έχει δώσει τη θέση του στον ενοχλητικό ελιτισμό. Οι προτάσεις και ο τρόπος σκέψης χαρακτηρίζονται από έναν εξαιρετικά απαξιωτικό τρόπο. Για όλα φταίει το κράτος και οι τεμπέληδες, απολύονται στον ιδιωτικό τομέα, άρα η λύση είναι, για να είναι δίκαια τα πράγματα, να απολυθούν και στον δημόσιο τομέα. Κανένα δίχτυ προστασίας, καμία κοινωνική πολιτική καθώς νέτα σκέτα "λεφτά για κοινωνική πολιτική δεν υπάρχουν". Το πιο ανησυχητικό είναι οτι μάλλον δεν συνειδητοποιούν οτι ορισμένες θέσεις που εκφράζουν, ενέχουν και ψήγματα μισανθρωπισμού. Το "να απολυθεί και δεν με νοιάζει το μέλλον του" είναι μια αισχρή σκέψη. Είναι εντυπωσιακό οτι ορισμένοι δεν μπορούν να καταλάβουν ή μάλλον αδιαφορούν για τον ρόλο που διαδραματίζει ο καθένας σε μία κοινωνία και τα φαινόμενα ντόμινο που ακολουθούν.

Το κακό με τον σοσιαλισμό είναι οτι κάποτε τελειώνουν τα λεφτά, είχε πει η Θάτσερ, αλλά το κακό με τον καπιταλισμό είναι οτι έχει δώσει υπόσταση και αξία σε μία ανύπαρκτη και χωρίς αντίκρυσμα "οντότητα" όπως είναι τα λεφτά, βάζοντας στην άκρη τον άνθρωπο.

Το ανησυχητικό αυτές τις μέρες είναι οτι όλοι έχουμε ακονίσει νύχια και δόντια και είμαστε έτοιμοι να κατασπαράξουμε ο ένας τον άλλον, αποτέλεσμα της παντελούς απουσίας οράματος και ελπίδας. Σε λίγο καιρό αν κάτι δεν αλλάξει θα αρχίσει να λειτουργεί ο πραγματικός κοινωνικός αυτοματισμός, η μία ομάδα θα στρέφεται εναντίον της άλλης όχι πια θεωρώντας οτι παρακωλύει την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας αλλά στα πλαίσια της λογικής "να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα".
Οι προβλέψεις για το μέλλον της χώρας δεν είναι ευοίωνες και τα τεράστια θέματα που θα ανακύψουν μπορούν να λυθούν μόνο πολιτικά σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο με τις αγορές και τα αρπαχτικά σε δεύτερη μοίρα. Κάτι τέτοιο φυσικά θα γίνει μόλις επέλθει πραγματικά η συνειδητοποίηση οτι μιλάμε για διεθνές πρόβλημα που είναι τελικά δομικό πρόβλημα του καπιταλιστικού συστήματος.

Καλή και χρυσή η οικονομική επιστήμη, αλλά έχει έρθει ο καιρός να υποταχθεί στην πολιτική και για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε "πολιτικούς ογκόλιθους", πραγματικά πολιτικά όντα και όχι αποτυχημένους ή λαμόγια.

ΥΓ: Ένα βήμα πριν το ΚΚΕ.

1 Ιουλίου 2013

Ανταπόκριση στο προσκλητήριο ενότητας του Αντώνη Σαμαρά

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ, αγαπητέ Πρόεδρε, Αντώνη,

Γράφω αυτή την ανάρτηση- επιστολή- κατάθεση ψυχής, ανταποκρινόμενη κι εγώ μαζί με χιλιάδες άλλων Ελλήνων στο προσκλητήριο εθνικής ενότητας, συναισθανόμενη την τεράστια ευθύνη όλων μας για την ανοικοδόμηση μίας νέας Ελλάδας.

Μίας Ελλάδας της προόδου, της ανάπτυξης, της καινοτομίας, της ορθοδοξίας, της Παναγίας, των αυτοχθόνων...

Έμπλεη συγκίνησης άκουσα την αναφορά στη "Νέα Ελλάδα" στη νέα Μεγάλη Ελλάδα, στη νέα στροφή του Ελληνισμού. Ένα νέο όραμα γεννήθηκε από το βήμα ενός συνεδρίου.
Με δακρυσμένα μάτια και καρδιά να χτυπάει δυνατά μετά το πέρας της ομιλίας σου Πρόεδρε (με συγχωρείς για τον ενικό αλλά σε νιώθω πια δικό μου άνθρωπο), αναζήτησα τρόπους να γίνω κι εγώ μία μικρή αλλά σημαντική ψηφίδα, ένα απλό αλλά ουσιώδους σημασίας τούβλο, στον τοίχο που θα απομονώσει την Ελλάδα από τους εχθρούς της και θα την καταστήσει τη νέα υπερδύναμη, μακριά από πολυπολιτισμικές επιρροές. Έπεσα λοιπόν πάνω στο ρεπορτάζ του ΣΚΑΙ για τα εκατοντάδες αιτήματα συνΕλλήνων και  αναθάρρησα, τελικά δεν έχουν χαθεί όλα, σκέφτηκα και αποφάσισα να κοινοποιήσω κι εγώ το αίτημά μου για συμμετοχή στην προσπάθεια για να ταρακουνήσω όλο και περισσότερο κόσμο.

Είμαστε ο σπόρος που δεν πεθαίνει Πρόεδρε, ο σπόρος ο εκλεκτός, το γένος των χαρισματικών, ο λαός που είναι ικανός για τα πάντα. Χρόνια τώρα αλήτες κουφάλες πολιτικοί (του ΠΑΣΟΚ εννοείται), μας τάιζαν ευρά και δραχμές και επέτρεψαν σε νέες τεχνολογίες συγκεκριμένης "προελεύσεως" να υπεισέλθουν στην καθημερινότητά μας για να μας φυράνουν. Ηλεκτρισμός, τηλέγραφος, τηλεφωνία, Ίντερνετ, Φέισμπουκ, κινητά... Γιατί να ντραπώ να πω την προέλευση; Είναι όλα δημιουργήματα Εβραίων! που δολίως έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας και έχουν δημιουργήσει εξάρτηση. Τις παλιές εποχές οι κοινωνίες και οι οικογένειες ήταν ενωμένες, όλοι κοντά γύρω από μία φωτιά για να βλέπουν και να ζεσταίνονται, όλοι στις πλατείες και στα καφενεία. Δεν υπήρχε αυτός ο παράγοντας αποξένωσης και αφελληνισμού που ακούει στο όνομα "Ίντερνετ".

Πρόεδρε, είσαι ο εκλεκτός, ο Ένας, που μπορεί και πάλι να γυρίσει τους Έλληνες στις ρίζες τους, μπορεί και πάλι να αναζωογονήσει τις οικογένειες και τα χωριά, να φέρει τον κόσμο κοντά. Όλοι μαζί μόνο Έλληνες, ο ένας για τον άλλον. Μπορούμε να κλείσουμε τις πόρτες, να μην αποτελούμε πια μέρος της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας, να καταργήσουμε τη διδασκαλία άλλων γλωσσών στα σχολειά που τόσο αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία της κοινωνίας, να κλείσουμε τις πόρτες σε όσους έχουν ως απώτερο στόχο την αλλοίωση της Ελληνικής κοινωνίας και επιτέλους να τονώσουμε το εθνικό φρόνημα των παιδιών που έχουν φτάσει στο σημείο να αδιαφορούν για τα πάντα, με σωστά γραμμένα ιστορικά βιβλία όχι από προδότες Ανθέλληνες όπως γνωστή κυρία που πήγε να μας ρίξει κιόλας από κυβέρνηση. Μπορεί τη δουλειά να αναλάβουν αξιόλογοι ιστορικοί όπως ο κύριος Άδωνις Γεωργιάδης, ο Δημοσθένης Λιακόπουλος ή ο ίδιος ο Άγγελος ο Σακκέτος.

Μόνοι μας θα τα καταφέρουμε, σε μία ζεστή ατμόσφαιρα, σιγα σιγά θα ανακάμψουμε, οι λαμπροί επιστήμονες που διαπρέπουν έξω θα γυρίσουν πίσω συνεπαρμένοι από το όραμα της προόδου το οποίο εκφράζεις και θα γίνουμε μία μικρή γωνιά του πλανήτη με τεράστια δύναμη.

Πρόεδρε προχώρα και θα είμαστε όλοι στο πλάι σου. Πάτα τους συνδικαλιστές και τα κομμούνια, αυτά τα καρκινώματα που λυμαίνονται χρόνια τη χώρα, που επίτηδες τους έδωσε δύναμη ο Εβραιομασώνος Παπανδρέου, κάνε τους σμπαράλια με μία σιδερένια γροθιά, δεν χωράνε στο όραμά μας. Είδαμε από το 1981 και μετά τι έκαναν στη χώρα, από παράδεισο την μετέτρεψαν σε μία πολυπολιτισμική κόλαση που κάθε ένα βήμα βλέπεις και έναν μαυριδερό, προφανώς εγκληματία, ή μία μαυριδερή προφανώς ελαφρών ηθών. Που απομάκρυναν τους νέους μας από την εκκλησία που κατάφεραν μέχρι να κάνουν και τον Ιερώνυμο, το κομμούνι, Αρχιεπίσκοπο.

Πρόεδρε βάλε τάξη στη χώρα και είμαστε δίπλα σου. Μόλις καθαρίσεις αυτή τη χωματερή που απαρτίζεται από μετανάστες, συνδικαλιστές, κομμούνια και αριστερούς, τότε η Ελλάδα θα πάει μπροστά. Κι επειδή ζούμε δυστυχώς στον 21ο αιώνα που τολμουν να έχουν και άποψη για τις πρακτικές μας άλλες χώρες και διεθνή παρατηρητήρια ελεγχόμενα από Εβραίους για τη χώρα, η εκτέλεση δεν είναι καλή ιδέα αν και αποτελεσματική. Για ακόμα μία φορά τα ξερονήσια θα μας βοηθήσουν.

Πάντα κοντά σου Πρόεδρε, για μία Νέα Ελλάδα, της Ελλάδα της Ανάπτυξης, της Ορθοδοξίας και της Παναγίας.

Ειλικρινά δική σου,

Τσούγδω

ΥΓ: Έχω κι εγώ κάποιες ενδιαφέρουσες ιδέες για το άνοιγμα στη Χρυσή Αυγή, να της κοινοποιήσω σ' εσάς ή στον κύριο Μαυρουδή;

16 Ιουνίου 2013

Τίγκα στους αντιμεταρρυθμιστές η χώρα - Μόνη ελπίδα ο Σαμαράς

16 Ιουνίου σήμερα και αύριο, 17, κλείνουμε έναν χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από την τρικομματική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Αντώνη Σαμαρά κατά κάποιους, από την κυβέρνηση Σαμαρά κατά τον Σαμαρά.
Πολλά τα επιτεύγματα της κυβέρνησης τον έναν αυτό χρόνο, δυστυχώς μου διαφεύγουν, και πολλές οι μεταρρυθμίσεις, δυστυχώς μου διαφεύγουν κι αυτές. Πολλές και οι αποκρατικοποιήσεις, δηλαδή μία, αλλά κάτι είναι κι αυτό. Ας μην είμαστε κακοπροαίρετοι.
Σε σχέση με τις προεκλογικές της δεσμεύσεις η κυβέρνηση αυτή τα πάει περίφημα, αφού και επαναδιαπραγμάτευση έκανε και τους όρους βελτίωσε και όλοι παραμιλάνε από το success story και κανένας εκ των κυβερνητικών εταίρων δεν παραπονιέται για αθέτηση των προεκλογικών δεσμεύσεων.

Βασικός συντελεστής της επιτυχίας αυτής είναι ο Πρωθυπουργός, γνωστός και ως Αντώνης Σαμαράς εκ Μεσσηνίας. Φυσικά δεν θα είχε καταφέρει τίποτα αν δεν είχε στο πλευρό του ομάδα αξιόλογων συμβούλων όπως ο Γιώργος Μουρούτης, ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο Χρύσανθος Λαζαρίδης και ο Σίμος Κεδίκογλου, ανθρώπους που κάνουν υπερήφανους όλους τους φιλελεύθερους κεντροδεξιούς μεταρρυθμιστές, που είναι φυσικά όσοι υποστηρίζουν μετά μανίας τον κύριο Αντώνη Σαμαρά.

Εάν κάτι έχει κάνει τον κόσμο να εκτιμά τόσο τον Αντώνη τον Σαμαρά και το επιτελείο του είναι η αποφασιστικότητά του και οι επιδόσεις του στην αξιοκρατική στελέχωση οργανισμών. Ενδεικτικά:
- Μουσείο Ακρόπολης
- ΕΥΠ, ΣΔΟΕ, Εθνική Τράπεζα
- Επιτροπή Προμηθειών Υγείας
- ΕΡΤ3

Αξιοκρατικά επίσης εδιορίσθησαν και μερικοί κουμπάροι:



Παροιμιώδης ήταν και ο σεβασμός στην αντικειμενική ενημέρωση
- Κόπηκε η εκπομπή Κατσίμη- Αρβανίτη για σχόλιο κατά του Δένδια
- Προσπάθησαν να πιέσουν την Ε. Στάη να διαφημίσει την αξιόλογη εφημερίδα Παρασκήνιο
- Όπως επίσης το γνωστό σχόλιο του Πρωθυπουργικού χειροκροτητή για τα παπαγαλάκια της ΕΡΤ που κοσμεί την κάτωθι ανάρτηση.

Με πιο πρόσφατο φυσικά το άρθρο του Πρωθυπουργού στην Καθημερινή, ωδή στην ανεξάρτητη ενημέρωση, παραθέτω ένα απόσπασμα:
"Αφού η ΕΡΤ βρισκόταν μόνιμα σε... απεργία! Ποιος δεν θυμάται τις «ξαφνικές» απεργίες σε κάθε κρίσιμη επίσκεψη ξένου ηγέτη, όταν ερχόταν να προσφέρει στήριξη στη χώρα μας; Ή όταν η ελληνική ηγεσία πήγαινε στο εξωτερικό για να κερδίσει τη στήριξη μεγάλων χωρών; Αυτή η μόνιμη απεργία ήταν η... «δημόσια ενημέρωση» που θέλουν και αξίζουν οι Ελληνες; Αυτήν υπερασπίζονται σήμερα με ρεσιτάλ υποκρισίας;"


Αν κάτι έχουμε καταλάβει όλοι αυτές τις μέρες είναι οτι το αντιμεταρρυθμιστικό πνεύμα σε αυτή τη χώρα είναι έντονο και πολύς κόσμος, γύρω στο 65% δεν αντιλαμβάνεται οτι το κλείσιμο της ΕΡΤ, τα ΜΑΤ να κατεβάζουν τους πομπούς, η Digea που είναι κοινοπραξία παρανόμων ιδιωτικών σταθμών (χωρίς άδεια) να κόβει εκπομπές με περιεχόμενο που δεν της αρέσει, ιδιώτης να κάνει παρεμβολές σε συχνότητες που παραχώρησε Ευρωπαϊκός φορέας που δεν εγκρίνει η Σοφία Βούλτεψη και ο Άδωνις Γεωργιάδης, είναι μεταρρύθμιση.

Όπως μεταρρύθμιση και αξιοκρατία είναι και το να προσπαθεί η κυβέρνηση να προσηλυτίσει εργαζομένους να συμμετάσχουν στη μεταβατική ΕΡΤ απειλώντας τους οτι δεν θα έχουν θέση στη νέα ΕΡΤ, τη γνωστή και ως ΝΕΡΙΤ.

Δεν αντιλαμβάνονται οι κρατικιστές αντιμεταρρυθμιστές, οτι ένας άνθρωπος που έχει ένα τέτοιο επιτελείο συμβούλων, ένα τέτοιο ιστορικό, που παρακάμπτει τους κυβερνητικούς εταίρους πιστεύοντας οτι έχει αυτοδυναμία, που αποκλείει τον δημόσιο φορέα ενημέρωσης από διαγωνισμό, που έχει διορίσει τη μισή Μεσσηνία,  οτι αυτός είναι το νέο μεταρρυθμιστικό τοτέμ της χώρας. Αν δεν είναι ο Σαμαράς ο άνθρωπος που θα κάνει αλλαγές, που θα σταματήσει τα ρουσφέτια, που θα βάλει τέλος στο πελατειακό κράτος, που θα πάει τη χώρα μπροστά, που θα απολύσει αξιοκρατικά, που θα κυβερνά "δημοκρατικά" ποιός θα είναι;

Γιατί ποιός χρειάζεται τη Δημοκρατία και τη λήψη αποφάσεων από την πλειοψηφία όταν έχει έναν αποφασιστικό ηγέτη; Ποιός χρειάζεται το Κοινοβούλιο; Υπάρχουν οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, αυτό το δημιούργημα θείας εμπνεύσεως που παρακάμπτει λάικες του Κοινοβουλίου. Η προηγούμενη αστεία κυβέρνηση δεν κατάφερε να περάσει το νομοσχέδιο Μόσιαλου λόγω των αντιδράσεων, ενώ ο μεγάλος μεταρρυθμιστής, ο λαμπρός Δημοκράτης, παρέκαμψε το Κοινοβούλιο για το καλό μας, για να ξεφορτωθούμε επιτέλους τα κηφηναριά

Γιατί ποιός έβλεπε ΕΡΤ; Ποιός βλέπει ειδήσεις στην ΕΡΤ όταν υπάρχει το δελτίο του Mega να μας πει για τις δράσεις της Μαριάννας Βαρδινογιάννη, του Ανδρέα Ψυχάρη, του Άκτωρα, της Ελλάκτωρ; Ποιός έβλεπε ΕΡΤ όταν μπορούσε να δει τι συμβαίνει με τις παραστάσεις του Μάικ του Φασολάκη; Ποιός έβλεπε ΕΡΤ όταν μπορούσε να ενημερωθεί για τη διασκέδαση που χτυπάει κόκκινο στη Μύκονο; Μα φυσικά κανένας. Η απουσία τέτοιων θεαμάτων κατέστησε την ΕΡΤ μη ανταγωνιστική και με χαμηλή τηλεθέαση. Ποιός έβλεπε ντοκιμαντέρ; Ποιός έβλεπε Εξάντα; Ποιός Κουτί της Πανδώρας; Ποιός εκπομπές λόγου;

Το πρόβλημα όμως είναι οτι αν και ο μεγάλος μεταρρυθμιστής από τη Μεσσηνία νομίζει οτι είναι αυτοδύναμος και κυβερνά μόνος, έχει κυβερνητικούς εταίρους καθώς δεν κατάφερε να αποσπάσει την αυτοδυναμία. Καλή χρυσή η Δημοκρατία αλλά έχει και μερικά προβλήματα. Όπως ας πούμε όταν συγκυβερνάς θα πρέπει να έχεις συμφωνήσει σε κάποια σημεία, να σέβεσαι την άποψη των εταίρων σου και να μην τους αιφνιδιάζεις, να λαμβάνεις από κοινού αποφάσεις... 
Ενώνω τη φωνή μου με όσους έχουν αγανακτήσει πια με το Δημοκρατικό πολίτευμα και συμφωνούν οτι πρέπει να πάμε σε πιο ολιγαρχικές καταστάσεις που θα παρακάμπτουν άμεσα και χωρίς προφάσεις το Κοινοβούλιο. Οι μεταρρυθμίσεις που περνάνε από Υπουργικά Συμβούλια, από το Κοινοβούλιο, ενώ έχει προηγηθεί Δημόσια Διαβούλευση, είναι για φλώρους θεωρητικούς αναλυτές σε διάφορα TED.


ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ
ΑΝΤΩΝΗ ΠΡΟΧΩΡΑ, ΑΠΟΛΑ ΚΑΙ ΔΙΟΡΑ

13 Ιουνίου 2013

Απαραίτητη η παραίτηση Σαμαρά

Νομίζω οτι γενικά στη χώρα υπάρχει μία παρανόηση σε σχέση με το πώς πρέπει να λειτουργεί μία Δημοκρατία και πώς να συμπεριφέρεται μία δημοκρατική κυβέρνηση. Ειδικά σε συνθήκες κρίσης η οποία βέβαια αν πιστέψει κανείς τις κυβερνητικές διαρροές και τα ρεπορτάζ περι success stories δεν υπάρχει.
Ο Σαμαράς λοιπόν με μία κίνηση επίδειξης πολιτικού τσαμπουκά προέβη σε μία ενέργεια πρωτοφανή στα παγκόσμια χρονικά που έχει ξεσηκώσει μία αντίδραση πέρα από κάθε φαντασία. Τι έγινε ξαφνικά λοιπόν και όλος ο κόσμος, αλλά κυριολεκτικά όλος ο κόσμος ασχολείται με την ΕΡΤ και όλοι οι Έλληνες ψάχνουν να δουν πειρατικά κρατική τηλεόραση; Μήπως ξαφνικά αγάπησαν την ΕΡΤ; Μήπως όλοι αυτοί την έβλεπαν ανελλιπώς; Μήπως όλοι διαφωνούν με την εξυγίανση ή ήθελαν να συνεχίσει το καθεστώς που υπήρχε; Μήπως είναι όλοι αριστεροί πατενταρισμένοι αγανακτισμένοι;
Η απάντηση είναι πολύ απλή: Η Δημοκρατία βιάσθηκε live με προκλητικότατο τρόπο.

Η κυβέρνηση είχε πάρει μία απόφαση εδώ και πολύ καιρό, είχε διαρρεύσει μέσω συγκεκριμένου ομίλου τα σχέδια για να σφυγμομετρήσει αντιδράσεις και επέλεξε να εφαρμόσει την απόφαση αυτή, γράφοντας εκεί που δεν πιάνει μελάνι τους υπέροχους κατά τα άλλα κομπάρσους Βενιζέλο και Κουβέλη. Με μία πυγμή που θα ζήλευε ακόμη και η Χρυσή Αυγή την οποία προσπαθεί η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά να προσεγγίσει με κάθε τρόπο, άρχισαν να κατεβάζουν οργανωμένα πομπούς από το μόνο νόμιμο τηλεοπτικό δίκτυο στην Ελλάδα.

Κατόπιν άρχισαν τις απειλές, τις επισκέψεις με τα ΜΑΤ για εκκενώσεις κτηρίων και την υπενθύμιση σε 2500 άτομα οτι είναι απολυμένοι άρα κάνουν παράνομη κατάληψη του τέως χώρου εργασίας τους.
Όλοι όσοι έβλεπαν ΝΕΤ την ώρα της διακοπής είδαν την εικόνα να παγώνει αφού είχε ανακοινωθεί οτι τα ΜΑΤ πάνε να κατεβάσουν τους πομπούς και στη συνέχεια έπιασαν τους εαυτούς τους να προσπαθούν να δουν πειρατικά ΕΡΤ! Δυο μέρες τώρα από link σε link πάμε για να δούμε τη μαραθώνια μετάδοση της ΝΕΤ ενώ πλήθος κόσμου δείχνει τη συμπαράστασή του.
Για τον πολύ απλό λόγο, οτι δεν γίνεται ένας Πρωθυπουργός που κυβερνάει από καθαρή κωλοφαρδία μετά τις τραγικές του επιλογές και το απίστευτα χαμηλό ποσοστό του πήρε στις εκλογές, να γράφει τους εταίρους του και να συμπεριφέρεται σαν ο μέγας όλων αρχηγός.
Δεν γίνεται αυτός ο άνθρωπος να τολμάει να μιλάει για ΕΡΤ άνδρο ρουσφετιών όταν όλη η Ελλάδα γελάει με τους διορισμούς Μεσσηνίων εδώ κι εκεί, όταν όλο το μουσείο της Ακρόπολης είναι τίγκα στους Μεσσήνιους.

Ο Αντώνης Σαμαράς πήρε μία τραβηγμένη απόφαση και θα πρέπει να πληρώσει τις συνέπειές της. Προκάλεσε τα δημοκρατικά ένστικτα όλων των Ελλήνων (περίεργος λαός, είχαν αγανακτήσει και όταν κάποιος άλλος τους πρότεινε δημοψήφισμα :-) ) και προφανώς δεν μπορεί να κάνει τώρα βήμα πίσω. Η αντίληψή του για το πως πρέπει να λειτουργεί ένας Πρωθυπουργός, μία κυβέρνηση και η δημόσια τηλεόραση είναι προκλητική, το ίδιο και του εκκαθαριστή Σίμου Κεδίκογλου για του οποίου τους διορισμούς βοά το Διαδίκτυο. Είναι αλήθεια οτι η ΕΡΤ με την προηγούμενη διακυβέρνηση έκανε κάποια βήματα μπροστά, με τον Σαμαρά και τους κολαούζους του έκανε 100 βήματα πίσω.

Είναι προφανές οτι ο Αντώνης Σαμαράς δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι Πρωθυπουργός. Δεν σεβάστηκε ούτε τους εταίρους του παρακάμπτωντάς τους, ούτε τη Βουλή, ούτε τη Δημοκρατία και προσπάθησε να κάνει επίδειξη τσαμπουκά προκειμένου να ενθουσιάσει Χρυσαυγίτες και αυτοαποκαλούμενους φιλελεύθερους με βαθιά κόμπλεξ προς οτιδήποτε κρατικό.

Το θέμα άλλωστε έχει ξεφύγει πια, όλος ο πολιτισμένος κόσμος έχει αντιδράσει, η EBU παραχωρεί τις συχνότητές της και κάποιος ιδιώτης κάνει παρεμβολές με ύποπτο τρόπο, απειλές γίνονται από το Υπουργείο Οικονομικών σε όποιον αναμεταδίδει ΕΡΤ, κόβουν τηλέφωνα και Internet στην ΕΡΤ, ενώ η Digea ο νέος νταβατζής των συχνοτήτων κόβει κατά βούληση το σήμα σε σταθμούς.
Όλα αυτά συνιστούν αντιδημοκρατική εκτροπή και ο άνθρωπος υπό τον οποίον έγιναν αυτά, δεν μπορεί να συνεχίσει να ηγείται της χώρας. Η ατολμία του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ που προφανώς νομίζουν οτι με κάποιον μαγικό τρόπο θα ανακάμψουν στο μέλλον κάνει κακό στη χώρα. Αν ο Αντώνης Σαμαράς δεν απομακρυνθεί από την Πρωθυπουργία θα συνεχίσει τον ακροδεξιό τσαμπουκά του, από κοντά με την ομάδα Αλήθειας σε μία προσπάθεια να συγκινήσει τη Χρυσή Αυγή.

Η εμπέδωση της Δημοκρατίας στη χώρα είναι πιο σημαντική από ποτέ, αποφασίζομεν και διατάσσομεν τσαμπουκάδες δεν μπορούν να περάσουν. Οι ευαισθησίες του Κουβέλη και του Βενιζέλου δεν πείθουν κανέναν. Ειδικά ο Βενιζέλος δεν ήταν αμέτοχος στην προηγούμενη πτώση της δικής του κυβέρνησης, οπότε τα "το ΠΑΣΟΚ δεν ρίχνει κυβερνήσεις μόνο γέλωτα προκαλούν". Αν ο Σαμαράς πέσει θα το έχει προκαλέσει μόνος του (περίεργα φετίχ έχει ο άνθρωπος).

Δεν ξέρω αν η λύση είναι οι εκλογές, αλλά ο Σαμαράς δεν μπορεί να παραμείνει Πρωθυπουργός.

ΥΓ: Όπως θα είδατε δεν αναφέρθηκα στην ΕΡΤ η συζήτηση πια έχει ξεφύγει από αυτή τη βάση.

27 Μαΐου 2013

Η επανάστατη του αυτονόητου reloaded

Εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα, διεξάγεται πολύ έντονα η συζήτηση για έναν νέο πολιτικό φορέα στον χώρο του κέντρου. Συγκεκριμένα του κέντρου και όχι μόνον της κεντροαριστεράς, όπου κέντρο ο μέσος χώρος μεταξύ κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς (διευκρινίζω γιατί μέχρι και γι' αυτό υπάρχουν διαφωνίες). Ενώ παρατηρείται οργασμός δημιουργίας νέων κομμάτων στα άκρα του δημοκρατικού (;) τόξου, το κέντρο είναι πιο φτωχό από ποτέ. Εν ολίγοις η καμπύλη στην οποία έχω αναφερθεί στο παρελθόν έπαψε να είναι συγκεντρωμένη στο κέντρο και έχει αποκτήσει δυο κύριες συγκεντρώσεις στα άκρα, τις οποίες προσωπικά σχηματοποιώ ως εξής:


Δυο είναι τα τινά, ή οι πολίτες έχουν μπουχτίσει με το κέντρο, με τις μέσες λύσεις που πρέπει να βολέψουν τους πάντες και γουστάρουν άκρα και ακραίες λύσεις ή που δεν υπάρχει εκείνο το πρόσωπο, εκείνο το κόμμα, εκείνο το όραμα για να τους συσπειρώσει. Επιλέγω να πιστεύω το δεύτερο αν και φοβάμαι οτι μπορεί να ισχύει το πρώτο. Επειδή όμως από το πρώτο η επιστροφή σε ομαλές πολιτικές συνθήκες θα είναι δύσκολη και επίπονη, θα επιλέξω να επικεντρωθώ στο τι πιστεύω οτι πρέπει να συμβεί αν ισχύει το δεύτερο.

Υπάρχουν διάφοροι πολιτικοί σχηματισμοί που επιδιώκουν να καλύψουν το κενό που περιέγραψα πιο πάνω, η Δράση, η Δυναμική Ελλάδα, το κόμμα του Λοβέρδου και σίγουρα καμία δεκαριά ακόμη που μου διαφεύγουν. Θα προσπαθήσω να αναλύσω γιατί πιστεύω οτι αυτοί οι σχηματισμοί δεν έχουν καμία πιθανότητα επιτυχίας, αφήνοντας εκτός ανάλυσης το "κόμμα Λοβέρδου" καθώς είναι στο ίδιο μήκος κύματος με προσπάθειες όπως "το κόμμα Σαμαρά, το κόμμα Αβραμόπουλου, το κόμμα Τσοβόλα, το κόμμα Κατσέλη" και λοιπά προσωποκεντρικά κόμματα.

Στο facebook της Τσούγδως έχω 1000 και κάτι φίλους, στο twitter 4.500 followers. Με περίπου 30-40 άτομα τυχαίνει να συμφωνώ τις πλείστες των περιπτώσεων σε όλα. Έστω λοιπόν οτι αποφασίζουμε αγανακτισμένοι να ιδρύσουμε ένα κόμμα. Ο καθένας από εμάς θα προσελκύσει 40 γνωστούς, λίγο θα κινήσει το ενδιαφέρον η προσπάθεια, λίγο αυτοί που ψάχνονται θα ενδιαφερθούν, θα φτάσει να συζητιέται μεταξύ ας πούμε 3.000 ανθρώπων. Δηλαδή τίποτα, ουσιαστικά ανύπαρκτο. Εμείς όμως οι 40 που θα αποτελούμε τον πυρήνα και θα συναναστρεφόμαστε ο ένας τον άλλο και τους φίλους μας, θα έχουμε την ψευδαίσθηση της μεγάλης αποδοχής, θα ακούμε καλά λόγια, θα μαζευόμαστε μεταξύ μας και θα ευλογούμε τα γένια μας, θα παραπονιόμαστε οτι ενώ είμαστε ένας χείμαρρος τα ΜΜΕ δεν μας προβάλλουν και μετά όταν θα έρθει η στιγμή της καταμέτρησης των δυνάμεων θα κλαίμε και θα καταλήξουμε οτι ναι κάναμε λάθη, δεν ανοιχτήκαμε, η κοινωνία θέλει τον εύκολο λόγο, δεν ήταν έτοιμη για εμάς που προτείνουμε τον δύσκολο δρόμο, φταίνε τα ΜΜΕ και ο υπόγειος πόλεμος που μας έγινε και πλείστες άλλες δικαιολογίες.

Η τύχη λοιπόν του κόμματος που σας περιέγραψα θα είναι το πιθανότερο και η τύχη οποιουδήποτε νέου σχηματισμού συνεχίζει να αγνοεί οτι πολιτική είναι η τριβή με την κοινωνία και όχι με τον κύκλο του καθενός. Είναι δικαίωμα κάθε ομάδας ανθρώπων που συμφωνούν να δημιουργήσουν έναν ελιτίστικο φορέα για αυτούς και την παρέα τους, δεν μπορεί όμως να περιμένουν και πολλά, δεν γίνεται μόνιμα να φταίει η ανώριμη κοινωνία...