Ένα από τα παράδοξα της δημοκρατίας μας λοιπόν, είναι ότι δίνει σαν πολίτευμα το δικαίωμα έκφρασης σε ΟΛΟΥΣ ακόμα και στους αμφισβητίες της, όσο και αν αυτό δυσαρεστεί κάποιους. Δίνει το δικαίωμα ύπαρξης και έκφρασης ακόμα και στα πιο ακραία στοιχεία, χωρίς βέβαια να νομιμοποιεί παραβατικές συμπεριφορές.
Η δημοκρατία λοιπόν, είναι ένα πολίτευμα που από τη φύση του δεν μπορεί να επιβληθεί σε κανέναν και κυρίως δε μπορεί να επιβληθεί μέσω της αστυνομίας. Επιβολή πολιτεύματος και αστυνομία, στα πλαίσια της δημοκρατίας δε συνδυάζονται.
Ο αποκλειστικός ρόλος της αστυνομίας σε μία δημοκρατική χώρα, είναι η προστασία του πολίτη και της περιουσίας του, είτε κρατικής είτε ιδιωτικής. Ο ρόλος της αστυνομίας απέναντι στον πολίτη οφείλει να είναι αμυντικός, πάντα κατά την άποψή μου.
Υποτίθεται λοιπόν ότι έχουμε δημοκρατία....
Σε μία δημοκρατία δε φοβάσαι να κυκλοφορήσεις στο κέντρο της πόλης σου μη τυχόν και σε συλλάβουν… Και εντάξει να γίνει κάποια παρεξήγηση και να υπάρξει μία ειρηνική προσαγωγή. Αλλά αν σε πλακώσουν στο ξύλο και επειδή έτυχε να περνάς από κάπου σου φορτώσουν 2-3 κακουργήματα, τις κλασσικές κατηγορίες, και μάλιστα υπάρχουν και οι γνωστοί μάρτυρες αστυνομικοί να τις υποστηρίξουν, τι γίνεται; Βέβαια θα μου πείτε αφού ξέρεις πως τα πράγματα είναι τεταμένα που πας;
Μα γιατί; Δημοκρατία δεν έχουμε; Μπορεί να θέλω να πάω για ψώνια, μπορεί να θέλω να πάω σε κάποια δουλειά, μπορεί να πηγαίνω για καφέ, ή μπορεί να πηγαίνω σε κάποιο συλλαλητήριο, που είναι δικαίωμά μου. Καλούμαι να απολογηθώ σε κάποιον για το που θέλω να πάω;
Η αλήθεια είναι ότι όταν βρίσκομαι στο κέντρο, το μόνο πράγμα που φοβάμαι είναι μη με πατήσει κανένας από τους οδηγούς που επειδή το αμάξι τους κοστίζει όσο το σπίτι μου, δε σέβονται τον ΚΟΚ και φυσικά κανένας δε καταγράφει τις παραβάσεις τους ή και να τις καταγράψει, ε κάποιον γνωστό θα έχουν στην τροχαία (στη δημοκρατία μας πάντα) ή φοβάμαι μη τυχόν και κάποιος αστυνομικός τη δει αλλιώς και αποφασίσει να κινηθεί εναντίον μου και να με συλλάβει επειδή… διατάραξα την κοινή ειρήνη. Άλλωστε πόσοι περαστικοί και άσχετοι με τα επεισόδια έχουν συλληφθεί και φάει ξύλο τις τελευταίες ημέρες;
Επειδή λοιπόν πιστεύω ότι η Δημοκρατία μας δεν είναι και τόσο ισχυρή, έχω να κάνω μία απολύτως ουτοπική και μη εφαρμόσιμη πρόταση, για να εδραιωθεί και να εμπεδωθεί καλύτερα το πολίτευμα που ισχυριζόμαστε ότι έχουμε, και κυρίως για να μπορούμε να λέμε ότι έχουμε δημοκρατία.
Ας δώσουν οι βουλευτές μας και δη οι κυβερνώντες το καλό παράδειγμα, έτσι για να πάψουν μερικοί κακοήθεις να τους χαρακτηρίζουν χαραμοφάηδες και άσχετους. Αρχίζοντας από τα πιο αναίμακτα…
Υποτίθεται λοιπόν ότι έχουμε δημοκρατία και είμαστε όλοι ίσοι. Για να πάψει πλέον αυτή η βασική αρχή της δημοκρατίας να είναι ουτοπική θα πρέπει να συμβούν άμεσα τα εξής:
Κατάργηση του αντιδημοκρατικού νόμου περι ευθύνης υπουργών, μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης στο ύψος του βασικού μισθού ή αν αυτό… δε γίνεται, να δοθεί το δικαίωμα σε όλους τους πολίτες να αποφασίζουν για τις αυξήσεις στον μισθό τους, όπως κάνουν οι βουλευτές. Είμαστε όλοι ίσοι μη το ξεχνάτε.
Στη συνέχεια και αφού θα έχει γίνει το πρώτο βήμα για να μας πείσετε ότι έχουμε δημοκρατία και θα έχετε εξασφαλίσει τη συναίνεση του λαού θα πάμε στα πιο βαριά. Θα πρέπει να ανοίξετε όλες εκείνες τις υποθέσεις που με το μανδύα της δημοκρατίας έκλεισαν, όλες εκείνες τις υποθέσεις που έχουν να κάνουν με καταλήστευση της περιουσίας του ελληνικού λαού. Όλες εκείνες τις υποθέσεις μέσα από τις οποίες τα χρήματα που χάθηκαν θα μπορούσαν να καλύψουν μεγάλο μέρος του υπέρογκου δημοσίου χρέους. Ομόλογα, siemens, Χρηματιστήριο, Βατοπέδι κλπ. (Ξέρετε σε όλες τις άλλες δημοκρατικές χώρες και μόνο με την οσμή σκανδάλου οι κυβερνήσεις παραιτούνται, μόνο εδώ στο Ελλάντα τη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, όσοι εμπλέκονται σε σκάνδαλα όχι μόνο δε παραιτούνται αλλά θεωρούνται μάγκες).
Στη συνέχεια θα μπορούσατε να στείλετε στη δικαιοσύνη όλους εκείνους τους επιχειρηματίες εις βάρος των οποίων υπάρχουν διώξεις σε βαθμό κακουργήματος, οι οποίες όμως κατά περίεργο τρόπο καλύπτονται, διότι υπάρχουν διάφορες περίεργες συμφωνίες χρηματοδότησης και αλληλοϋποστήριξης και με πολιτικά πρόσωπα.
Τότε θα πιστούμε ότι έχουμε δημοκρατία και ο λαός θα κάνει το κάθε τι για να την προστατέψει.
Διότι για να το φιλοσοφήσουμε και λίγο, η δημοκρατία δεν είναι μονόπαντη. Ο λαός οφείλει να σέβεται το πολίτευμα, άλλα και η εξουσία οφείλει να κινείται στα πλαίσια της δημοκρατίας και όχι της ολιγαρχίας.
Γιατί το πρόβλημα της δημοκρατίας είναι ότι ενώ ο λαός τη σεβάστηκε και εξακολουθεί να τη σέβεται, εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον να τη διαφυλάττουν και να την εξελίσσουν, πίστεψαν ότι μπορούν να την ελέγξουν και ότι είναι πάνω από το νόμο.
Πρώτοι οι πολιτικοί λοιπόν οφείλουν να δώσουν το καλό παράδειγμα, να δείξουν ότι κάνουν αυτό για το οποίο ο λαός τους έχει στείλει στη Βουλή: να προστατεύουν τη δημοκρατία. Αν είναι ανίκανοι να κάνουν κάτι τέτοιο, αν είναι τόσο δύσκολο να εφαρμόσουν τη δημοκρατία, τότε ή να παραιτηθούν όλοι, ή να αλλάξουμε και επίσημα πολίτευμα.
Γιατί αυτή τη στιγμή, μόνο δημοκρατία δεν έχουμε και είναι τουλάχιστον γελοίο κάποιοι να επικαλούνται αυτή την ανύπαρκτη δημοκρατία για να επιβάλλουν καθεστώς αστυνόμευσης. Για να σεβαστεί ο κόσμος τη δημοκρατία και να την προστατεύσει πρέπει και να υπάρχει.
ΥΓ: Γνωρίζω ότι όλα αυτά που λέω ανήκουν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Και δυστυχώς το γεγονός ότι μέχρι κι εγώ που τα γράφω θεωρώ ότι ηχούν αστεία στη φάση που βρισκόμαστε, κι αυτό πρόβλημα είναι. Γιατί σε μία κανονική δημοκρατία όλα αυτά απλά θα ίσχυαν και δε θα φάνταζαν ως ένα αστείο και λαϊκίστικο κείμενο μιας τρελαμένης blogger.