Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αμπελοφιλοσοφίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αμπελοφιλοσοφίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11 Ιανουαρίου 2009

Θέλει αρετή και τόλμη η... Δημοκρατία

Η δημοκρατία μας είναι ισχυρή.

Τόσο καιρό ακούω αυτή τη φράση που έχει γίνει καραμέλα και άλλοτε μειδιώ, άλλες φορές εκνευρίζομαι και άλλες απλά σκέφτομαι, μα για ποια δημοκρατία μιλάμε;

Ένα από τα παράδοξα της δημοκρατίας μας λοιπόν, είναι ότι δίνει σαν πολίτευμα το δικαίωμα έκφρασης σε ΟΛΟΥΣ ακόμα και στους αμφισβητίες της, όσο και αν αυτό δυσαρεστεί κάποιους. Δίνει το δικαίωμα ύπαρξης και έκφρασης ακόμα και στα πιο ακραία στοιχεία, χωρίς βέβαια να νομιμοποιεί παραβατικές συμπεριφορές.
Η δημοκρατία λοιπόν, είναι ένα πολίτευμα που από τη φύση του δεν μπορεί να επιβληθεί σε κανέναν και κυρίως δε μπορεί να επιβληθεί μέσω της αστυνομίας. Επιβολή πολιτεύματος και αστυνομία, στα πλαίσια της δημοκρατίας δε συνδυάζονται.
Ο αποκλειστικός ρόλος της αστυνομίας σε μία δημοκρατική χώρα, είναι η προστασία του πολίτη και της περιουσίας του, είτε κρατικής είτε ιδιωτικής. Ο ρόλος της αστυνομίας απέναντι στον πολίτη οφείλει να είναι αμυντικός, πάντα κατά την άποψή μου.

Υποτίθεται λοιπόν ότι έχουμε δημοκρατία....
Σε μία δημοκρατία δε φοβάσαι να κυκλοφορήσεις στο κέντρο της πόλης σου μη τυχόν και σε συλλάβουν… Και εντάξει να γίνει κάποια παρεξήγηση και να υπάρξει μία ειρηνική προσαγωγή. Αλλά αν σε πλακώσουν στο ξύλο και επειδή έτυχε να περνάς από κάπου σου φορτώσουν 2-3 κακουργήματα, τις κλασσικές κατηγορίες, και μάλιστα υπάρχουν και οι γνωστοί μάρτυρες αστυνομικοί να τις υποστηρίξουν, τι γίνεται; Βέβαια θα μου πείτε αφού ξέρεις πως τα πράγματα είναι τεταμένα που πας;
Μα γιατί; Δημοκρατία δεν έχουμε; Μπορεί να θέλω να πάω για ψώνια, μπορεί να θέλω να πάω σε κάποια δουλειά, μπορεί να πηγαίνω για καφέ, ή μπορεί να πηγαίνω σε κάποιο συλλαλητήριο, που είναι δικαίωμά μου. Καλούμαι να απολογηθώ σε κάποιον για το που θέλω να πάω;

Η αλήθεια είναι ότι όταν βρίσκομαι στο κέντρο, το μόνο πράγμα που φοβάμαι είναι μη με πατήσει κανένας από τους οδηγούς που επειδή το αμάξι τους κοστίζει όσο το σπίτι μου, δε σέβονται τον ΚΟΚ και φυσικά κανένας δε καταγράφει τις παραβάσεις τους ή και να τις καταγράψει, ε κάποιον γνωστό θα έχουν στην τροχαία (στη δημοκρατία μας πάντα) ή φοβάμαι μη τυχόν και κάποιος αστυνομικός τη δει αλλιώς και αποφασίσει να κινηθεί εναντίον μου και να με συλλάβει επειδή… διατάραξα την κοινή ειρήνη. Άλλωστε πόσοι περαστικοί και άσχετοι με τα επεισόδια έχουν συλληφθεί και φάει ξύλο τις τελευταίες ημέρες;

Επειδή λοιπόν πιστεύω ότι η Δημοκρατία μας δεν είναι και τόσο ισχυρή, έχω να κάνω μία απολύτως ουτοπική και μη εφαρμόσιμη πρόταση, για να εδραιωθεί και να εμπεδωθεί καλύτερα το πολίτευμα που ισχυριζόμαστε ότι έχουμε, και κυρίως για να μπορούμε να λέμε ότι έχουμε δημοκρατία.

Ας δώσουν οι βουλευτές μας και δη οι κυβερνώντες το καλό παράδειγμα, έτσι για να πάψουν μερικοί κακοήθεις να τους χαρακτηρίζουν χαραμοφάηδες και άσχετους. Αρχίζοντας από τα πιο αναίμακτα…
Υποτίθεται λοιπόν ότι έχουμε δημοκρατία και είμαστε όλοι ίσοι. Για να πάψει πλέον αυτή η βασική αρχή της δημοκρατίας να είναι ουτοπική θα πρέπει να συμβούν άμεσα τα εξής:
Κατάργηση του αντιδημοκρατικού νόμου περι ευθύνης υπουργών, μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης στο ύψος του βασικού μισθού ή αν αυτό… δε γίνεται, να δοθεί το δικαίωμα σε όλους τους πολίτες να αποφασίζουν για τις αυξήσεις στον μισθό τους, όπως κάνουν οι βουλευτές. Είμαστε όλοι ίσοι μη το ξεχνάτε.

Στη συνέχεια και αφού θα έχει γίνει το πρώτο βήμα για να μας πείσετε ότι έχουμε δημοκρατία και θα έχετε εξασφαλίσει τη συναίνεση του λαού θα πάμε στα πιο βαριά. Θα πρέπει να ανοίξετε όλες εκείνες τις υποθέσεις που με το μανδύα της δημοκρατίας έκλεισαν, όλες εκείνες τις υποθέσεις που έχουν να κάνουν με καταλήστευση της περιουσίας του ελληνικού λαού. Όλες εκείνες τις υποθέσεις μέσα από τις οποίες τα χρήματα που χάθηκαν θα μπορούσαν να καλύψουν μεγάλο μέρος του υπέρογκου δημοσίου χρέους. Ομόλογα, siemens, Χρηματιστήριο, Βατοπέδι κλπ. (Ξέρετε σε όλες τις άλλες δημοκρατικές χώρες και μόνο με την οσμή σκανδάλου οι κυβερνήσεις παραιτούνται, μόνο εδώ στο Ελλάντα τη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, όσοι εμπλέκονται σε σκάνδαλα όχι μόνο δε παραιτούνται αλλά θεωρούνται μάγκες).

Στη συνέχεια θα μπορούσατε να στείλετε στη δικαιοσύνη όλους εκείνους τους επιχειρηματίες εις βάρος των οποίων υπάρχουν διώξεις σε βαθμό κακουργήματος, οι οποίες όμως κατά περίεργο τρόπο καλύπτονται, διότι υπάρχουν διάφορες περίεργες συμφωνίες χρηματοδότησης και αλληλοϋποστήριξης και με πολιτικά πρόσωπα.
Τότε θα πιστούμε ότι έχουμε δημοκρατία και ο λαός θα κάνει το κάθε τι για να την προστατέψει.

Διότι για να το φιλοσοφήσουμε και λίγο, η δημοκρατία δεν είναι μονόπαντη. Ο λαός οφείλει να σέβεται το πολίτευμα, άλλα και η εξουσία οφείλει να κινείται στα πλαίσια της δημοκρατίας και όχι της ολιγαρχίας.
Γιατί το πρόβλημα της δημοκρατίας είναι ότι ενώ ο λαός τη σεβάστηκε και εξακολουθεί να τη σέβεται, εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον να τη διαφυλάττουν και να την εξελίσσουν, πίστεψαν ότι μπορούν να την ελέγξουν και ότι είναι πάνω από το νόμο.
Πρώτοι οι πολιτικοί λοιπόν οφείλουν να δώσουν το καλό παράδειγμα, να δείξουν ότι κάνουν αυτό για το οποίο ο λαός τους έχει στείλει στη Βουλή: να προστατεύουν τη δημοκρατία. Αν είναι ανίκανοι να κάνουν κάτι τέτοιο, αν είναι τόσο δύσκολο να εφαρμόσουν τη δημοκρατία, τότε ή να παραιτηθούν όλοι, ή να αλλάξουμε και επίσημα πολίτευμα.

Γιατί αυτή τη στιγμή, μόνο δημοκρατία δεν έχουμε και είναι τουλάχιστον γελοίο κάποιοι να επικαλούνται αυτή την ανύπαρκτη δημοκρατία για να επιβάλλουν καθεστώς αστυνόμευσης. Για να σεβαστεί ο κόσμος τη δημοκρατία και να την προστατεύσει πρέπει και να υπάρχει.

ΥΓ: Γνωρίζω ότι όλα αυτά που λέω ανήκουν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Και δυστυχώς το γεγονός ότι μέχρι κι εγώ που τα γράφω θεωρώ ότι ηχούν αστεία στη φάση που βρισκόμαστε, κι αυτό πρόβλημα είναι. Γιατί σε μία κανονική δημοκρατία όλα αυτά απλά θα ίσχυαν και δε θα φάνταζαν ως ένα αστείο και λαϊκίστικο κείμενο μιας τρελαμένης blogger.

8 Ιουλίου 2008

Οι ταμπέλες μας έχουν σώσει

Η κατάσταση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ έχει καταντήσει τραγελαφική.
Ο Παπανδρέου απλά σκίζεται, κάνει παρεμβάσεις από τη Χαριλάου Τρικούπη σε τακτά χρονικά διαστήματα, ζητάει επιτροπές, η ομάδα Καρχιμάκη βομβαρδίζει συνεχώς την κυβέρνηση με ενοχλητικές και άκρως αποκαλυπτικές ερωτήσεις και η ομάδα Βενιζέλου, περιμένει…
Οι πολλές και κενές φιλοδοξίες δε κάνουν κακό μόνο στο ρεύμα, αλλά δυστυχώς και στο ΠΑΣΟΚ.

Όταν το κόμμα έχει ξεκινήσει μία δυναμική (εγκρίνει δεν εγκρίνει ο ΔΟΛ) αντιπολίτευση, είναι τουλάχιστον προκλητικό να υπάρχουν άνθρωποι που επεξεργάζονται σενάρια αμφισβήτησης του Προέδρου.
Θα έρθει πάλι ο αφανής Βενιζέλος, αν και νομίζω ότι το ρόλο του αμφισβητία θα αναλάβει ο Λοβέρδος, να παραστήσει το σωτήρα, τη στιγμή που όλοι βλέπουμε πως ολόκληρο το ρεύμα απέχει προκλητικά.

Διάβασα στην Παραπολιτική ένα κείμενο του ΒΗΜΑτοδότη, το οποίο ήταν πραγματικά αποκαλυπτικό.(Η σχετική ανάρτηση της Παραπολιτικής)
Ο Σημίτης και το ρεύμα πίσω από το οποίο βρίσκεται ο ίδιος και ο ΔΟΛ, θέλουν με κάθε τρόπο το ΠΑΣΟΚ παραμάγαζό τους. Στο παρελθόν ήταν και κανείς δε το αμφισβητεί.
Είναι όμως τόσο αισχρό να θέλεις σχεδόν να καταστρέψεις το κόμμα σου (αν και άνθρωποι σαν τους ΔΟΛίους δεν έχουν ούτε ιδεολογία, ούτε κόμμα, ούτε τσίπα) για να εξυπηρετήσεις τα μεγάλα κεφάλια.

Ευτυχώς που υπάρχει ο Παπανδρέου και ευτυχώς που είναι υιός του μεγάλου Ανδρέα, αλλιώς το κόμμα σίγουρα θα ήταν στα χέρια των ΔΟΛίων. Και τι σημαίνει αυτό;
Θα είχαμε έναν δυναμικό παρλαπίπα στο πηδάλιο του κόμματος που θα προσέλκυε κόσμο και θα είχαμε τα καλά της Σημιτικής περιόδου.

Κατηγορούν τον Παπανδρέου όλοι, δεν κάθονται όμως να ακούσουν τι λέει, το διαβάζει δε το διαβάζει, κάνει ή δεν κάνει σαρδάμ. Η προπαγάνδα έχει φτάσει σε σημεία απαράδεκτα. Ανακάλυψαν ότι το παιδικό του παρατσούκλι ήταν Τζέφρυ και από τότε πετάνε τη σκούφια τους και προσπαθούν να τον απαξιώσουν ακόμη περισσότερο αποκαλώντας τον Τζέφρυ, πόσο έξυπνο από μέρους τους.

Αν δεν υπήρχε το όνομα, η ετικέτα Παπανδρέου, ποιος θα ήταν αρχηγός του κόμματος τώρα και τι θα γινότανε; Θα κέρδιζε το ΠΑΣΟΚ τις εκλογές; Μπορεί, τι θα έκανε όμως ο νέος αρχηγός και εκλεκτός των διαφόρων; Θα διόριζε τα δικά του παιδιά ως συνήθως και μετά θα εξυπηρετούσε αυτούς που έσχιζαν τα στρινγκ τους καθημερινά για να εκλεγεί, αυτό θέλουμε;

Αντίστοιχα στη Νέα Δημοκρατία, όσο και αν αντιπαθώ τον Καραμανλή και την τακτική του, δε θέλω να φαντάζομαι τι θα συνέβαινε στη χώρα αν πρωθυπουργός ήταν η Ψηλοντόρα.

Η προπαγάνδα είναι δύσκολο να περάσει στον κόσμο και ειδικά σε ένα σκληροπυρηνικό 20% σε καθένα από τα 2 κόμματα που είναι Καραμανλικοί και Παπανδρεϊκοί μέχρι το κόκκαλο.

Μας αρέσει δε μας αρέσει οι δυο αυτές ταμπέλες, τα δυο αυτά ονόματα, μας έχουν σώσει από τα χειρότερα σε αυτή τη χώρα.

Δείτε μόνο ποιοι καταγγέλλουν την οικογενειοκρατία στα δυο μεγάλα κόμματα, μάλιστα έχουν ως βασικό τους επιχείρημα ότι τα κόμματα δεν ανήκουν σε οικογένειες. Παράλληλα είναι τόσο αστείο να καταγγέλλεις την οικογενειοκρατία και να προωθείς έναν Βενιζέλο και μία Μητσοτάκη, δε βρίσκετε;

Update: Κρίνω απαραίτητο, αν και δε θα έπρεπε να διευκρινήσω μετά από σχόλιο που έγινε ότι ο τίτλος του post θα έπρεπε να είναι οι ταμπέλες μας έχουν σώσει από τα χειρότερα (δε μου αρέσουν οι μεγάλοι τίτλοι). Δε θα έπρεπε να το κάνω αυτό, αλλά με εκνευρίζει να παρερμηνεύουν τα λεγόμενά μου.

20 Ιουνίου 2008

Το προσεκτικό σκάκι του Γιώργου Παπανδρέου

Ως γνωστόν μία παρτίδα σκάκι μπορεί να κρατήσει ώρες ατελείωτες, όταν αυτό παίζεται προσεκτικά. Εγώ για παράδειγμα μέσα σε ένα εικοσάλεπτο, έχω χάσει μπαμ μπαμ. Όλα είναι θέμα τακτικής, εκεί που νομίζεις ότι ο αντίπαλός σου είναι άσχετος από σκάκι, μπορεί να βρεθείς με ένα ρουά-ματ εκεί που δεν το περιμένεις (εκτός αν είσαι ο Κασπάρωφ).
Ο Γιώργος Παπανδρέου λοιπόν παίζει ένα πάρα πολύ προσεκτικό σκάκι. Μέχρις στιγμής έχει βγάλει έξω τη βασίλισσα.

Με πολύ τακτικίστικο τρόπο μέσα σε μία βδομάδα έχει καταφέρει το εξής:
Έχει πετάξει έξω από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ τον Σημίτη (προφανώς κάπου ο Ανδρέας κρυφογελάει), έχει στείλει μήνυμα σε όλα τα φιλόδοξα μπουμπούκια του κινήματος, έχει βγάλει τον Αλογοσκούφη στη σέντρα και πρόλαβε τις εξελίξεις της Siemens.
Τα «πράσινα» ονόματα που έχουν ακουστεί μέχρι τώρα ανήκουν στον στενό κύκλο συνεργατών του Σημίτη, ο οποίος εκτός των άλλων απολογείται για παλιά αγαπημένα στελέχη του (στα διαλείμματα ανάμεσα σε Μέγαρο και Ηρώδειο). Ο Παπανδρέου έχοντας απομακρύνει το «καρκίνωμα Σημίτη» νίπτει τας χείρας του...
Παράλληλα διάφορα wannabe Βενιζελάκια, κατάλαβαν πως τίποτα δεν είναι δεδομένο. Εδώ πρώην πρωθυπουργός διεγράφη και μάλιστα αγαπημένος της μιντιακής διαπλοκής, θα κωλώσει ο Παπανδρέου σε κάτι «δευτεράτζες»(εκτός αυτού τα Βενιζελάκια έχουν και άλλους λόγους να φοβούνται από ότι φαίνεται, τουλάχιστον η εμμονή Παπανδρέου για εξεταστική επιτροπή στη Siemens αυτό δεικνύει).

Ο Παπανδρέου βγαίνει καθαρός προς το παρόν από αυτή την ιστορία, ενώ από την άλλη ο Καραμανλής και η «Αγία Οικογένεια» (δανείζομαι τον όρο από τον Λύκο, ε δε μπορώ να ρισκάρω και συνέχεια) δεν ασχολούνται με το θέμα. Ενώ τα «πράσινα» στελέχη διαγράφονται από το κόμμα, τα τυρκουάζ συνεχίζουν να κατέχουν βουλευτικούς και υπουργικούς θώκους.

Παράλληλα ο «πύραυλος» Καρχιμάκης αποκαλύπτει στη Βουλή ότι η οικογένεια Αλογοσκούφη κάνει party με την Deutsche Telecom και η κυρία Δίκα Αλογοσκούφη είναι ουσιαστικά η διαχειρίστρια των οικονομικών της εταιρίας στην Ελλάδα... Σύμπτωση; Πρόκειται για μία βόμβα τερατόνων. Και να ήθελαν τα κανάλια δε μπορούσαν να το περάσουν στο ντούκου (εκτός από το mega που έχει δείξει ότι όλα τα μπορεί), εδώ υπάρχει ολόκληρο ΦΕΚ που φανερώνει την κοροϊδία, αυτή τη φορά δε μπορούν να βγάλουν τον Καρχιμάκη τρελό.

Ο Παπανδρέου λοιπόν πραγματοποιεί μία κάθαρση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Θέλει δουλειά ακόμη άλλα η αρχή ήταν κάτι παραπάνω από καλή. Παράλληλα ο Κωστάκης θυμάται τα διπλόπιτα που τσάκιζε στου Μπαϊρακτάρη και τα όσα έλεγε μπουκωμένος με πατάτες και τζατζίκια. Ο Τσίπρας με τον ΣΥΡΙΖΑ περιορίζονται σε μία αξιόλογη κοινοβουλευτική δράση με ερωτήσεις για τα μικρόβια στα spa. Αυτή η ερώτηση με μπέρδεψε λίγο, ο βουλευτής ρώτησε επειδή ενδιαφερόταν ο ίδιος, επειδή ο Τσίπρας δε μπορούσε να ρωτήσει αφού δεν είναι καν βουλευτής, ή για να ηρεμήσει τις ψηφοφόρους του που περιορίζονται σε κυρίες των ΒΠ που συχνάζουν σε spa, στη Μύκονο και πάνε να ρίξουν το ψηφαλάκι τους στον Cool Alexis φορώντας Manolo Blahnik (ναι είδα πρόσφατα το Sex and the City και σκέφτηκα ότι αν οι πρωταγωνίστριες ήταν Ελληνίδες θα ψήφιζαν Τσίπρα δαγκωτό).

Την ίδια ώρα οι ΔΟΛιοι έχουν λαλήσει ολοκληρωτικά. Ο καημένος ο Πρετεντέρης κοντεύει να πάθει εγκεφαλικό, το στόμα του έχει στραβώσει επικίνδυνα ενώ οι ασυναρτησίες που λέει θα έπρεπε να έχουν προξενήσει μία κάποια ανησυχία... Έτσι όπως τον παρατηρώ νομίζω ότι κάποια στιγμή θα εκραγεί, θα γίνει κόκκινος σα τομάτα και θα αρχίσει να σέρνει τα εξ’ αμάξης στον Παπανδρέου, θα μας αποκαλύψει και γιατί τόση εμπάθεια. Η Τρέμη από την άλλη, η αληθινή Madonna της Ελλάδος σε ρόλο ατίθασης θηριοδαμάστριας συγκρατεί κάθε «αναρχικό στοιχείο» από το να εκφράζεται ελεύθερα. Ο Τσίμας, μέχρι πρότινως σοβαρός δημοσιογράφος, απλά γελάει, τι άλλο να κάνει; Είπαμε δημοκρατία δημοκρατία αλλά μη το παρακάνουμε, υπάρχουν και κάποιοι άγραφοι νόμοι. Όταν πας στο mega ή στον ΔΟΛ πόσο μάλλον όταν δουλεύεις γι’ αυτόν, πρέπει να έχεις στο νου σου τα εξής:
Ωραία είναι να έχεις μία προσωπική άποψη και να βλέπεις τα γεγονότα από τη δική σου οπτική γωνία. Την άποψή σου όμως να τη λες στον καναπέ σου, στον ΔΟΛ θα λες την άποψη του ΔΟΛ

Ποιόν βολεύουν όλα αυτά; Μα φυσικά τον Γιώργο Παπανδρέου, που αυτή τη φορά νίκησε και τον Κασπάρωφ.

14 Απριλίου 2008

Στη σύγχρονη εποχή

Πάντα στο σχολείο ξεκίναγα τις εκθέσεις μου με τη φράση «στη σύγχρονη εποχή» προκειμένου στη συνέχεια του προλόγου μου να κάνω μία σύγκριση με την αντίστοιχη προγενέστερη εποχή… Και πάντα άκουγα το ίδιο σχόλιο:" Καλή η έκθεσή σου αλλά αρχίζεις με κοινοτυπία"… Από τότε λοιπόν μου έχει μείνει άχτι να γράψω ένα κείμενο που να αφορά μόνο αυτή τη «σύγχρονη εποχή» και να εκφράσω μάλλον τον αποτροπιασμό μου για την εξέλιξη κάποιων πραγμάτων…

Στη σύγχρονη εποχή λοιπόν όλα έχουν εκφυλιστεί… Κάθε θεσμός, κάθε έννοια δικαίου, έχει χαθεί το περιεχόμενο των λέξεων, το βάθος των νοημάτων, έχει χαθεί κάθε πάθος που δεν έχει να κάνει με το χρήμα και με ψωνίστικα καπρίτσια, το μόνο που έχει μείνει και έχει αποκτήσει νόημα είναι η ιδιοτέλεια, που κοντεύει να εξελιχθεί και σε νόμο…

Δυστυχώς για κάθε θεσπισμένο δικαίωμα, για κάθε ενέργεια νόμιμη ή παράτυπη υπάρχει και ένα ΑΛΛΑ το οποίο σε κάνει να βρίσκεις τον μπελά σου..

Στη σύγχρονη εποχή λοιπόν που υποτίθεται ότι έχουμε γίνει πιο έξυπνοι και βαθυστόχαστοι ως άνθρωποι, κυριαρχούν τα παραθυράκια.

Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα και χωρίς λογοκρισία την άποψή του ΑΛΛΑ ο κάθε θιγόμενος έχει το δικαίωμα να τον μηνύσει (ελευθερία λόγου;). Δηλαδή αν κάνω μία καταγγελία και στο τέλος αποκαλέσω από την οργή μου τον άλλο μαλάκα, όλη η καταγγελία θα χάσει το νόημά της και θα φάω και μήνυση.

Έχουμε το δικαίωμα στην πολύπλευρη και αντικειμενική ενημέρωση ΑΛΛΑ ο κάθε καναλάρχης, εκδότης κτλ έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί την ιδιωτική του επιχείρηση όπως αυτός θέλει και να χτυπάει όποιον τον βολεύει.

Είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο ΕΚΤΟΣ αν λεγόμαστε Αγγελόπουλος, Βαρδινογιάννης, Λάτσης, Μπόμπολας, Λαμπράκης, Κοπελούζος. Ειδικά για τους ανθρώπους τους φέροντες αυτά ή παρομοίου «βάρους» επίθετα έχει θεσπιστεί η έκφραση «πάνω από το νόμο».

Έχουμε μία παγκόσμια δημοκρατία ΑΛΛΑ είμαστε υποχρεωμένοι να υπακούμε τους μεγάλους μας φίλους γιατί αλλιώς θα υποστούμε τις δημοκρατικές συνέπειες της ανυπακοής.

Έχουμε το δικαίωμα να διαδηλώνουμε για τα δικαιώματά μας ΑΛΛΑ η πολιτεία έχει το δικαίωμα να προστατεύεται από ταραξίες οπότε επιστρατεύει τα ΜΑΤ ενίοτε και τους ταραξίες και φυσικά τις αθώες κάμερες παρακολούθησης.

Διαλέγουμε τους εκπροσώπους μας στο Κοινοβούλιο που υποτίθεται ότι αποτελεί μία μικρογραφία της κοινωνίας για να εκφράσουν τις λαϊκές απαιτήσεις ΑΛΛΑ υπάρχει και η κομματική πειθαρχία που τους περιορίζει σε ρόλο μαριονετών.

Επιλέγουμε τους εκπροσώπους μας με βάση το πόσο τους βλέπουμε στις ιδιωτικές τηλεοράσεις, με βάση του πόσο ωραίος ή πόσο αστείος ή πόσο δε ξέρω τι είναι ο άλλος ΑΛΛΑ δε σκεφτόμαστε σε καμία περίπτωση ότι αυτοί αποφασίζουν για την τύχη μας.

Έχουμε καταντήσει τον αθλητισμό κλίκα φαρμακοβιομηχανιών οι οποίες τεστάρουν τους καρκίνους τους πάνω σους αθλητές για να δουν αν θα αγγίξουν την ταχύτητα των τσιτάχ και τη μυϊκή μάζα του ελέφαντα, ξεχνώντας προφανώς το Ολυμπιακό ιδεώδες και όλα τα συναφή, γιατί απλά δε μας νοιάζει, το μόνο που μας κόφτει είναι το χρυσό μετάλλιο με οποιοδήποτε τίμημα.

Ξεπουλάμε αβέρτα κουβέρτα την ιστορία μας, ή μάλλον μας την ξεπουλάνε βάζοντας από πάνω την κουκούλα του «φταίμε όλοι». Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αηδία, δεν υπάρχει πιο προκλητική φράση από αυτή. Για το ασφαλιστικό, φταίμε όλοι, για το Σκοπιανό, φταίμε όλοι, για το ντόπινγκ φταίμε όλοι, για τη διαφθορά φταίμε όλοι.

Πόσο εύκολο και πόσο ψεύτικο, αλλά και συνάμα πόσο βολικό είναι για τους πραγματικούς φταίχτες, τους πολιτικούς, να φορτώνουν το φταίξιμο σε μία ολόκληρη κοινωνία, που φωνάζει, αντιδρά, διαμαρτύρεται τόσα χρόνια αλλά ποτέ δεν της δίνουν σημασία αφού τους βολεύει να έχουν από κοντά νταβατζήδες εγχώριους και εισαγόμενους.

Κατά τα άλλα όμως, όταν επιβεβαιώνεται ένα από αυτά τα ΑΛΛΑ, πέφτουμε από τα σύννεφα και αναρωτιόμαστε που πάει η κοινωνία μας..

Όταν κατεβαίνουν στους δρόμους 100.000 φοιτητές και τα μέσα λένε ότι ήταν 4.000 τι θα καταλάβει ο κόσμος ότι η κοινωνία αντιδρά; Όταν υπάρχει η παραπληροφόρηση στο λαό και ο κόσμος πρέπει να έχει internet μπας και βρει κανένα ψήγμα αλήθειας μέσα στα blogs τότε όχι μόνο η δημοκρατία μας έχει πρόβλημα, αλλά μάλλον δεν έχουμε δημοκρατία, μηντιοκρατία ίσως…

Στο μόνο πράγμα στο οποίο πραγματικά φταίμε είναι ότι έχουμε γίνει παρτάκιδες σαν αυτούς που βρίζουμε και κατακρίνουμε ότι μας κλέβουν και πλουτίζουν με βρώμικο τρόπο. Ότι ονειρευόμαστε κι εμείς να γίνουμε κάποτε νταβατζήδες και να χρησιμοποιήσουμε τη φράση «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;». Έχουμε γίνει σαν αυτούς τους αναίσθητους ανθρώπους οι οποίοι λένε ε ας ρίξω το αεροπλάνο, θα πεθάνουν 100 άνθρωποι, θα πω ότι ήταν vertigo του πιλότου, θα τσιμπήσω μία γιγαντιαία αποζημίωση και θα αναβαθμίσω το στόλο μου, γιατί έτσι σκεφτόμαστε, με αυτή τη λογική. Πως θα κλέψουμε την εφορία (που καλά της κάνουμε αφού μας κατακλέβει) πως θα φάμε κανένα τετραγωνικό από το χωράφι του γείτονα, ποιο κονέ θα χρησιμοποιήσουμε για να πάρει μεταγραφή το παιδί μας ή για να μπούμε στο δημόσιο, πως θα καταφέρουμε να εξαπατήσουμε τους τουρίστες και να βγάλουμε κέρδος και φυσικά πως θα αποκτήσουμε όλοι το Καγιέν μας…