Η απόφαση των φοιτητών να χάσουν την εξεταστική, πρέπει να γίνει σεβαστή

Λίγο πριν το καλοκαίρι σε όποιον με ρώταγε: "ποιά είναι η εκτίμησή σου, πάμε για καταλήψεις μέσα στην εξεταστική;",απαντούσα: αποκλείεται είναι αυτοκτονικό για τις παρατάξεις, δεν υπάρχει περίπτωση να μη σεβαστούν την εξεταστική, θα αρχίσουν λογικά αμέσως μετά για να έχουν στρατολογήσει και πρωτοετείς.


Διαψεύστηκα, όπως διαψεύστηκαν και οι προσδοκίες μου οτι θα συμμετείχε αρκετός κόσμος στις συνελεύσεις αν όχι την πρώτη, αν όχι τη δεύτερη, τότε σίγουρα την τρίτη εβδομάδα και οι σχολές θα άνοιγαν. Αντ' αυτού οι σχολες που ανοίγουν πέρα από κάποια ΤΕΙ που ανοίγουν μαζικά, είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού.


Μα είναι πλειοψηφία αυτοί που θέλουν την κατάληψη; Όχι δεν μπορώ να το δεχτώ και δεν είναι αυτό που βλέπω, απλά οι υπόλοιποι κλασσικά αδιαφορούν και κατηγορούν από τον καναπέ τους όπως κάνουν και στις εκλογές. Έχουν μία πληθώρα επιλογών, είναι κάτι παραπάνω από εύκολο να κατεβάσουν δικό τους πλαίσιο ή να μπλοκάρουν την κατάληψη με τον τρόπο που επιτρέπει το καταστατικό κάθε σχολής (δεύτερος γύρος, 50% +1)... Και όμως αδιαφορούν περιορίζονται στο να σιχτιρίζουν από τηλεφώνου και να λένε: μα καλά εγώ θα κάνω τη διαφορά; Και όμως πολλά τμήματα κλείνουν για 5-10 ψήφους! Επειδή κάποιος προτίμησε να πάει για καφέ, παρά να διαθέσει 2-3 ώρες από τη ζωή του, επειδή μετά τις δυο εβδομάδες τα παράτησε και το έριξε στις διακοπές, επειδή επειδή.


Ένα νέο κύμα αγανακτισμένων αρχίζει και φουντώνει. Οι αγανακτισμένοι φοιτητές, που θέλουν ανοιχτές σχολές. Το "φουντώνει" βέβαια είναι σχετικό και ολίγον τι υπερβολικό, αφού το άνοιγμα μίας σχολής αποτελεί είδηση. Είναι πάντως μία ελπιδοφόρα κίνηση. Αγανάκτηση που δεν συνδέεται με γελοιότητες του τύπου: "Δεν χρωστάω, δεν πληρώνω, Όχι", αλλά με μία και μοναδική διεκδίκηση: "Να ανοίξουν τώρα οι σχολές". Μία διεκδίκηση που στρέφεται εν πολλοίς εναντίον των αγανακτισμένων των πλατειών. Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει ακόμη ούτε οργάνωση, ούτε το know- how για το πώς να μαζέψεις κόσμο και πώς να ανοίξει η σχολή, κάτι που οι επαγγελματίες καταληψίες γνωρίζουν πολύ καλά.


Η αγανάκτηση φουντώνει ακόμα περισσότερο, όταν ο φοιτητής που μέσα στις διακοπές του διάβαζε και συνεχίζει πεισματικά ελπίζοντας οτι η σχολή θα ανοίξει, βλέπει να χάνονται τα μαθήματά και συνειδητοποιεί τη μορφή του αγώνα... Μία πορεία και τις υπόλοιπες μέρες, "κατάληψη party", διάφορα τουρνουά, προβολές ταινιών, μπλόκο στα γραφεία των καθηγητών, εγγραφές πρωτοετών υπό το άγρυπνο βλέμμα των αγωνιστών κλπ... 
Παράλληλα έχει ένα φοιτητικό ενοίκιο να τρέχει, περιορισμούς για το μέχρι πότε ισχύει ο βαθμός εργαστηρίου στο τάδε μάθημα, περιμένει να φύγει για μεταπτυχιακό ή για στρατό, ακούει οτι είναι πολύ πιθανό να χαθεί και η εξεταστική του χειμώνα, ξέρει οτι καταργήθηκε η εξεταστική για τους επι πτυχίω φοιτητές και παρ' όλα αυτά ακούει τους εκτός τόπου και χρόνου επαναστάτες να λένε: δεν θα χαθεί η εξεταστική, τους καθηγητές να είναι έξω φρενών, αλλά να τα λένε στα διάφορα forum ή απαντώντας σε mail φοιτητών και να συνειδητοποιεί το εξής σκληρό:


Ίσως τελικά πρέπει να χαθεί η εξεταστική για να συνειδητοποιήσουν μερικοί οτι ο τσαμπουκάς, μας τελείωσε,  οτι πρέπει να πάψουμε να είμαστε ένα σκορποχώρι του οποίου οι κάτοικοι εφαρμόζουν επιλεκτικά νόμους, πρέπει επιτέλους όλοι να ενδιαφερθούμε και να συμμετέχουμε, οτι κάθε πράξη έχει και συνέπειες και με το να χτίσεις στο γραφείο του, τον Πρύτανη ή τον Πρόεδρο τίποτα δεν αλλάζει κι έρχεσαι αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών σου.


Ακούω από διαφόρους, μα είπαν οτι θα δίνουμε Σαββατοκύριακα, θα γίνει διπλή τον Φεβρουάριο, δεν χάνεται η εξεταστική και σκέφτομαι: από πού και ως πού παραμυθιάζουν, ποιός τους έδωσε αυτές τις εγγυήσεις και αν και τώρα ενδώσει το Υπουργείο ή ο εκάστοτε Πρόεδρος τμήματος στους εκβιασμούς των διακοπάκηδων, πότε θα αλλάξει αυτή η χώρα; 


Συνειδητοποιώ ότι μάλλον θα ζήσουμε τη μετάβαση στην υπευθυνότητα με τον σκληρό τρόπο. Ίσως με το χάσιμο της εξεταστικής να βάλουν μυαλό τα επαναστατικά τσικό των ΕΑΑΚ/ΑΡΕΝ/ΠΑΣΠ, το μόνο σίγουρο είναι οτι με την προκλητική τους στάση, εξασφάλισαν πολλούς haters, ενώ με τον μελλοντικό τους αγώνα για αποκατάσταση της εξεταστικής η οποία χάνεται εξαιτίας τους, όταν δεν θα έχουν πετύχει την απόσυρση του νέου νόμου, θα θέλουν να τους πούμε και "ευχαριστώ".


Είναι πολλοί (κι εγώ μέσα σε αυτούς) που βλέπουν οτι ο σχεδιασμός ζωής για τα επόμενα 2-3 χρόνια, πάει στράφι. Ο καθένας βρίσκει τους δικούς του υπαιτίους, προσωπικά τα βάζω με τους Πρυτάνεις και τους Προέδρους που δώσανε παράταση, με τους φοιτητές που κάνουν καταλήψεις και με τους συμφοιτητές που αδιαφορούν.
Και για να προλάβω σχόλια του τύπου:
Ναι αυτός σου φταίει Τσούγδω, το Μνημόνιο, ο ΓΑΠ, ο Βενιζέλος, το Ινστιτούτο Νεολαίας δε σου φταίνε.
Όχι στην παρούσα φάση και στον συγκεκριμένο ζήτημα, δεν μου φταίνε. Η μεταρρύθμιση σε ΑΕΙ/ΤΕΙ, είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία, όποιος έχει περάσει έστω και απ' έξω από Ελληνικό Πανεπιστήμιο το ξέρει. Μιλάω για το συγκεκριμένο θέμα αποκλειστικά και μόνο. Όλα τα άλλα τα υφίσταμαι κι εγώ και η οικογένειά μου. Αλλά να δημιουργείται πρόβλημα στη ζωή μου και στον οικογενειακό προγραμματισμό από τους συμφοιτητές μου, πάει πολύ.


Δε με συμφέρει και δε συμφέρει πολλούς, αλλά παρακαλώ αν έχει μείνει λίγη τσίπα και αν υπάρχει επιθυμία για αλλαγή, να μην γίνει καμία κίνηση για αποκατάσταση της εξεταστικής. Πολύς κόσμος έχει παλέψει για να μείνουν ανοιχτές οι σχολές, δεν τα καταφέραμε, από εκεί και πέρα θα υποστούμε όλοι τις συνέπειες των επιλογών των διαφόρων ταγαριών. Μόνο έτσι θα αλλάξει κάτι. Ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί και να υπάρξουν οι απαραίτητες κυρώσεις. Αν είναι να θυσιάσουμε μία ακόμη εξεταστική τουλάχιστον ας θυσιαστεί για να αρχίσουν επιτέλους να εφαρμόζονται οι νόμοι σε αυτή τη χώρα. Η "επανάσταση του αυτονόητου" ας ξεκινήσει από τα Πανεπιστήμια.


Η απόφαση των φοιτητών να χάσουν την εξεταστική τους ελήφθη με δημοκρατικό τρόπο και πρέπει να γίνει σεβαστή. 


Η Διαμαντοπούλου φαίνεται αποφασισμένη για κάτι τέτοιο, είπε εχθές στη Βουλή:
«Εάν οι νόμοι δεν εφαρμόζονται, υπάρχουν επιπτώσεις. Γιατί αν δεν υπάρξουν επιπτώσεις, τότε οδηγούμαστε σε μία κοινωνία απόλυτης ανομίας, η οποία δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά. Δεν έχει δικαίωμα κανένας να επιλέγει αν θα εφαρμόσει ένα νόμο ή μια εγκύκλιο. Όταν κάποιος επιλέγει αντί να σεβαστεί το νόμο να ακολουθήσει την παρότρυνση της κοινωνικής οργάνωσης στην οποία ανήκει -όσο σημαντική και αν είναι αυτή- παίρνει και την ευθύνη»


Διαβάστε εδώ, πώς βλέπει το μέλλον ένας φοιτητής που είναι υπέρ των καταλήψεων...

ΥΓ: Μετά και την τελευταία χαμένη συνέλευση, δοκίμασα το ξύδι, δεν βοήθησε.

Κυριαρχεί η παραπληροφόρηση γύρω από το νόμο για τα ΑΕΙ

Πραγματικός διάλογος μεταξύ εμού και μίας φίλης μου, μέσω τηλεφώνου....


-Έλα τι κάνεις, διαβάζεις;
-Τι διαβάζω, γιατί ξέρω τι να διαβάσω; Άλλα διάβαζα, άλλαξα πρόγραμμα, δεν ξέρω αν θα δώσουμε...
-Κι εγώ τα ίδια... Να σου πω, λες να χαθεί η εξεταστική;
-Δε ξέρω ρε, τους βλέπω αγριεμένους και δεν ξέρω και τι περιθώρια έχουμε.
-Να σου πω, λέμε να κατέβουμε καμία 20αριά άτομα, να ψηφίσουμε τάδε.
-Δεν είναι απλό, πρέπει να δούμε τι θα ψηφίσουμε για να μπλοκάρουμε την απόφαση, να βρούμε τακτική.
-Με τούτα και μ' εκείνα έχω να διαβάσω 4 μέρες.
-Κι εγώ τα ίδια, αλλά από το να τη χάσουμε, καλύτερα να βρούμε τρόπο να μη γίνει κατάληψη.


Φαντάζομαι τέτοιου τύπου συζητήσεις δίνουν και παίρνουν αυτές τις μέρες μεταξύ φοιτητών κυρίως μεγάλων ετών, για τους οποίους η εξεταστική είναι πολύτιμη. Κυριαρχεί πλέον ο φόβος και η αγωνία για το μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι κινητοποιήσεις, το πόσο θα διαρκέσουν οι καταλήψεις, το εάν θα χαθούν εξεταστικές αλλά και εξάμηνα. Κύριοι στόχοι των αντιδρώντων: να μην εφαρμοστεί το νομοσχέδιο, η Υπουργός να το πάρει πίσω ή ακόμη καλύτερα υπό το βάρος των αντιδράσεων, να πέσει η κυβέρνηση. Πιο ρομαντικός στόχος, να μεταφερθεί η "υπέροχη ατμόσφαιρα της πλατείας και στα αμφιθέατρα".
Το εάν η κυβέρνηση θα πάρει πίσω ένα νομοσχέδιο που ψηφίστηκε με πρωτόγνωρη πλειοψηφία, το αφήνω στην κρίση σας... 


Αυτή τη στιγμή, μέσα στα αμφιθέατρα κυριαρχεί η παραπληροφόρηση, φανατικοί αγωνισταράδες που ψάχνουν ευκαιρία για επαναστατική γυμναστική και θιγμένες παρατάξεις που δεν ήξεραν τι σημαίνει κατάληψη και το έπαιζαν υπεύθυνες και προστάτες των φοιτητών, πρωτοστατούν στον Ανένδοτο εναντίον του νέου νόμου.


Κατανοώ οτι το νομοσχέδιο είναι αρκετά μεγάλο για να το διαβάσει κάποιος και όμως πολύ μικρότερο από το προηγούμενο, αλλά δεν μπορεί κανένας άνθρωπος που θέλει να λέγεται υπεύθυνος, να βασίζει την πληροφόρησή του, στο τι λέει ο χ και ο ψ, που ισχυρίζονται οτι το έχουν διαβάσει και με αυτό τον τρόπο να διαμορφώνει άποψη.
Τερατώδη ψέματα ακούγονται στις αίθουσες και όμως κανείς κι εγώ μαζί, δεν έχει το θάρρος να πει: αυτό που λες είναι ψέμα, διάβασε το σχετικό άρθρο και ξεστραβώσου. 


Οι φοιτητές που έχουν βάλει ως στόχο να παραπληροφορήσουν και να πείσουν οτι αυτό το νομοσχέδιο χτυπάει τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου, επικαλούνται δυο επιχειρήματα. Πρώτον οτι δεν διασφαλίζεται οτι δεν θα μπουν δίδακτρα σε προπτυχιακές σπουδές (αν δεν έχει χρηματοδότηση το Πανεπιστήμιο από πού θα τα βρει;) και δεύτερον οτι καταργείται η διανομή των συγγραμμάτων μετά το 2014 και θα υπάρχουν μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Και τα δυο έχουν διαψευσθεί. 


Είναι τραγικό που ακόμη και τώρα δεν μπορεί να γίνει ένας σοβαρός διάλογος, μία διεξοδική μελέτη του νομοσχεδίου για να διαπιστωθεί αν πράγματι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα και να εκφραστούν ενστάσεις. Οι παρατάξεις και οι φανατίλες, έχουν κάνει σημαία τα δυο αυτά επιχειρήματα και πορεύονται.... Όσο διήρκεσε ο διάλογος δεν μπήκαν στον κόπο να καταθέσουν προτάσεις, να συμμετάσχουν, διότι ως γνωστόν δεν λαμβάνουν μέρος σε "στημένες και προσχηματικές διαδικασίες". Τώρα το κατά πόσον μπορεί κανείς εχέφρων να πει οτι ο διάλογος που έγινε ήταν στημένος και προσχηματικός, εφόσον η Υπουργός έκανε ό,τι αλλαγή της πρότειναν προκειμένου να ψηφιστεί το νομοσχέδιο, επίσης το αφήνω στην κρίση σας. 


Παρ' όλα αυτά υπάρχουν πράγματι διάφορα γκρίζα σημεία και ζητήματα που χρειάζονται διευκρίνιση...

• Στο άρθρο 33/παρ.8 αφήνεται να εννοηθεί οτι καταργείται η εξεταστική για τους επι πτυχίω φοιτητές και δεν διευκρινίζεται αν είναι στο χέρι του ιδρύματος να αποφασίσει: "Οι εξετάσεις διενεργούνται αποκλειστικά μετά το πέρας του χειμερινού και του εαρινού εξαμήνου για τα μαθήματα που διδάχθηκαν στα εξάμηνα αυτά, αντίστοιχα. Ο φοιτητής δικαιούται να εξεταστεί στα μαθήματα και των δύο εξαμήνων πριν από την έναρξη του χειμερινού εξαμήνου"
• Ως προς τις έδρες που ιδρύονται με χορηγία, τις επονομαζόμενες "επώνυμες έδρες", είναι δεσμευτικό οτι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που θα τη χρηματοδοτήσει θα το κάνει επ' άπειρον; Πώς προστατεύεται το Ίδρυμα από έναν ιδιώτη πχ που θα θελήσει να χρηματοδοτήσει μία έδρα και μετά από 2 χρόνια ας πούμε θα το μετανιώσει; 
• Ο θεσμός της μερικής φοίτησης... Δεν έχει διευκρινιστεί πώς ο φοιτητής θα αποδεικνύει οτι εργάζεται 20 ώρες την εβδομάδα. Προσωπικά δεν έχω κάποιο παράδειγμα συμφοιτητή μου ή γνωστού μου, που να του κολλάνε ένσημα...
• Ως προς την αξιολόγηση, αποτελεί πάγιο αίτημα όλων να μάθουμε ποιά θα είναι η μορφή της, για να αποφευχθούν εκφυλιστικά φαινόμενα που θα την κάνουν το επόμενο μεγάλο ανέκδοτο, μετά την πάταξη της φοροδιαφυγής. Προς το παρόν δεν υπάρχει κάποια πληροφόρηση για τη μορφή που θα έχει.
• Η χρηματοδότηση. Σίγουρα η σύνδεσή της με την αξιολόγηση δίνει κίνητρα για αριστεία, αλλά ιδρύματα που δεν θα πάνε καλά στις αξιολογήσεις, που δεν μπορούν να προσελκύσουν χρηματοδότηση λόγω αντικειμένου, θα κλείνουν ή θα είναι μονίμως υποχρηματοδοτούμενα; Ποιός εγγυάται οτι δεν θα πάνε όλα τα κονδύλια στους συνήθεις υπόπτους;

Αυτά και άλλα ερωτήματα που τίθενται πρέπει να απαντηθούν πειστικά και πολύ σύντομα από το Υπουργείο.


Μαζί με ένα ερώτημα ακόμη... Η κατάληψη είναι παράνομη, άρα θα νομιμοποιείται η αστυνομία να μπει μέσα στο Πανεπιστήμιο μετά από καταγγελία ή μετά από αίτημα Προέδρου Σχολής ή Πρύτανη, να τη λήξει;


ΥΓ: Η εικόνα που παρέθεσα ανέβηκε στο twitter της Υπουργού Παιδείας και είναι το νέο και το παλιό νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ. 
ΥΓ2: Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να καταθέσει την παρατήρηση ή την απορία του πάνω στον νέο νόμο στα σχόλια. Η ανάρτηση αυτή θα διαμορφώνεται δυναμικά.

"Ποιός νοιάζεται για τη γνώμη του Τσόμσκι και του Ζίζεκ, όταν εσείς έχετε την υποστήριξη του ΛΑΟΣ;"

Από τη χθεσινή ομιλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή:

"Τι σημασία έχει αν 902 πανεπιστημιακοί σε όλο τον κόσμο (από 43 διαφορετικές χώρες) μεταξύ των οποίων πρυτάνεις, κοσμήτορες διακεκριμένων πανεπιστημίων, που διδάσκουν σε γνωστά πανεπιστήμια, όπως του Βερολίνου, της Βιέννης, του Λονδίνου και του Παρισιού, ή όπως του Κέμπριτζ, της Κολούμπια, του Μπέρκλει, της Οξφόρδη, του Πρίνστον του Χάρβαρντ, εκφράζουν τη διαφωνία τους και ζητάνε να ξεκινήσει ένας πραγματικός διάλογος και μιλάνε για σεβασμό των ευρωπαϊκών ακαδημαϊκών παραδόσεων;
Τι σημασία έχει και ποιος νοιάζεται για τη γνώμη του Τσόμσκι και του Ζίζεκ, όταν εσείς έχετε την υποστήριξη των Βουλευτών του ΛΑΟΣ, της Δημοκρατικής Συμμαχίας και φυσικά όλων των διακεκριμένων αρθρογράφων του ΔΟΛ. Τι σημασία έχει ο Τσόμσκι μπροστά τους!
 "


Τι σημασία έχει η ορθή ενημέρωση του πολίτη, όταν υπάρχει η προπαγάνδα που είναι πολύ πιο επικερδής;


Πέραν του εντυπωσιακού της επίκλησης στην αυθεντία από τον Σύριζα και της υφέρπουσας ξενομανίας, ο κύριος Τσίπρας, ξέχασε να μας ενημερώσει γι' αυτή καθ' αυτή την επιστολή Πανεπιστημιακών, η οποία απ' οτι φαίνεται, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μία υπογραφή τους σε ένα αδιάφορο και σκόπιμα αόριστο petition, που έχει συνταχθεί από κάποιον Σταύρο Κωνσταντακόπουλο*.
Μία απλή αναζήτηση στο google αποκαλύπτει οτι ο εν λόγω κύριος, είναι Επίκουρος στο Πάντειο, μέλος της ΠΟΣΔΕΠ και της Πανεπιστημιακής Συσπείρωσης (Σύριζα). Φυσικά αυτό δε λέει κάτι. Ούτε το γεγονός οτι το μόνο κόμμα που σήκωσε το θέμα και το χρησιμοποιεί ως (σοβαρό) επιχείρημα εναντίον του νομοσχεδίου, είναι ο Σύριζα.
(H απάντηση που δόθηκε από το Υπουργείο εδώ)


Η ομιλία Τσίπρα όμως δεν είχε μόνο ένα ενδιαφέρον απόσπασμα...


"Μέχρι τώρα μας λέγατε ότι αυτές οι μεταρρυθμίσεις που έχουν εξοντώσει και εξουθενώσει την ελληνική κοινωνία είναι μεταρρυθμίσεις οι οποίες σας επιβάλλονται και είναι έξω από την ιδεολογία σας.
 Σήμερα αποδεικνύεται με τον τρόπο αυτό που φέρνετε ένα νόμο που απηχεί βεβαίως την μετανεωτερικότητα των απόψεών σας, τις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις σας οι οποίες συμπίπτουν, δένουνε με τις πιο ακραίες, δεξιές και νεοφιλελεύθερες πεποιθήσεις, σήμερα, λοιπόν, αποδεικνύεται ότι δεν σας ορίζει κανένας αυτή την πολιτική. Είναι μία πολιτική η οποία ορίζεται από την ίδια την ιδεολογία σας. Αυτή είναι η ιδεολογία σας κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης. Η ιδεολογία της μετανεωτερικότητας, του νέου φιλελευθερισμού, μία ιδεολογία που συγκροτεί βεβαίως μέσα στην Αίθουσα μία κοινοβουλευτική μειοψηφία του κόμματος του Μνημονίου ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στο Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό και στη Δημοκρατική Συμμαχία, δεν συγκροτεί όμως και το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά καμία πλειοψηφία σε επίπεδο κοινωνίας. Δεν έχουμε μπροστά μας μία μεταρρύθμιση, έχουμε μία απόπειρα κατεδάφισης δημόσιου πανεπιστημίου. Και εγώ θα προσέθετα ότι είναι η τελευταία πράξη κοινωνικής κατεδάφισης ενός αποτυχημένου Πρωθυπουργού, μίας καταστροφικής κυβέρνησης".
(Μετανεωτερικότητα-2, Νεοφιλελευθερισμός- 3)


Είναι πολύ εύκολος ο τρόπος με τον οποίο ο Πρόεδρος του Σύριζα διατυπώνει διάφορες ατεκμηρίωτες μπαρούφες. Το αν το "κόμμα του Μνημονίου", όπως λαϊκίστικα το χαρακτηρίζει, είναι μειοψηφία στην κοινωνία, μένει να αποδειχτεί σε ενδεχόμενες εκλογές, αλλά το μόνο σίγουρο είναι οτι το δικό του κόμμα, ήταν και παραμένει καθηλωμένο σε μονοψήφια ποσοστά, άρα τραγική μειοψηφία και εντός Κοινοβουλίου και στην κοινωνία.
Ως προς τη μεταρρύθμιση που επιχειρείται τώρα, μάλλον δεν έχει υπόψιν του δημοσκοπήσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και το 80% φαίνεται να είναι υπέρ των συγκεκριμένων αλλαγών. Κρίνει μάλλον από τις αντιδράσεις των φοιτητών που πρόσκεινται στην ΑΡΕΝ και τα ΕΑΑΚ και χάνει το κάδρο των πραγματικά αγανακτισμένων φοιτητών και γονέων.


"Θα έλεγα, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι είναι και ένας νόμος εμπνευσμένος από ανθρώπους που μισούν το δημόσιο πανεπιστήμιο, εμπνευσμένος από ανθρώπους -επιτρέψτε μου την έκφραση- συμπλεγματικούς απέναντι στο δημόσιο πανεπιστήμιο. Ενδεχομένως, εμπνευσμένος σε ό,τι αφορά τις λεπτομέρειές του από αποτυχημένους υποψήφιους πανεπιστημιακούς που, αφού δεν κατάφεραν να κριθούν επιτυχώς από την ακαδημαϊκή κοινότητα, τα βάζουν τώρα με την ίδια την κοινότητα την ακαδημαϊκή."
Σε αυτή την κατηγορία (των αποτυχημένων Πανεπιστημιακών), φαντάζομαι ανήκει και ο Δημήτρης Νανόπουλος, ξέρετε ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες στον κόσμο, που κρίθηκε ακατάλληλος να διδάξει στο Φυσικό της Αθήνας, προφανώς ήταν ανίκανος.


"Δεν είναι μονάχα τα κόμματα. Δεν υπάρχει πρύτανης που να μην αντιδρά. Πως το καταφέρατε;"
Δεν υπάρχει Πρύτανης που δεν αντιδρά λέει ο κύριος Τσίπρας και όμως υπάρχει και δεν είναι μόνο ένας. Απλά έχει αποφασιστεί να θάβονται απόψεις όπως για παράδειγμα του Πρύτανη της ΑΣΟΕΕ κύριου Πραστάκου.
 Σχετικά (εδώ)


Παρά τις διάφορες αλλαγές της τελευταίας στιγμής που καθιστούν ελάχιστα πιο μετριοπαθές το νομοσχέδιο, η ψήφισή του και πολύ περισσότερο η εφαρμογή του παραμένουν ένα μεγάλο στοίχημα. Είναι κρίμα που απ' οτι φαίνεται δεν επετεύχθη συναίνεση και είναι ιδιαίτερα υποκριτική η μη- ψήφισή του από τη Νέα Δημοκρατία, με κυρίαρχη δικαιολογία οτι αν το Πασοκ ήταν αντιπολίτευση δεν θα το ψήφιζε (!). Ειδικά όταν ο βουλευτής της κύριος Λυκουρέντζος, υποστήριξε στη Βουλή οτι το μονοπώλιο του φιλελευθερισμού το κατέχουν η ΝΔ και η ΔΑΠ. Η ΔΑΠ ίσως, η ΠΟΛΑΝ, σίγουρα όχι.
_______
Update: Η Νέα Δημοκρατία τελικά ψήφισε επι της αρχής το νομοσχέδιο αφού η Άννα Διαμαντοπούλου διευκρίνισε οτι υπάρχει πλήρης κατάργηση του ασύλου και δέχτηκε ο Πρύτανης να εκλέγεται από την ακαδημαϊκή κοινότητα, χωρίς όμως τη συμμετοχή των φοιτητών (όπως είχε ζητήσει η ΝΔ). Το νομοσχέδιο ψήφισαν ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΛΑΟΣ/ΔΗΣΥ. Νομίζω οτι πρέπει να πούμε ένα μπράβο στη Νέα Δημοκρατία για τη στάση της. Αν το ΠΑΣΟΚ ήταν στη θέση της δεν υπήρχε περίπτωση να το ψήφιζε το νομοσχέδιο, θα υιοθετούσε δε ρητορική Σύριζα. Να τα λέμε αυτά.


ΥΓ: Που έχει χαθεί αυτός ο Πάγκαλος;


*Εκ παραδρομής είχα γράψει λάθος το όνομα του ανθρώπου που συνέταξε το petition. Είναι Κωνσταντακόπουλος και όχι Κωνσταντόπουλος. (διόρθωση 25/8)


Update: Κι επειδή το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, εστάλη mail (σχετικά εδώ) στον Τσόμσκι όπου του επεσήμαναν την εμπλοκή του ονόματός του και απάντησε: "t’s ridiculous for my name to be first. I’m not seriously involved (if at all)". Η λέξη "ντροπή" είναι λίγη.

Στοίχημα η βελτίωση του νομοσχεδίου για τα ΑΕΙ

Παρουσιάστηκε σήμερα στο Υπουργικό Συμβούλιο από την Υπ. Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου η "Εθνική Στρατηγική για την Ανώτατη Εκπαίδευση".
Ουσιαστικά δεν άλλαξε κάτι από αυτά που ξέραμε. Μόνη ίσως διαφοροποίηση το δικαίωμα που θα έχει η Σύγκλητος για βέτο όσον αφορά στο πρόσωπο του Πρύτανη, κάτι το οποίο δεν είχε ακουστεί τις προηγούμενες ημέρες.


Είναι σαφές οτι το "χοντρό παιχνίδι" και οι διαπραγματεύσεις που θα γίνουν μέχρι την τελική κατάθεση του νομοσχεδίου που αναμένεται μέσα στον Αύγουστο, θα αφορούν κυρίως στο διοικητικό part. Το νομοσχέδιο αλλάζει τόσα δεδομένα σε τόσους τομείς, που η Πανεπιστημιακή κοινότητα δεν ξέρει ποιο κεκτημένο της να πρωτοπροστατεύσει. Ως πεδίο μάχης έχει επιλεγεί λοιπόν, λανθασμένα κατά την άποψή μου, το Συμβούλιο Διοίκησης. Και λέω λανθασμένα διότι η έντονη αντίδραση έχει εκθέσει ανεπανόρθωτα στα μάτια της κοινής γνώμης  Πρυτάνεις, Πανεπιστημιακούς και παρατάξεις.


Το Συμβούλιο είναι το τυράκι και έπεσαν όλοι στην παγίδα του. Είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον το γεγονός οτι σε όποια συζήτηση έχει διεξαχθεί με τη συμμετοχή Πρυτάνεων, είναι εμφανής η προσπάθειά τους να την οδηγήσουν στο διοικητικό κομμάτι, για να μας πείσουν οτι το Συμβούλιο Διοίκησης θα είναι ένα "σκοτεινό παντοδύναμο όργανο" που θα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει χωρίς λογοδοσία. Το γεγονός οτι τα μέλη του Συμβουλίου θα τα επιλέγει η Πανεπιστημιακή κοινότητα και δεν θα είναι διορισμένα, δεν αναφέρεται καν, προφανώς για να δοθεί η εντύπωση οτι δεν θα υπάρχει αυτοδιοίκητο, ενώ ουσιαστικά με αυτό τον τρόπο και με τη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων στο Συμβούλιο, το αυτοδιοίκητο ενισχύεται.

Δεν έχουμε να κάνουμε με ένα τέλειο νομοσχέδιο, είναι όμως αρκετά καλό και επιδέχεται κάποιων βελτιώσεων. Αντί λοιπόν οι Πρυτάνεις και η Ακαδημαϊκή κοινότητα να το αφορίζουν στο σύνολό του, καλό θα ήταν να μην επιλέξουν για ακόμα μία φορά την αποχή, για να μπορούν στη συνέχεια να καταγγείλουν τον νόμο και να μη τον εφαρμόσουν. Απαιτείται συμμετοχή όλων των δυνάμεων και κατάθεση υπευθύνων, μη-ουτοπικών προτάσεων, γιατί μόνο έτσι μπορεί να βελτιωθεί το νομοσχέδιο, αλλιώς δίνεται λευκή επιταγή στο Υπουργείο να το εφαρμόσει ως έχει...

Για παράδειγμα έχω διαπιστώσει κάποια σημεία, ακούγοντας προσεκτικά και τους πρυτάνεις που μπορούν να βελτιωθούν χωρίς να αλλάξει η φιλοσοφία του νομοσχεδίου....

Είναι αλήθεια οτι υπάρχουν κάποια προβλήματα σε σχέση με το Συμβούλιο Διοίκησης. Για παράδειγμα, σωστά θίγεται το γεγονός οτι έτσι όπως είναι μέχρι τώρα η πρόβλεψη για την εκλογή των 7 μελών από τα μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου, η σχολή με τα περισσότερα μέλη ΔΕΠ αλλά και με τους περισσότερους φοιτητές θα έχει το προβάδισμα για την κατάληψη θέσεων στο Συμβούλιο Διοίκησης. Θα πρέπει λοιπόν να υπάρξει διευκρίνιση για το αν θα υπάρξει στάθμιση της δύναμης κάθε σχολής. Δηλαδή για παράδειγμα, η κάλπη της Ιατρικής να έχει την ίδια "δυναμική" με την κάλπη του Βιολογικού, για να μην παρατηρηθεί το φαινόμενο το Συμβούλιο να απαρτίζεται μόνο από καθηγητές Ιατρικής...
Το γεγονός όμως οτι αυτοί οι 8 θα επιλέγουν τους έταιρους 7 είναι επίσης λίγο προβληματικό και ίσως θα έπρεπε να υπάρξει και για τα 7 εξωτερικά μέλη, μία διαδικασία ανάλογη με αυτή που προβλέπεται για την εκλογή Πρύτανη. Διότι αν δεν υπάρξει τέτοια πρόβλεψη, το συμβούλιο θα είναι ουσιαστικά άμεσα ελεγχόμενο από την αρχική 8αδα. (Σχετική αναφορά έχει κάνει ο κ. Παλλήκαρης ένας από τους 3 Πρυτάνεις που δεν τάχθηκαν εναντίον του νομοσχεδίου)


Ως προς την ιδέα που υπάρχει για είσοδο σε Σχολές και όχι σε τμήματα.... Αναρωτιέμαι, έστω οτι κάτι τέτοιο γίνεται, στις Πολυτεχνικές σχολές ας πούμε είναι εφικτό και ίσως και απαραίτητο να υπάρχουν κοινά μαθήματα στο πρώτο έτος, υπάρχουν οι υποδομές έτσι ώστε να μπορέσει να "εξυπηρετηθεί" αποτελεσματικά ο μεγάλος αριθμός φοιτητών που θα εισέρχεται σε μία σχολή; Ωραία τα θεωρητικά αλλά αν ας πούμε εισέλθουν στο Μετσόβιο 2.000 άτομα, πώς θα γίνονται οι παραδόσεις; Είναι λίγο δυσλειτουργικό το μοντέλο αυτό και χρειάζεται χρόνο και σημαντικές αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, τουτέστιν δεν είναι άμεσα εφαρμόσιμο.


Άλλη ένσταση είναι αυτή που έχει να κάνει με τα Πανεπιστημιακά συγγράμματα. Θεωρώ κανιβαλιστικό να επιβάλει κάποιος σε έναν φοιτητή να μελετήσει το σύγγραμμα μέσα από τον υπολογιστή του. Σίγουρα το να ενισχυθούν οι βιβλιοθήκες είναι μία κάποια λύση αλλά θα μπορούσε να υιοθετηθεί άλλο σύστημα. Να παραγγείλει το Υπουργείο μία τελευταία φορά όσα συγγράμματα είναι απαραίτητα για να εξυπηρετήσουν τον αριθμό των φοιτητών κάθε σχολής συν ένα 20% (τυχαία το αναφέρω) και μετά το πέρας της χρονιάς τα βιβλία να επιστρέφονται από τους φοιτητές (εντάξει βέβαια αυτό προϋποθέτει να έχουν περάσει το μάθημα...). 


Μετά λύπης μου πάντως, παρατηρώ οτι είναι ελάχιστοι εκείνοι οι Πρυτάνεις και οι Πανεπιστημιακοί που μέχρι τώρα, έχουν βγει μπροστά όχι να στηρίξουν, αλλά να πουν έναν καλό λόγο για το νομοσχέδιο και να μην το αποκηρύξουν, ή έστω να καταθέσουν την πρότασή τους. Όλοι αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα αλλαγών, αλλά τελικά καμία αλλαγή δεν τους αρέσει γιατί δεν είναι προς την κατεύθυνση που οι ίδιοι θεωρούν σωστή.


Έπεσα ας πούμε προχθές πάνω σε μία κίνηση πανεπιστημιακών που συλλέγουν υπογραφές εναντίον του νόμου (191 προς το παρόν) και πραγματικά απογοητεύτηκα. Παραθέτω την αρχή του κειμένου:

"Τα τελευταία χρόνια, ένα κύμα «μεταρρυθμίσεων» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και σ’ ολόκληρο τον κόσμο, υποτάσσει την Ανώτατη Εκπαίδευση στην υπηρεσία της οικονομίας και εν τέλει στη λογική της αγοράς. Η Ανώτατη Εκπαίδευση από δημόσιο αγαθό και δημόσιο δικαίωμα του πολίτη μετατρέπεται βαθμιαία σε εμπόρευμα για καταναλωτές από τα πιο εύπορα στρώματα. Η αυτοδιοίκηση των πανεπιστημίων και η αυτονομία των ακαδημαϊκών διαδικασιών καταργούνται. Οι διαδικασίες παραγωγής και απόκτησης γνώσης και οι όροι εργασίας της πανεπιστημιακής κοινότητας υπακούουν στους όρους του ιδιωτικού τομέα, από τον οποίο τα πανεπιστήμια εξαναγκάζονται να εξεύρουν πόρους.

Η Ελλάδα είναι η μόνη, ίσως, χώρα, της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου οι απόπειρες συντεταγμένης δρομολόγησης των «μεταρρυθμίσεων» αυτών έχουν αποτύχει έως τώρα. Σημαντικούς λόγους για την αποτυχία αυτή αποτελούν η έντονη αντίθεση της ελληνικής κοινωνίας αλλά και το ελληνικό Σύνταγμα, σύμφωνα με το οποίο η Ανώτατη Εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από δημόσια, πλήρως αυτοδιοικούμενα και χρηματοδοτούμενα από το κράτος ιδρύματα."

Ναι σωστά καταλάβατε... Κάποιοι εκ των Πανεπιστημιακών μας, νομίζουν οτι τα Ελληνικά Πανεπιστήμια είναι ουσιαστικά τα γαλάτικα χωριά που αντιστέκονται στη λαίλαπα του καπιταλισμού και στην εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Αυτή η δαιμονοποίηση των μεταρρυθμίσεων, της εξειδίκευσης και της ιδιωτικής συμμετοχής, έχει στοιχίσει όχι μόνο στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, αλλά και στην Ελληνική κοινωνία γενικότερα.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιδιώκει να κάνει το Ελληνικό Πανεπιστήμιο λιγότερο φοβικό και εσωστρεφές και πιο ελκυστικό ειδικά προς τους ξένους φοιτητές.
Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια δεν έχουν κακή φήμη, απλά δεν έχουν φήμη. Επίσης τα Ελληνικά Πανεπιστήμια δεν είναι ένα μαύρο χάλι όπως παρουσιάζονται από ορισμένους, απλά έχουν επικρατήσει κάποιες πρακτικές που αμαυρώνουν το όνομά τους.
Θεωρώ πως ένα από τα μεγάλα στοιχήματα των Πανεπιστημίων θα πρέπει να είναι η βελτίωση της κατάταξής τους στις λίστες με τα top Πανεπιστήμια. Οι θέσεις που κατέχουν τα Ελληνικά Πανεπιστήμια θεωρώ οτι δεν είναι αντιπροσωπευτικές και τα αδικούν. Αν δούμε λίγο τα κριτήρια με τα οποία συγκροτούνται οι λίστες, θα παρατηρήσουμε οτι ο αριθμός ξένων καθηγητών και φοιτητών παίζει σημαντικό ρόλο... 
Και ερωτώ, γιατί να έρθει ένας ξένος φοιτητής στην Ελλάδα; Αρχικά ο οποιοσδήποτε ψάχνει να κάνει ένα μεταπτυχιακό ή ένα διδακτορικό το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να γράψει στο google : top universities for ... θα του βγάλει άραγε σαν αποτέλεσμα κάποιο Ελληνικό Πανεπιστήμιο; Θα υπάρξει κάποιος που θα του πει: έχει πάει ένας γνωστός μου, στο συνιστώ ανεπιφύλακτα;
Φυσικά και όχι. 


Παραπονιόμαστε για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια για την κατάταξη, αλλά κάνουμε σαν να μη μας αφορά η εικόνα τους και η εξωστρέφειά τους. Έχουμε πραγματικά καθηγητές διαμάντια σε πολλά τμήματα και πολύ καλά εργαστήρια σε κάποια άλλα και όμως δεν το εκμεταλλευόμαστε, δεν το προβάλουμε. 
Κοιτάξτε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην Αγγλία, οι μισοί Έλληνες φοιτητές πάνε για μεταπτυχιακές σπουδές εκεί, γιατί η Αγγλία έχει μεριμνήσει για την εξωστρέφεια των Πανεπιστημίων της, είναι σε πολύ καλές θέσεις σε όλες τις λίστες και πράγματι προσελκύουν πάρα πολύ κόσμο. Σκεφτείτε μόνο να γινόντουσαν ξαφνικά τα Πανεπιστήμιά μας διεθνούς φήμης και να ήταν έστω και ένα στην πρώτη 50αδα των Πανεπιστημίων, πόσοι φοιτητές από το εξωτερικό θα ήθελαν να έρθουν στη χώρα μας για τις σπουδές τους και πόσο καλό θα έκανε αυτό και στην Οικονομία μας και στην εικόνα της χώρας μας...


Απλά θα πρέπει να καταρρεύσει άλλο ένα ταμπού... Το να κάνεις τα Πανεπιστήμιά σου ελκυστικά και ανταγωνιστικά δεν σημαίνει απαραίτητα οτι υποβαθμίζεις την παρεχόμενη ποιότητα γνώσης, ούτε οτι βγάζεις αποφοίτους απόλυτα εξειδικευμένους έτσι όπως τους ζητάει η αγορά (αν και δεν καταλαβαίνω γιατί κάτι τέτοιο είναι κακό).


Θεωρώ επίσης, και πέστε να με φάτε, πως αφού σπάει το ταμπού με τις έδρες που ιδρύονται με χορηγίες, ίσως θα έπρεπε να δοθεί η δυνατότητα στα Πανεπιστήμια να μπορέσουν να συνεργαστούν με ιδιώτες για τη βελτίωση των υποδομών τους (που δεν έχουν να κάνουν μόνο με την έρευνα) με την παραχώρηση της εκμετάλλευσης πχ κυλικείων... Μου φιάχνεις το κτήριο, σου δίνω τη δυνατότητα να φιάξεις καφετέρια και εστιατόριο και να το εκμεταλλεύεσαι.... (Δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο προβλέπεται).


Τέλος σας συνιστώ να διαβάσετε ένα κείμενο του τέως Υφυπουργού Παιδείας και κατά πολλούς εμπνευστή του νομοσχεδίου, Γιάννη Πανάρετου, που έχει να κάνει με τις διεθνείς αξιολογήσεις Πανεπιστημίων εδώ. Το βρήκα καταταπιστικότατο.


ΥΓ: Πάντως ένα τέτοιο νομοσχέδιο είναι αδύνατο να προωθηθεί όταν υπάρχουν σκιές για πολύ σημαντικά ζητήματα. Το Υπουργείο Παιδείας επιμένει να μην απαντά στις συνεχείς ερωτήσεις που γίνονται για το Ινστιτούτο Νεολαίας και τις 150 προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ. Ένοχη σιωπή;
Update: Μπορείτε να διαβάσετε την απάντηση του Υπουργείου εδώ.

Ο κ.Μυλόπουλος, ο κ.Πελεγρίνης και οι ... υπόλοιποι Πρυτάνεις.

Στην χώρα μας υπάρχουν περίπου είκοσι Πρυτάνεις και φαντάζομαι οτι συμμετείχαν όλοι στη Σύνοδο των Πρυτάνεων που έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο. Φαντάζομαι επίσης οτι όλοι εξέφρασαν τις θέσεις τους, τις οποίες φυσικά ποτέ δε μάθαμε. Το μόνο που προέκυψε σαν αποτέλεσμα από τη Σύνοδο ήταν το κείμενο/απόφαση της Συνόδου και οι μόνες δηλώσεις που έπαιξαν ήταν των κυρίων Μυλόπουλου (Πρύτανης ΑΠΘ) και Πελεγρίνη (δεν χρειάζονται συστάσεις). 
Προσωπικά σχημάτισα την εντύπωση οτι οι αποφάσεις ελήφθησαν ομόφωνα, διότι αν είχε συμβεί το αντίθετο όπως και έγινε, κάπου θα ακουγόταν, κάποιος θα το ανέφερε. Και όμως χρειάστηκε να παρακολουθήσω τους χθεσινούς Φακέλους του Αλέξη Παπαχελά για να διαπιστώσω πως τελικά υπήρξαν και μειοψηφήσαντες Πρυτάνεις, όπως ο Πρύτανης της ΑΣΟΕΕ κύριος Πραστάκος που φαντάζομαι οτι δεν ήταν ο μοναδικός.


Παραθέτω την κατακλείδα της απόφασης της Συνόδου των Πρυτάνεων:
"Η Σύνοδος αποφασίζει να αναλάβει συντεταγμένη εκστρατεία ενημέρωσης της κοινής γνώμης, των πολιτικών κομμάτων, των θεσμικών οργάνων της Βουλής και καλεί την πανεπιστημιακή κοινότητα και την ελληνική νεολαία να υπερασπιστεί το δημόσιο αγαθό της Παιδείας. Καμία μεταρρύθμιση στην Ανώτατη Εκπαίδευση δεν είναι εφικτή, χωρίς τη συμμετοχή της πανεπιστημιακής κοινότητας. Οι Πρυτανικές αρχές λειτουργούν με ευθύνη και θα τιμήσουν την εντολή που  έχουν πάρει από την Πανεπιστημιακή κοινότητα, υπερασπιζόμενες σθεναρά το Δημόσιο Πανεπιστήμιο."


Φαντάζομαι οτι στα πλαίσια αυτής της ενημέρωσης της κοινής γνώμης, ο κύριος Μυλόπουλος δεν έχει αφήσει εκπομπή για εκπομπή, που να μην μιλάει για την προχειρότητα του νομοθετήματος, την αντισυνταγματικότητά του ("θα τα πούμε στα Συνταγματικά δικαστήρια" είπε εχθές στην κα. Χριστοφιλοπούλου) και το γεγονός οτι σκοπός του Υπουργείου είναι να καθυποτάξει τα Πανεπιστήμια και να τα κάνει ιδιωτικές επιχειρήσεις.


Μου προκαλεί δε τεράστια εντύπωση, που οι Πρυτάνεις στην αρχή του κειμένου που εξέδωσαν, θίγουν το γεγονός οτι το νομοσχέδιο προωθείται εν μέσω θέρους. Θα ήθελαν φαίνεται να προωθηθεί κάπου τον Οκτώβρη για να παραλύσουν τα Πανεπιστήμια από τις καταλήψεις, να οδηγηθούμε σε πισωγυρίσματα, ένταση και τελικά το Υπουργείο να κάνει πίσω. Η οργισμένη αντίδραση μεγάλου μέρους της φοιτητικής κοινότητας σε όποιες αλλαγές και αν προωθούνται, έχει σταθεί σωτήρια για μεγάλο μέρος της Πανεπιστημιακής κοινότητας τα τελευταία χρόνια. Το "Όχι σε όλα" που υπερασπίζονται οι φοιτητές με ψηφίσματα, καταλήψεις και πορείες, ουσιαστικά ήταν πολύ βολικό για μερίδα καθηγητών που ενδόμυχα έτρεφαν την επιθυμία να μην αλλάξει τίποτα και να συνεχίσουν ανενόχλητοι το πάρτυ τους.


Πολλοί αισθάνονται οτι το Υπουργείο επιθυμεί να τους ... καθυποτάξει και οτι το Συμβούλιο Διοίκησης θα είναι άμεσα ελεγχόμενο. Η παραπληροφόρηση γύρω από το θέμα είναι εκ του πονηρού. Τα εξωτερικά μέλη που θα το απαρτίζουν θα είναι επιλογή των 7 μελών ΔΕΠ και του εκπροσώπου των φοιτητών, οπότε δεν υπάρχει θέμα τοποθέτησης μελών που θα επιλέγει το Υπουργείο.


Μεγάλο μέρος της Πανεπιστημιακής κοινότητας εθελοτυφλεί και αρνείται να δεχτεί το εξής απλό: η συνδιοίκηση απέτυχε. Και δεν απέτυχε επειδή ήταν το λάθος μοντέλο, αλλά επειδή υπήρξαν οι γνωστές στρεβλώσεις. Όπως υπάρχουν στο οτιδήποτε. Εν δυνάμει ο κάθε θεσμός και το κάθε επεξεργασμένο μοντέλο θα μπορούσε να είναι τέλειο. Το πρόβλημα εντοπίζεται στους ανθρώπους που καλούνται να το εφαρμόσουν και στην ανάγκη που τους δημιουργείται να το υπερβούν και να το παρακάμψουν. Σε περιπτώσεις δε που τα διάφορα διοικητικά σχήματα είναι μεγάλα, είναι συνήθως και μη λειτουργικά αφού οι διαφορετικές απόψεις και οι διαφορετικές θεωρήσεις, στέκονται εμπόδιο στη λήψη αποφάσεων και παρατηρείται στασιμότητα. 
Όπως υπερασπίζομαι την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, έναντι της Άμεσης, τα μικρά και ευέλικτα κυβερνητικά σχήματα έναντι φαραωνικών σχημάτων που εγγυώνται τη στασιμότητα, καθαρά και μόνο για θέματα λειτουργικότητας, έτσι υπερασπίζομαι και το Συμβούλιο διοίκησης.


Η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτή που επικαλείται η πλειοψηφία των Πρυτάνεων. Η χαριστική βολή στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο θα δοθεί αν δεν περάσει το νομοσχέδιο αυτό, αν υπάρξει στασιμότητα και αν για ακόμα μία φορά, "το νομοσχέδιο πέσει στους δρόμους"
Ετοιμαστείτε για τεράστια παραπληροφόρηση γύρω από το νομοσχέδιο. Πρέπει όσοι το υποστηρίζουν καθηγητές και Πρυτάνεις να βγουν μπροστά, ας μην αφήσουν για ακόμα μία φορά τους φωνασκούντες και αντιδρώντες να καταδικάσουν το Πανεπιστήμιο.


Τέλος, για να μην τρελαθούμε, οι περισσότεροι φοιτητές που δεν ασχολούνται με φοιτητικές παρατάξεις, δεν γνωρίζουν καν οτι υπάρχουν Πρυτανικές εκλογές και οτι έχουν δικαίωμα ψήφου. Και αν το γνωρίζουν, δεν συμμετέχουν, καθότι δεν ενδιαφέρονται να εκλέξουν Πρύτανη, γιατί συνήθως δεν ξέρουν ποιοί είναι υποψήφιοι και κυρίως δεν γνωρίζουν τι αρμοδιότητες έχουν. Αυτό για τα διάφορα που λέει ο κύριος Μυλόπουλος όπως το οτι η διοίκηση από ένα ολιγμελές σχήμα, θα ενισχύσει τον κομματισμό και τη διαφθορά.


ΥΓ: Δηλώνω αγανακτισμένη με τους αντιδρώντες στο Νόμο για τα ΑΕΙ και κυρίως με τα επιχειρήματα που επικαλούνται για τον Ανένδοτό τους. Τους περιμένει έκπληξη, οι αγανακτισμένοι είναι πολλοί.


Update: Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, οι Πρυτάνεις ζήτησαν διάστημα τριών μηνών για να "μελετήσουν" το νομοσχέδιο. Σε 3 μήνες θα έχουμε Οκτώβρη. Ούτε τα προσχήματα.


Διαβάστε επίσης: 
Μεταρρύθμιση και Αντιμεταρρύθμιση

"Μάχη" για το Πανεπιστήμιο

Δόθηκε στη δημοσιότητα το προσχέδιο νόμου που αναμένεται να φέρει το Υπουργείο Παιδείας για τις αλλαγές στα ΑΕΙ. 


Αν μία διάταξη ξεχώρισε και άφησε τις θετικότερες των εντυπώσεων είναι αυτή για το διοικητικό συμβούλιο των Πανεπιστημίων που θα έχει έναν εκπρόσωπο των φοιτητών ο οποίος θα επιλέγεται από Ενιαίο ψηφοδέλτιο και θα πρέπει να βρίσκεται εντός του ελαχίστου ορίου φοίτησης.


Κάπως έτσι με μία τόσο απλή διάταξη, μειώνεται η υπερβολική συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα λήψης αποφάσεων, κλείνει η πόρτα στις φοιτητικές παρατάξεις και μπαίνει τέλος στο απαράδεκτο καθεστώς που υπήρχε και σε πολλά ιδρύματα είχε οδηγήσει σε μη αποδεκτή συνεργασία φοιτητών/ καθηγητών.
Ήταν κάτι το οποίο δεν είχε ακουστεί γι' αυτό και αποτέλεσε για εμένα μία ευχάριστη έκπληξη.


Καιρό τώρα κάποιες φοιτητικές παρατάξεις ζητάνε την αύξηση της συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης, λες και είναι δουλειά των φοιτητών να διοικούν και να αποφασίζουν.
Και αν όλες οι άλλες διατάξεις μαζί, είναι αρκετές για να οδηγήσουν σε ένα χειμώνα καταλήψεων και σε μαζικές αντιδράσεις, η συγκεκριμένη διάταξη είναι ικανή να ενώσει όλες τις φοιτητικές παρατάξεις εναντίον του νόμου, διότι οι φοιτητικές εκλογές χάνουν ουσιαστικά τη σημασία τους. Από την άλλη, είναι ικανή να αφυπνίσει όλους τους απηυδισμένους με τις παρατάξεις και τον τρόπο λειτουργίας τους, φοιτητές.


Ενδεικτική είναι η αντίδραση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ της μόνης παράταξης που έβλεπε θετικά τον προωθούμενο νόμο πλαίσιο (για να μην πω τον στήριζε). Διαβάστε λοιπόν την αντίδραση της ΔΑΠ:

Η προσπάθεια της Υπουργού να διαλύσει τα εκπαιδευτικά ιδρύματα καθιστώντας τα σαν τις υπερχρεωμένες ΔΕΚΟ όπου οι εγκάθετοι του κόμματος της έχουν μάθει να θεωρούν κτήμα τους, αποτελεί δυστυχώς μέρος της δελφινομαχίας που έχει ξεκινήσει στο εσωτερικό της Κυβέρνησης για τη διαδοχή του σημερινού υπό προθεσμία Πρωθυπουργού.

Η αλαζονεία και οι κωλοτούμπες, που εδώ και χρόνια χαρακτηρίζουν τη σημερινή ηγεσία του Υπουργείου, αγνοούν τη φωνή 150,000 Ελλήνων φοιτητών και σπουδαστών, οι οποίοι σ’ ένα περιβάλλον πολιτικής απαξίωσης που δημιούργησαν οι πολιτικές της Κυβέρνησης επέλεξαν να συμμετέχουν μαζικά στις φοιτητικές εκλογές, απαιτώντας ριζικές αλλαγές στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ εδώ και τώρα.
Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ καταθέσαμε σε όλους τους αρμόδιους φορείς τον περασμένο Φεβρουάριο την «Πρόταση Παιδείας», ένα σύνολο τεκμηριωμένων θέσεων και λύσεων για όλα τα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης, οι οποίες προέκυψαν μέσα από ένα ευρύ διαδικτυακό διάλογο και αφορούν ζητήματα όπως το άσυλο, η ιδιωτική χρηματοδότηση, η ίδρυμη μη κρατικών ιδρυμάτων, η αξιολόγηση, η έρευνα κ.α. Τις προτάσεις αυτές που στις πρόσφατες φοιτητικές εκλογές στήριξαν 55,000 φοιτητές και σπουδαστές, η κα. Υπουργός δεν μπήκε καν στον κόπο να τις ακούσει.

Μετά από αυτό σας καλώ να διαβάσετε τις προτάσεις που κατέθεσε η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ εδώ και να βρείτε ομοιότητες και διαφορές.

Η διάταξη αυτή είναι που τσούζει τις παρατάξεις περισσότερο και που θα οδηγήσει σε λυσσαλέες αντιδράσεις ακόμα και τις πιο μετριοπαθείς. Οι φοιτητές που είναι αηδιασμένοι, που φωνάζουν τόσο καιρό για τις παρατάξεις και για τον ρόλο τους, που κάτι έχει ακούσει το αυτί τους για απαράδεκτα αλισβερίσια με καθηγητές, έχει έρθει η ώρα να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Επιτέλους πρέπει να πατήσουν στα αμφιθέατρα και να απαιτήσουν το εξής απλό: Να ληφθεί απόφαση για τη στάση του εκάστοτε τμήματος για κάθε μία διάταξη ξεχωριστά, με ψήφιση επι των άρθρων και όχι με την ψήφιση πλαισίων παρατάξεων. Να μην υπάρχει το “Πλαίσιο ΠΑΣΠ/ΔΑΠ/ΕΑΑΚ/ΑΡΕΝ/ΜΑΣ” αλλά το αν ο σύλλογος συμφωνεί ή διαφωνεί με το τάδε άρθρο. 
Μόνο αν παραστούν όλοι στις συνελεύσεις (χρειάζεται γερό στομάχι, δραμαμίνες και αντοχή σε φωνές, επανάληψη και κοκορομαχίες) θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο και θα πάψουν οι παρατάξεις να οργανώνουν συνελεύσεις του τύπου "Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει" και να παίρνουν αποφάσεις για το μέλλον όλων μας.
Οφείλουν δε όσα αξιοπρεπή άτομα υπάρχουν στις παρατάξεις και είναι αρκετά, να διαχωρίσουν τη θέση τους από τους επαγγελματίες συνδικαλιστές. 


Αυτά όσον αφορά στη συγκεκριμένη διάταξη. Κατά τα άλλα κατά την άποψή μου το νομοσχέδιο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση καθώς και αξιολόγηση πρέπει να υπάρχει, και σύνδεσή της με τη χρηματοδότηση και επιχορηγούμενες έδρες και χρηματοδότηση ερευνών και συνεργασία με ιδιώτες και τα πάντα. Το δε ν+2 είναι υπέρ αρκετό.


Η Μάχη που καλείται να δώσει η Διαμαντοπούλου και μαζί της όσοι στηρίζουν αυτό το εγχείρημα θα είναι σκληρή και θα έχουν απέναντί τους όλες τις φοιτητικές παρατάξεις, με αρχηγό της επανάστασης την Παναγιωτακοπουλική ΠΑΣΠ. Όσοι φοιτητές συμφωνούν με τις προωθούμενες αλλαγές, δεν πρέπει για ακόμα μία φορά να μείνουν σιωπηλοί. Αυτή θα είναι η τελευταία ευκαιρία. Παρόμοια πράγματα ισχύουν και για τους καθηγητές. Δεν επιτρέπεται να παραμείνει σιωπηλός κανένας. Όλοι έχουμε μάτια και βλέπουμε τι γίνεται στα Πανεπιστήμια, όλοι ξέρουμε. Ώρα να σταματήσει ο κατήφορος του Ελληνικού Πανεπιστημίου.


Αν η Διαμαντοπούλου τα καταφέρει και δεν κάνει πίσω σε τίποτα, είναι πολύ πιθανό να αποκτήσει εσωκομματικό προβάδισμα έναντι του Χρυσοχοίδη (κόσμημα ο Φωτόπουλος), του Λοβέρδου (δεν υπάρχει σάλιο, με εκβιάζουν κλπ) του Βενιζέλου και λοιπών δελφίνων. Φαντάζομαι οτι το ξέρει και φαντάζομαι (ή μάλλον θέλω να ελπίζω) οτι γι' αυτόν ακριβώς το λόγο δεν θα κάνει πίσω σε τίποτα. Ας είναι η θεμιτή φιλοδοξία της, αυτή που θα την κάνει να φτάσει μέχρι τέλους.