Εκλογές στη Νέα Δημοκρατία

Το φώναζε ο Τράγκας τόσο καιρό :" Ο Αντιμητσοτακισμός είναι Πανελλήνια Καθολική Ιδεολογία".

Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, η Ντόρα γι' αυτό έχασε (με τόση διαφορά) επειδή είναι μία Μητσοτάκη κι επειδή ο αντίπαλός της, είχε ρίξει τον Μητσοτάκη στο παρελθόν.
Όταν κάνεις το λάθος να θυμίσεις σε κάποιον ποιος είναι ο Σαμαράς, ταυτόχρονα θυμίζεις και ποιος είναι ο Μητσοτάκης και τι έγινε το 90-93.

Επειδή λοιπόν είναι μία Μητσοτάκη, όλοι την υποψιάζονται. Όσο κι αν στήριζε φανερά τον Καραμανλή επικρατούσε η σιγουριά ότι τον υπέσκαπτε, τόσες μέρες πριν τις εκλογές λέγαμε πως ο Σαμαράς προηγείται, αλλά ήμασταν σίγουροι ότι όλο και κάτι θα κάνει η Μητσοτάκαινα, σήμερα που έπεσε το σύστημα, θεωρήσαμε ότι υπάρχει δάκτυλος Μητσοτάκη.

Το όνομα Μητσοτάκη είναι ένα στιγματισμένο πολιτικά όνομα, το οποίο μπορεί να εξασφαλίζει πολιτική βιωσιμότητα, αλλά αρχηγία δεν εξασφαλίζει....

Ένα τεράστιο πολιτικό λάθος που έκανε η Ντόρα ήταν ότι επέλεξε να υποστηρίξει την 5ετία Καραμανλή και το ανύπαρκτο έργο. Μα όταν ο λαός έχει αποδοκιμάσει τον Καραμανλή, δε γίνεται να γαντζώνεσαι πάνω του με αυτόν τον τρόπο, είναι επιλογή ήττας.

Πάντως τα αποτελέσματα που χάρηκα περισσότερο ήταν της Πάτρας. Όταν ποντάρεις στην τεράστια φούσκα που ακούει στο όνομα Άρης Σπηλιωτόπουλος, αυτά παθαίνεις.

Θέλω να δω τώρα που θα κρυφτεί ο Νικήτας, ο Aris, ο Γιακουμάτος...
Επιτέλους ήρθε η ώρα να καταλάβουν κάποιοι ότι οι πολίτες δεν είναι πρόβατα και δεν ακολουθούν βουλευτές που κάνουν συμφωνίες κάτω από το τραπέζι.

Ο Ψωμιάδης από την άλλη δεν πάτωσε όπως πολλοί νόμιζαν. Στην Βόρειο Ελλάδα είναι δεύτερος ή με μικρή διαφορά τρίτος, ενώ σε όλη την Ελλάδα έχει πάρει αρκετές ψήφους. Ήταν ο μόνος υποψήφιος που πραγματικά δεν είχε κανένα μηχανισμό. Καλή ανάρρωση να του ευχηθώ και αύριο πρωί πρωί στον Αυτιά, μη ξεχνιόμαστε.

Την χάρηκα πολύ την εκλογή Σαμαρά, όχι ως ΠΑΣΟΚ, αλλά ως πολίτης. Αέρα αέρα να φύγει η χολέρα από όλο το πολιτικό σύστημα.

Αφιερώνω το παρακάτω βίντεο στην πικραμένη Ντόρα (ακόμα προλαβαίνει...)

Η σφαγή των γαλάζιων αμνών

10 ημέρες μετά τη μεγάλη νίκη του ΠΑΣΟΚ κι ενώ οι πρώτες εντυπώσεις από τη νέα κυβέρνηση είναι θετικές, στη Νέα Δημοκρατία γίνεται η σφαγή των αμνών.

2-3 είναι τα στελέχη που έχουν αρχίσει να κάνουν αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Οι υπόλοιποι βγαίνουν κατά δεκάδες στα κανάλια, σφάζονται, κατηγορούν τον Καραμανλή και αποκαλύπτουν τι γινόταν τα προηγούμενα 5,5 χρόνια προκαλώντας αηδία στους πολίτες.
Βγαίνουν ξαφνικά και μιλάνε για την παρέα του Μαξίμου, που τα κατέστρεψε όλα, για κλειστές πόρτες, για έναν άβουλο Πρωθυπουργό και αναρωτιέται κανείς για ποιο λόγο επιλέγουν το δρόμο του αυτοεξευτελισμού. Είναι εικόνα αυτή, σε κάθε εκπομπή 10 στελέχη της ΝΔ να ξεκατινιάζονται; Δεν υπάρχει ένας άνθρωπος να τους μαζέψει;

Νομίζουν ότι πουλάνε υπηρεσία σε κάποιον; Τον βρώμικο ρόλο που δεν ανέλαβε η Ντόρα, η οποία συνεχίζει να είναι φανατική Καραμανλική, τον έχουν αναλάβει τα δεκανίκια της;

Κι αυτό το τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο που ακούει στο όνομα Καραμανλής, ο ηγέτης που πήγαινε για 3η εκλογική νίκη, που είναι κρυμμένος; Πως επιτρέπει στην παράταξή του να διασύρεται κατ’ αυτό τον τρόπο;

Δε θα πω τα υποκριτικά ότι θέλω η ΝΔ να επανέλθει γρήγορα και να είναι δυνατή, γιατί το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση. Αλλά τα όσα γίνονται στη ΝΔ επηρεάζουν όλο το πολιτικό σύστημα. Ενισχύουν το ΛΑΟΣ και στρώνουν το κόκκινο χαλί για να υποδεχθεί η ΝΔ τον νεοφιλελευθερισμό. Και τα 2 αποτελούν αρνητικές εξελίξεις για το πολιτικό σύστημα.

Εχθές πιστή στη λογική του Μητσοτακέικου, η Ντόρα αιφνιδίασε τους πάντες, πλην Χατζηνικολάου, όταν σε ανύποπτο χρόνο ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της. Κοινωνικό φιλελευθερισμό ευαγγελίζεται… Θα την πίστευα αν δεν άκουγα το τέρμα οι μηχανισμοί μέσα στη Νέα Δημοκρατία κτλ έλεος, ποιον κοροϊδεύει;



Η δυστυχία της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι δε βρίσκεται στην κατάσταση που βρισκόταν το ΠΑΣΟΚ το 2007. Ο Καραμανλής επέλεξε να εξαφανιστεί, νυχθημερόν το μέχρι πρότινος "μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο της ΝΔ" απαξιώνεται και οι υποψήφιοι δεν είναι αυτό που λέμε "καθαρά πρόσωπα".

Μπορεί κάποιοι ρομαντικοί δημοσιογράφοι να ισχυρίζονται πως η Ντόρα δεν μπορεί να πληρώνει τα σπασμένα του Μητσοτάκη μία ζωή και ότι δεν ισχύει η θεωρία της οικογενειακής ευθύνης, αλλά αυτό δεν πείθει παρά ελαχίστους.

Αυτό που καίει τη ΝΔ είναι το πώς θα ξανάρθει στην εξουσία. Με τη Ντόρα στο τιμόνι δε θα έρθει ποτέ αυτή η στιγμή. Η ΝΔ θα κερδίσει το ΠΑΣΟΚ αν επαναπατρίσει τους χαμένους της ψηφοφόρους.
Πως θα ψηφίσει ο κεντρώος τη Ντόρα;
Άσε που ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης της ΝΔ που δε τη γουστάρει καθόλου, θα πάει με βαριά καρδιά είτε προς το ΠΑΣΟΚ είτε προς το ΛΑΟΣ.

Και όπως πολύ σωστά λέγεται, διάσπαση δεν είναι μόνο να φύγει κάποιος από τους διεκδικητές της ηγεσίας, αλλά και ένα τεράστιο κομμάτι ψηφοφόρων να μετακινηθεί προς το ΛΑΟΣ.

Σφάζονται οι υποψήφιοι και για τον τρόπο εκλογής Προέδρου. Η Ντόρα δε θέλει τη βάση, γιατί η βάση δε θέλει τη Ντόρα. Οι δημοσκοπήσεις μπορεί να λένε ότι θέλουν. Αν η Ντόρα ήταν σίγουρη θα επιζητούσε την εκλογή από τη βάση και δε θα προέβαλε τη δικαιολογία του καταστατικού. Η λογική του να ζητήσει νομιμοποίηση του αποτελέσματος από τη βάση εκ των υστέρων, είναι γελοία.

Με τούτα και με εκείνα, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να μη συζητήσουν ποτέ για τα αίτια της ήττας. Όταν μερικοί μερικοί συνεχίζουν να λένε ότι τα σκάνδαλα της ΝΔ ήταν πταίσματα μπροστά στο χρηματιστήριο και κάτι καραγκιόζηδες αποκαλούν τον Παπανδρέου στα κανάλια ακόμη και τώρα, Γιωργάκη, ενώ παράλληλα ψάχνουν τον αντι- Γιώργο, τόσο ο κόσμος θα τους γυρνάει την πλάτη.

Κι επειδή μάλλον εγώ ακούω καλύτερα τη βάση από κάποιους άλλους μέσα στη Νέα Δημοκρατία, έχω να πω ότι ο κόσμος της, περιμένει μία αξιόλογη υποψηφιότητα, ένα καθαρό πρόσωπο, γιατί αλλιώς είναι έτοιμοι να την κάνουν.

Τέλος έχω να παρατηρήσω, ότι όπως το 2007 απαξιώθηκε το mega με τη στήριξη στον Βενιζέλο, έτσι φροντίζει κάθε μέρα να τσαλακώνει το προφίλ του, ένας θεωρητικά αξιόλογος δημοσιογράφος. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ότι κάνει σαφές το ποιόν υποστηρίζει, όσο ο εμετικός τρόπος με τον οποίο το κάνει και κυρίως το ίδιο το άτομο... Μιλάμε κάθε βράδυ ο άνθρωπος χτυπιέται και σκίζεται... Κρίμα.

Απορίες...

Είπε η ΥΠ ΕΞ' από 'δω για την ανακοίνωση που έβγαλαν οι διπλωματικοί υπάλληλοι σχετικά με το τηλεγράφημα από το Μοντεβιδέο:

"Έχει εκδοθεί μια ανακοίνωση η οποία πρώτον στερείται βάσης, ουσιαστικά ψεύδεται και δεύτερον αυτό που έχω να παρατηρήσω είναι ότι προσπαθεί να προκαταλάβει την ΕΔΕ. Θα πρέπει να αντιληφθούν και οι διπλωματικοί υπάλληλοι και το όργανο που τους εκπροσωπεί ότι δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους υπόλοιπους δημοσίους υπαλλήλους. Εάν έχουν ολιγωρήσει θα υποστούν κυρώσεις".

1ο) Για ποιο λόγο πρέπει να πιστέψουμε ότι ψεύδονται οι υπάλληλοι και όχι η Υπουργός; Το γεγονός ότι κατέχει υψηλό αξίωμα την καθιστά εξ' ορισμού αθώα;

2ο) Λέει η Ντόρα ότι η ανακοίνωση προσπαθεί να προκαταλάβει την ΕΔΕ. Η ίδια δήλωσε ότι η καθυστέρηση οφείλεται σε κωλυσιεργία των υπαλλήλων. Αυτή η δήλωση δηλαδή σε τι αποσκοπεί, αν όχι στο να προκαταλάβει το αποτέλεσμα της ΕΔΕ;

3ο)Θα πρέπει να αντιληφθεί η Ντόρα και οι όμοιοί της, ότι ούτε αυτή διαφέρει σε τίποτα από τους υπόλοιπους υπαλλήλους. Και οι υπουργοί δημόσιοι υπάλληλοι είναι, αν δε κάνω λάθος. Και αν έχει ολιγωρήσει, που έχει ολιγωρήσει, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, θα πρέπει να υποστεί τις κυρώσεις και όχι μία ζωή να την πληρώνουν οι άσχετοι.
Και αν ο Δάμαλος δεν έχει τα κότσια να τις επιβάλει τις κυρώσεις που πρέπει, θα πρέπει η ίδια αν έχει έστω και λίγη τσίπα επάνω της (μπορεί να υπήρξε κάποια χρωμοσωμική ανωμαλία) και με βάση τα λεγόμενά της, να παραιτηθεί.

Όταν μία χώρα ξέρει από Εξωτερική πολιτική

Το μεγάλο θέμα που θα έπρεπε να μας απασχολεί όλους αυτό τον καιρό δεν είναι η επιστροφή της τρομοκρατίας(;) στην Ελλάδα, είναι η σφαγή που συνεχίζει να συντελείται στην Παλαιστίνη . Κοντεύουμε όμως να πιστέψουμε ότι ο πόλεμος έχει λήξει, ενώ αντίθετα οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους 1000 και στο παιχνίδι μπαίνει η Χεζμπολάχ και η Αλ Κάιντα, χοντραίνει το πράγμα….

Όχι ότι δεν είναι θέμα η εγχώρια τρομοκρατία, αλλά πραγματικά ώρες ώρες σκέφτομαι ότι με την εξωτερική πολιτική της αλλαξοκ…λιάς που ακολουθεί η Ντόρα καμιά ώρα θα μας έρθει από τη Μέση Ανατολή καμία ρουκέτα και θα ψαχνόμαστε.
Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα παραδοσιακή σύμμαχος της Παλαιστίνης, να θυσιάζει μία παραδοσιακή φιλία, να επιτρέπει στην Τουρκία να αποκτά κυρίαρχο ρόλο και να προβάλει ως μία δύναμη συνέπειας και σταθερότητας στη Μέση Ανατολή, από εκεί που ήταν σε μειονεκτική θέση και όλα αυτά για να γίνει η Ντόρα Πρωθυπουργός και για να διατηρήσει ο Καραμανλής τις ισορροπίες μετά τη συμφωνία με τη Ρωσσία για το φυσικό αέριο. Ε ΟΧΙ.

Σκεφτείτε ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα στα διεθνή ΜΜΕ παρουσιάζεται (και έτσι είναι) ως η μόνη χώρα της ΕΕ που βοηθάει το Ισραήλ (ούτε η Αγγλία ρε φούστη μου).
Διαβάστε στο sibilla-gr τι είπε ο ΓΓ του Αραβικού συνδέσμου στη χώρα μας, για να δείτε τι αποτελέσματα έχει η εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η Ντορίτσα.

Δυστυχώς για εμάς ο Αραβικός κόσμος και οι ηγέτες της Χεζμπολάχ, της Αλ Κάιντα και της Χαμάς δε παρακολουθούν τον Πρετεντέρη. Θα ήταν καλό λοιπόν η Θεοδώρα και ο Δάμαλος κάποια στιγμή να σοβαρευτούν και να κατανοήσουν ότι τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής είναι πολύ σημαντικά για όλους μας και για το μέλλον της χώρας μας, για να τα αντιμετωπίζουν από τη σκοπιά του πολιτικού καιροσκοπισμού, προσπαθώντας να αποκομίσουν προσωπικά πολιτικά οφέλη και πλάτες για την μετέπειτα πολιτική τους εξέλιξη.
Αυτή τη στιγμή η Τουρκία προκαλεί στο Αιγαίο και παράλληλα βρίσκει συμμάχους στη Μέση Ανατολή. Εμείς χαϊδεύουμε τα αυτιά των ΗΠΑ και του Ισραήλ και διαλύουμε τις παραδοσιακές μας φιλίες στην περιοχή μας. Κατά πόσον με αυτό τον τρόπο ενδυναμώνεται η θέση της χώρας μας θα αφήσω εσάς να το κρίνετε.

Η εξωτερική πολιτική δεν είναι παιχνιδάκι, αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι έκθετη και διπλωματικά πιο αδύναμη από ποτέ. Οι συμμαχίες και οι παραδοσιακές φιλίες με άλλα κράτη είναι ανεπίτρεπτο να θυσιάζονται από ανίκανους πολιτικούς. Αλλά το θέμα είναι ότι δε μιλάμε απλώς για συμμαχίες που διαλύονται, η χώρα μας εμφανίζεται αυτή τη στιγμή διατεθειμένη να συμπράξει σε μία γενοκτονία, ενός λαού μέχρι πρόσφατα αδερφικού προς εμάς.

Μέχρι τώρα δεν ακολούθησα την τακτική του να βάζω φωτογραφίες με αίματα και νεκρά παιδιά στο blog μου και ούτε τώρα θα το κάνω. Δίνω απλά το link από αυτό το φόρουμ όπου μέσα στα άλλα, έχουν δημοσιευτεί εικόνες (προειδοποιώ ότι είναι σκληρές) με την επίδραση των νέων όπλων που δοκιμάζει το Ισραήλ εναντίον των αμάχων. Κι εμείς τους εφοδιάζουμε!
Πολλά συγχαρητήρια!

Άκουσα πρόσφατα ότι η νέα προπαγάνδα του Ισραήλ είναι να λέει ότι υπάρχουν θύματα άμαχοι, επειδή μέλη της Χαμάς βάζουν τα παιδάκια και τις γυναίκες εκεί που θα πέσουν οι βόμβες για να υπάρχουν θύματα και να κερδίσουν έτσι τη συμπάθεια της διεθνούς κοινής γνώμης. Τι να πω όποιος πιστεύει τέτοια πράγματα είναι μεγάλος μαλάκας.

Μegaλοι Έλληνες(;) ποιητές διαβάζουν έργα τους

Ποιήτρια: Ντόρα Μπακογιάννη
Ποίημα: Για το Σκοπιανό
Ανάλυση: Τσούγδω


Το ποίημα

Δεν υπάρχει λόγος να ζούμε
Τα κόκκαλα θα σπάσουν
σα καλοκαιρινά καλάμια
Και ο μαγνήτης θα γίνει πίσσα
Μεσ' το παράλογο σχήμα
μίας άπιαστης επαφής
Έκλασα...
Από τον πολύ πόνο


Γενικά: Η Ντόρα Μπακογιάννη αποτελεί τη βασική εκπρόσωπο της Αμερικανικής νεο-ρετρό πεζογραφίας αλλά και ποίησης στη χώρα μας. Την εποχή που γράφτηκε το ποίημα η ποιήτρια ήταν ΥΠΕΞ της Ελλάδος και διαπραγματευόταν την επίλυση του Σκοπιανού. Στο ποίημα διακρίνεται έντονα το πεσιμιστικό στοιχείο, πράγμα απόλυτα φυσιολογικό αν σκεφτεί κανείς τα τεκτενόμενα κατά την περίοδο συγγραφής του ποιήματος. Η κυρία Μπακογιάννη ήταν σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση. Κάποιος μπαγαπόντης κλεφτοκοτάς υπεξαίρεσε με δόλιο τρόπο απόρρητο διαπραγματευτικό έγγραφο από το ΥΠΕΞ και το διέρρευσε σε εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας. Επίσης οι κακές γλώσσες ανέφεραν ότι η κα. Μπακογιάννη ασκούσε προσωπική πολιτική. Όλα αυτά ήταν αρκετά για να τραυματίσουν μία ευαίσθητη ψυχή....

Ανάλυση: Το ποίημα είναι γραμμένο σε Ντορικό Ενδεκασύλλαβο. Είναι ένα ιδιαίτερα λιτό ποίημα με παρομοιώσεις, μεταφορές και προοικονομίες. Το ύφος είναι πεσιμιστικό και μόνο στο τέλος του ποιήματος διακρίνουμε μία λυτρωτική τάση της ποιήτριας...

Στο ποίημα μας...

-Δεν υπάρχει λόγος να ζούμε
Το ποίημα ξεκινάει πολύ απροσδόκητα. Η συγγραφέας διατυπώνει μία χιλιοειπωμένη από Έλληνες πολίτες φράση. Δεν υπάρχει λόγος να ζούμε είναι αυτό που καθημερινά φωνάζουν οι εργαζόμενοι και μη πολίτες, που είναι απηυδισμένοι από τις πολιτικές των κυβερνήσεων.
Ο στίχος αυτό έχει διχάσει τους μελετητές. Μερικοί υποστηρίζουν πως η ποιήτρια αποτυπώνει τη λαϊκή δυσαρέσκεια με τα λεγόμενά της και ταυτίζεται με το λαό. Άλλοι αναλυτές έχουν διατυπώσει την άποψη ότι με τον στίχο αυτό κάνει μία μικρή ομολογία "έτσι όπως τα κάναμε, δεν υπάρχει λόγος να ζούμε".

-Τα κόκκαλα θα σπάσουν, σαν καλοκαιρινά καλάμια
Πολλοί υποστηρίζουν ότι στο σημείο αυτό υπολανθάνει ένας έντονος αλυτρωτισμός. Τα κόκκαλα θα σπάσουν φαίνεται να προαναγγέλει με σιγουριά η ποιήτρια, αλλά δεν αναφέρεται στο λόγο για τον οποίο θα σπάσουν τα κόκκαλα. Εντούτοις υπάρχει ένας ύποπτος, όπως χαρακτηρίζεται, χρονικός προσδιορισμός. Τα καλοκαιρινά καλάμια όπως υποστηρίζεται, αποτελούν ουσιαστικά μία προοικονομία πως τους θερινούς μήνες κάτι θα συμβεί που θα προκαλέσει σπάσιμο κοκκάλων μεταφορικά ή κυριολεκτικά. Μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω, λαμβάνοντας υπόψιν πάντα το κλίμα αναβρασμού που επικρατεί στα Βαλκάνια και την επερχόμενη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ.

-Και ο μαγνήτης θα γίνει πίσσα.
Στο σημείο αυτό η ποιήτρια αναφέρεται σαφώς στις διμερείς σχέσεις.. Ενώ υπήρχε μία αγαστή συνεργασία με τα Σκόπια πέραν της απλής γειτνιάσεως (εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις έχουν την έδρα τους εκεί, εμείς εισάγουμε ρεύμα), δηλαδή είμαστε πολύ κοντά σα να μας ενώνει μαγνήτης, τώρα αυτή η σχέση απειλεί να μετατραπεί σε μαύρη πίσσα.

-Μεσ' το παράλογο σχήμα μίας άπιαστης επαφής
Ο στίχος αυτός έχει άμεση σύνδεση με τον αμέσως προηγούμενο. Ο μαγνήτης έγινε πίσσα και η πίσσα άπιαστη επαφή που αγγίζει τα όρια του παράλογου. Είναι σαφές το μήνυμα που περνάει η ποιήτρια ότι δηλαδή οι διμερείς σχέσεις έχουν φτάσει στο σημείο 0.

-Έκλασα, από τον πολύ πόνο.
Εδώ, σε αυτον τον στίχο βρίσκεται το ζουμί του ποιήματος. Το ρήμα έκλασα η Μπακογιάννη το συνδέει με τον πόνο. Πολλοί μελετητές έχουν επισημάνει το παράδοξο της "ομολογίας" αυτής. Τα αέρια συνδέονται με ανακούφιση και όχι με πόνο, παρατηρούν. Μπορούμε να συμπεράνουμε λοιπόν ότι οι τελικές εξελίξεις έχουν ανακουφίσει την ταλαιπωρημένη ποιήτρια, η οποία ναι μεν πονάει (;) αλλά από ότι φαίνεται εν μέρει ικανοποιείται. Από το δεν αξίζει να ζούμε λοιπόν, φτάσαμε σε μία τελική λύτρωση της ποιήτριας. Υπάρχουν βέβαια και μερικοί μελετητές οι οποίοι όντας καχύποπτοι αναφέρουν πως το έκλασα έχει άμεση σχέση με το "σας έχω χεσμένους". Οι τελευταίοι υποστηρίζουν ότι το ποίημα αναφέρεται στους απλούς πολίτες και στο τέλος η κυρία Μπακογιάννη αποκαλύπτει πώς αισθάνεται για τις εξελίξεις και προσπαθεί να σκεπάσει την αδιαφορία της με το φράση "από τον πολύ πόνο" που ακολουθεί σε διαφορετικό στίχο και έπειτα από παυση (...), όπως επισημαίνουν.

Tweet